II SA/Po 832/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie oceny oddziaływania na środowisko postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Szuma Pismem z dnia [...] lipa 2017 r. M. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], którą umorzono postępowanie odwoławcze zainicjowane przez skarżącego względem decyzji Wójta G. S. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi objazdowej, utwardzenie placu składowego drewna, budowie szczelnego zbiornika wód opadowych wraz z infrastruktura techniczną na działkach [...], [...] i [...] położonych w miejscowości J., G. S.. We wnioskach skargi skarżący, poza żądaniem głównym obejmującym uchylenie decyzji, wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a."). Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został umotywowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny. Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest zarazem stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, 8 października 2015 r. sygn. akt II OZ 966/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Takiego charakteru nie ma w ocenie Sądu decyzja będąca przedmiotem niniejszej skargi. Tytułem wstępu do dalszych rozważań Sąd zaznacza, że decyzja z dnia [...] r. kwestionowana przez M. M. ma charakter proceduralny. Nie rozstrzyga ona o istocie sprawy, a jedynie w inny sposób kończy etap odwoławczy sprawy zainicjowany przez skarżącego (stwierdzenie braku interesu prawnego po stronie odwołującego się). Z reguły w przypadkach rozstrzygnięć proceduralnych (takich jak np. zawieszenie, czy umorzenie postępowania) problem wykonalności rozstrzygnięcia nie występuje. Niniejsza sprawa ma jednak charakter szczególny, a problem wykonalności decyzji wymaga merytorycznego rozważania (patrz niżej). Jakkolwiek doszło bowiem do umorzenia postępowania, to nie może ujść z pola widzenia, że w warunkach sprawy rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego powoduje, iż decyzja Wójta G. S. z dnia [...] r., [...] zyskuje przymiot ostateczności. Mając na względzie powyższe rozważenia wymaga, czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach (która na skutek decyzji Kolegium stała się ostateczna) jest rozstrzygnięciem, o którym można twierdzić, że jest wykonalne w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Decyzja środowiskowa określa na wstępnym etapie procesu inwestycyjnego warunki realizacji przedsięwzięcia i służy ona przede wszystkim określeniu charakterystyki zamierzenia, którą należy brać pod uwagę przy wydawaniu kolejnych decyzji (m.in. warunków zabudowy i pozwolenia na budowę). Decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań sama w sobie nie stanowi podstawy do rozpoczęcia realizacji przedsięwzięcia, nie jest więc "wykonalna" w znaczeniu mogącym powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z powyższego powodu wniosek M. M. nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż dotyczył decyzji nie podlegającej wykonaniu. Należy jednocześnie podkreślić, że niezależnie od wskazanej powyżej okoliczności wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógłby zostać uwzględniony również z tego powodu, iż skarżący nie wykazał w jego uzasadnieniu okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl) obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Takich okoliczności skarżący nie wskazał. Z opisanych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym. /-/ J. Szuma