II SA/Po 824/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr./ Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant sekr.sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 września 2005 r. sprawy ze skargi E.N., J.N., B.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o podziale nieruchomości; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 270,- zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ A.Łaskarzewska Dnia [...] r. Burmistrz Gminy decyzją nr L.dz. [...] zatwierdził projekt podziału nieruchomości stanowiącej działkę o numerze [...], zapisanej w Kw [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy. W uzasadnieniu nadmieniono, że podział następuje w celu wydzielenia działki o numerze [...]. W myśl przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami podział może nastąpić jeżeli jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Plan miasta i gminy K., zatwierdzonym uchwałą nr II/12/93 z dnia 17 lutego 1993 r. Rady Miasta i Gminy, w części obejmującej projektowaną działkę, znajduje się na terenie opisanym symbolem KD i jest przeznaczona pod poszerzenie drogi gminnej. Powyższą decyzję poprzedzało postanowienie tegoż Burmistrza z dnia [...] r. mocą, którego zaopiniowano pozytywnie projekt podziału nieruchomości położonej w R., gm. K., stanowiącą działkę o numerze [...], będącą własnością S. i E.N. Dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] r. w sprawie podziału nieruchomości położonej w R., działka nr [...]. W decyzji tej podkreślono, że wydana ona została po ponownym rozpatrzeniu wniosku E.N. o stwierdzenie nieważności. Podkreślono, że decyzja o podziale wydana została zgodnie z przepisami prawa. Podział pozostaje w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wydzielenie działki pod drogę stanowi cel publiczny. Stąd postępowanie przeprowadzono z urzędu. Dodano, że sprawy wywłaszczeniowe, wysokość kwot z tego tytułu nie jest przedmiotem sprawy o podział. Skoro strona nie wykazała żadnych przesłanek świadczących o niezgodności z prawem decyzji podziałowej należało odmówić stwierdzenia nieważności. Dnia [...] r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu wpłynęła skarga złożona przez E.N., J.N., B.D. W skardze zażądano uchylenia w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. i stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] r. Zdaniem skarżących ostatnio wymieniona decyzja narusza prawo, zawiera nieścisłości w zakresie wielkości powierzchni i tak działka przed podziałem na powierzchnię [...] ha, natomiast po podziale suma powierzchni wydzielonych działek wynosi [...]ha. Ponadto plan zagospodarowania przestrzennego nie przewidywał przeznaczenia działki nr [...], czy to w całości, czy w części pod drogę. Do skargi dołączono zaświadczenie z dnia [...] r. podpisane przez Kierownika Referatu Budownictwa i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego, z którego wynika, że nieruchomość zapisana w Kw nr [...], stanowiąca działki o numerach [...] i [...] o powierzchni [...],[...] ha, będące własnością E.N. i współwłaścicieli przeznaczona jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K., zatwierdzonego uchwałą z dnia 16 lutego 2003 r. pod budownictwo mieszkaniowe, zabudowa zagrodowa (symbol MN/MR). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Podtrzymało w uzasadnieniu do tej pory prezentowane stanowisko. Dodatkowo podkreśliło, że wnioskodawczyni w istocie nie kwestionuje prawidłowości decyzji podziałowej, a sposób przeprowadzenia procedury wywłaszczeniowej, co nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Podczas postępowania sądowego powzięto informację, co do śmierci S.N., która miała miejsce [...] r. Dnia [...] r. wydano postanowienie mocą, którego stwierdzono, że spadek na podstawie ustawy po S.N. nabyli żona E.N. oraz dzieci J.N. i B.D. Dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wystosował pismo do Burmistrza Gminy o nadesłanie pełnych akt administracyjnych, dotyczących podziału nieruchomości położonej w R. gm. K., działka nr [...]. Pismo pozostawiono bez odpowiedzi. Dnia [...] r. tut. Sąd zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy o nadesłanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K., który zatwierdzony został uchwałą z lutego 1993 r. w części obejmującej działki nr [...] i [...] z wyraźnym oznaczeniem działek i literowym oznaczeniem ich przeznaczenia w tym planie. W odpowiedzi nadesłano fragment tekstowy części planu wraz z kopią części graficznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Przeprowadzone postępowanie nie wykazało, wbrew wywodom Samorządowego Kolegium Odwoławczego, by projekt podziału działki nr [...] pozostawał w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą nr II/12/93 z dnia 17 lutego 1993 r. Rady Miasta i Gminy. W aktach nadesłanych do tut. Sądu nie znajdował się wspomniany plan. Z dokumentacji przesłanej na żądanie Sądu, w trakcie postępowania sądowo-administracyjnego nie wynika, by w istocie działka ta przeznaczona była pod drogi. Część tekstowa nadesłana w kserokopii jest nieczytelna. Z części graficznej, którą nadesłano również w kserokopii pomniejszonej nie sposób odczytać jakie jest przeznaczenie spornego terenu. Żadnego z oznaczeń literowych nie można do niego odnieść. Oznaczenie "KDG" pozostaje na kserokopii rysunku planu w znacznej odległości od spornej działki. Pozostałe oznaczenia literowe nie odnoszą się wystarczająco wyraźnie do tego terenu. Stwierdzić należy więc, że materiał zgromadzony w sprawie czyni tę okoliczność za niemożliwą do zbadania. Zważywszy dodatkowo na lakoniczność uzasadnienia zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że wymyka się to rozstrzygnięcie spod kontroli sądowo-administracyjnej. Zaniechanie zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, lakoniczność uzasadnienia decyzji stanowi w istocie naruszenie fundamentalnych zasad procedury zawartych w art. 7, 11, 8 kpa oraz przepisów postępowania z art. 77 § 1, 80, 107 § 3 kpa. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wymyka się spod kontroli także dlatego, że nie sposób w świetle przesłanych do Sądu akt administracyjnych zbadać, czy przedmiotowa skarga jest dopuszczalna w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 upsa. W myśl tego przepisu skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły w postępowaniu administracyjnym. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: – zażalenie – odwołanie – wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy W zaskarżonej decyzji organ zawarł sformułowanie "... po ponownym rozpoznaniu sprawy ...". Jednak akta będące przedmiotem badania nie zawierają poprzedniej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieważności, ani też wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Żądanie Sądu skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, by dostarczyć pełne akta pozostawiono bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c upsa). Stąd orzeczono jak w pkt. I sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ rozważy istnienie przesłanek z art. 156 § 1 kpa. W szczególności zaś rozstrzygnie, czy decyzja z dnia [...] r. (L.dz. [...]) pozostawała w zgodzie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponownie wydana decyzja w sprawie wyraźnie winna się odnieść do poszczególnych postanowień tego planu. W aktach winna się znaleźć czytelna jego część tekstowa i graficzna. Z części graficznej winno wyraźnie wynikać, jakie oznaczenie literowe odnosi się do spornej działki. Akta administracyjne winny zostać uzupełnione o pierwotną decyzję w przedmiocie nieważności decyzji z dnia [...] r. (L.dz. [...]) oraz wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Organ winien również wyjaśnić przyczyny różnic w powierzchni działki przed podziałem i sumy powierzchni działek wydzielonych. Jak w pkt. II orzeczono na zasadzie art. 152 upsa. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 200 upsa. /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ A.Łaskarzewska MK