II SA/Po 825/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 02 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. M. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący Z. M. domagał się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Skarżący podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Posiada dom jednorodzinny z 1972r. o powierzchni [...] m² o wartości [...]zł. położony w T., ma oszczędności w wysokości [...]zł, oraz samochód osobowy z 1991r. Utrzymuje się z emerytury w wysokości [...]zł netto miesięcznie. Ponosi stałe koszty utrzymania w wysokości [...]zł miesięcznie (rata kredytu [...]zł, należność za remont domu [...]zł, opał [...] zł, lekarstwa [...]zł, rehabilitacja [...] zł, paliwo i utrzymanie samochodu [...]zł, podatek od nieruchomości [...] zł, internet i telefon [...] zł, śmieci [...] zł, woda i nieczystości [...] zł, ubezpieczenie majątkowe [...] zł. Regulacja dotycząca prawa pomocy, zawarta w art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dlatego podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy w całości ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia jakichkolwiek środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem. A zatem przytoczone we wniosku okoliczności, jak i zgromadzone dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Wnioskodawca winien, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe. W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe przedstawione przez skarżącego zawarte w treści formularza o prawo pomocy wskazuje, że jego dochody pozwalają na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb koniecznego bieżącego utrzymania. Z oświadczenia skarżącego wynika, że ponosi wszystkie koszty swojego utrzymania, w tym zaciągnięte zobowiązania kredytowe na remont domu. Nie podał też by miał trudności z ich bieżącym regulowaniem, czy jakieś zaległości płatnicze. Skarżący posiada też nieruchomość w postaci domu z działką. Zgodnie z regułami przyznania prawa pomocy przyjmuje się, że posiadanie nieruchomości daje możliwości uzyskania dodatkowych dochodów, poprzez chociażby wynajęcie pokoju, jej wydzierżawienie, czy sprzedaż części działki. Nadto, skarżący oświadczył, że posiada oszczędności w wysokości około [...] zł. Zasadą jest, że skoro skarżący dysponuje oszczędnościami, brak podstaw do obciążenia Skarbu Państwa kosztami, które co do zasady winna ponieść strona inicjująca postępowanie sądowe. Z istoty prawa pomocy wynika możliwość skorzystania z dobrodziejstwa prawa pomocy, dopiero gdy strona wykaże, że po uiszczeniu wszystkich koniecznych kosztów swojego i rodziny utrzymania nie dysponuje wolnymi środkami, które mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów niniejszego postępowania. W takim stanie rzeczy, opierając się o treść formularza wniosku o prawo pomocy, w aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy, może on pokryć kosztów niniejszego postępowania. Okoliczności te musiały skutkować odmową przyznania prawa pomocy. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska