II SA/Po 836/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] lutego 2017 r. sprawy ze skargi Ł. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ T. Świstak Zawartym w skardze wnioskiem skarżący Ł. G. zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016 r. o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kat. B, C, BE, CE wydanego w dniu [...] kwietnia 2014 r. przez Starostę Złotowskiego, do czasu przedłożenia pozytywnego wyniku z egzaminu państwowego oraz zobowiązaniu do niezwłocznego zwrotu prawa jazdy. W motywach wniosku skarżący wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku, lecz aktualnie ma szanse na podjęcie pracy, której warunkiem jest posiadanie prawa jazdy. Zaznaczył, że otrzymanie pracy jest dla niego sprawą nadrzędną, gdyż od tego zależy, czy będzie miał środki na utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm. – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej (lub też innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem okoliczności wyjątkowych. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie na podstawie wniosku skarżącego oraz materiału dowodowego sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (zob. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 495/04, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nawet bowiem, jeżeli rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie w pełni opiera na zasadzie skargowości (por. postanowienie NSA z dnia 5 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 370/11 – dostępne jw.), to jednak wciąż postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego. W konsekwencji sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku, mając na uwadze całokształt okoliczności wynikających z akt sprawy. Skarżący składając wniosek nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący ograniczył się do podania, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku, lecz ma aktualnie szanse na podjęcie pracy, której warunkiem jest posiadanie prawa jazdy. Dodał, że otrzymanie pracy jest dla niego sprawą nadrzędną, gdyż od tego zależy, czy będzie miał środki na utrzymanie. Zważyć należy, iż w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Wprawdzie wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może pozbawić go szansy na znalezienie zatrudnienia, lecz jest to sytuacja potencjalna i niepewna, zważywszy, że – jak sam skarżący podał – jest obecnie osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nawet zaś gdyby przyjąć, że wstrzymanie wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy pozbawiłoby skarżącego realnej szansy na zatrudnienie to należy wskazać, że skarżący na poparcie tego rodzaju argumentacji nie przywołał żadnych konkretnych dowodów i okoliczności, które mogłyby uzasadniać wniosek. W tej sytuacji zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, że – co do zasady – nawet trudna sytuacja finansowa strony nie powoduje sama przez się ziszczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, że argumentacja skarżącego w żadnej mierze nie odwołuje się do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wykazał że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Poza sformułowanymi własnymi twierdzeniami skarżący nie uprawdopodobnił realności ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., chociażby przedstawiając otrzymaną ofertę pracy, w której niezbędne jest posiadanie prawa jazdy. Sąd zaś nie może w tym zakresie działać za stronę. Na stronie ciąży bowiem obowiązek wykazania, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby to ją narazić ją na realne, tzn. nieuniknione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., II GZ 457/12). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. /-/ T. Świstak