II SA/Po 841/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012r. Nr [...] przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ E.Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 27 listopada 2012r. oddalił skargę A. K. na wyżej wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, wymogach formalnych skargi kasacyjnej oraz możliwości uzyskania prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 stycznia 2013 r. (k. 28 akt sąd.). Skarżący w dniu 13 lutego 2013r. nadał na poczcie zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sporządzone samodzielnie pismo nazwane "skarga na w/w wyrok z dnia 27 listopada 2012r.". Nadto skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz wyznaczenie adwokata do napisania tej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 zwanej dalej "ppsa"). Zgodnie z art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ppsa). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale własnoręcznie przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ppsa, a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 ppsa, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202). Wobec powyższego, stosownie do art. 178 ppsa, przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. Co prawda skarżący zamieścił w skardze kasacyjnej ogólnie sformułowany wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jednak jego rozpoznawanie w zaistniałej w sprawie sytuacji procesowej jest bezprzedmiotowe. Niedopełnienie wymogu adwokacko-radcowskiego stanowi, jak to już wyżej zaznaczono, samodzielną przesłankę odrzucenia skargi kasacyjnej niepodlegającą uzupełnieniu w trybie wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Nadto z akt sądowych wynika, że skarga została złożona w ustawowym terminie. W kwestii wyznaczenia adwokata skarżący winien złożył wniosek o przyznanie pomocy prawnej z urzędu na stosowanym formularzu PPF, którego druk załączono do niniejszego postanowienia. Mając na uwadze, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów ustawowych, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ E.Brychcy