II SA/Po 83/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dowódcy Jednostki Wojskowej nr (...) w P. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 06 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Po 83/16 wydanego sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr (...) w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie pomocy finasowej postanawia: oddalić wniosek o wykładnię wyroku /-/ W. Batorowicz Wniesionym w dniu 22 czerwca 2016 r. wnioskiem Dowódca Jednostki Wojskowej nr (...) w P. zwrócił się o wyjaśnienie wątpliwości co do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 06 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II SA/Po 83/16) w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dowódcy (...) w P. z dnia (...) listopada 2015r. Nr (...) w przedmiocie pomocy finansowej. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu wyroku (str. 8) mowa jest o załatwieniu sprawy poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Zgodnie z § 7 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2014 r. w sprawie nauki żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 1352) decyzja taka wydawana jest jedynie w przypadku odmowy udzielenia zgody na udzielenie pomocy żołnierzowi. Natomiast w przypadku zgody, zawiera się z żołnierzem umowę o udzielenie pomocy w nauce. Zawarcie umowy zgodnie z wzorcem załączonym do powyższego rozporządzenia w przypadku zakończenia nauki przez żołnierza - jak ma to miejsce w przypadku Jarosława Lemanczyka – jest bezprzedmiotowe. Sąd w przedmiotowym wyroku jednoznacznie wypowiedział się co do możliwości ponownego rozpatrzenia sprawy. W świetle wyroku nie ma wątpliwości, że można sprawę tą załatwić nawet po zakończeniu nauki przez żołnierza poprzez wydanie odmownej decyzji administracyjnej. Organ zwrócił się jednak o wyjaśnienie wątpliwości, czy w przypadku spełnienia pozostałych warunków do uzyskania pomocy przez żołnierza, można - zgodnie z powyższym wyrokiem – zawrzeć z nim umowę o udzielenie pomocy w związku z pobieraniem przez żołnierza nauki, kiedy okres ten został już zakończony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 712, - dalej: p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Potrzeba dokonania wykładni może być wyłącznie następstwem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jaki i uzasadnienie rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie wskazuje się, że konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński [w:] Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 57/98, LEX 75533). Jeżeli zatem orzeczenie jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie, których treść ponadto nie budzi wątpliwości określonych w art. 158 p.p.s.a., wniosek o jego wykładnię podlega oddaleniu. Innymi słowy potrzeba wyjaśnienia treści sentencji postanowienia, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji postanowienia lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w jego uzasadnieniu wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. W ramach wykładni nie mieści się także żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania. W ocenie Sądu uzasadnienie wyroku wydanego w dniu 06 kwietnia 2016 r. w sposób jednoznaczny wskazuje na przyczyny uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zawiera wystarczające wskazania co do działania organu po uprawomocnieniu wyroku. Sąd przeprowadził analizę prawną przedmiotowej sprawy wskazując następnie, że "ponownie rozpoznając sprawę Dowódca Jednostki Wojskowej nr (...) rozpozna wnioski Skarżącego ze stycznia i lipca 2013 r., mając na uwadze powyższe rozważania, prowadzące do konkluzji, że wnioski te zostały przez Żołnierza złożone na ponad rok przed ukończeniem nauki i jako takie muszą zostać rozpoznane. Sąd nie przesądza jednak wyniku ponownego postępowania prowadzonego w sprawie. Rzeczą organów będzie bowiem dokładne odniesienie się do wniosku Skarżącego, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności związanych ze sprawą". Złożony obecnie wniosek zmierza do uzyskania wyjaśnień, co do dalszego prowadzenia postępowania, co jak powyżej wskazano jest niedopuszczalne. W świetle powyższych okoliczności, z uwagi na brak podstaw do rozstrzygania jakichkolwiek wątpliwości co do treści wydanego w niniejszej sprawie wyroku, należało odmówić dokonania wykładni wyroku. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz