II SA/Po 848/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2008-11-20

Skład orzekający: Barbara Drzazga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej opłatę planistyczną może zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej opłatę planistyczną nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA. Samo stwierdzenie, że nie jest w stanie ponieść łącznej wysokości opłaty, bez szczegółowego uzasadnienia i dowodów, nie jest wystarczające, zwłaszcza gdy skarżący dysponuje środkami uzyskanymi ze sprzedaży nieruchomości.
Stan faktyczny
Skarżący L. N. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy C. w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej w wysokości 5.217 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając to łączną wysokością opłaty planistycznej nałożonej na niego dziewiętnastoma decyzjami (95.564,70 zł) i brakiem możliwości jednorazowego jej uiszczenia bez uszczerbku dla rodziny. Skarżący nie przedstawił jednak szczegółowych dowodów na uzasadnienie wniosku.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2008r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ B. Drzazga Skarżący L. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [..] w przedmiocie ustalenia opłaty w wysokości 5.217 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - działki nr [..], obręb K., o powierzchni 1997 m² na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [..],arkusz mapy [..], obręb K. Skarżący uiścił wpis od skargi w niniejszej sprawie. W dniu 24 października 2008r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadnił łączną wysokością opłaty planistycznej (95.564,70 zł), nałożonej na niego na mocy dziewiętnastu decyzji administracyjnych. Skarżący podał, że nie jest w stanie jednorazowo ponieść takiego wydatku bez uszczerbku dla jego rodziny. Wskazał jedynie, że ma żonę i dwoje małoletnich dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć jedynie takich, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Bezspornie decyzja ustalająca wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości do takiej kategorii aktów należy. W przypadku przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, niepubl.). Utrwalony w orzecznictwie jest pogląd, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (post. NSA z 15 grudnia 2004r., GZ 127/04, niepubl.; post. NSA z 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, LexPolonica). Przedmiotowa sprawa dotyczy właśnie takiej należności. Skarżący poza wskazaniem, że nie jest w stanie ponieść łącznej wysokości opłaty planistycznej nie wskazał żadnej okoliczności, która uzasadniałaby twierdzenie, że wykonanie decyzji i uiszczenie opłaty w niniejszej sprawie stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący ogólnie podał, że uiszczenie przedmiotowej opłaty spowoduje uszczerbek dla jego rodzinny. Nie opisał przy tym na czym ten uszczerbek mógłby polegać. Nie wskazał także sytuacji majątkowej i finansowej swojej rodziny i skutków, jakie może spowodować uiszczenie przedmiotowej opłaty, poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że ma żonę i dwoje małoletnich dzieci. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego łącznej wysokości opłaty planistycznej ustalonej, jak sam podał, dla dziewiętnastu działek, zauważyć należy, iż skarżący sprzedał dwanaście z nich w dniu 26 lipca 2005r. w drodze umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego (Rep. A Nr [..]). Aktem tym objęta jest również przedmiotowa działka nr [..]. Strony umówiły cenę sprzedaży dwunastu działek na kwotę netto w wysokości 150.000 zł (160.500 zł wraz podatkiem VAT), a skarżący potwierdził i pokwitował jej odbiór. Z powyższego wynika, że skarżący zbył także przedmiotowym aktem jedenaście pozostałych działek. Skarżący nie wskazał przy tym i z akt sprawy również nie wynika, by nie dysponował już środkami uzyskanymi ze zbycia tych nieruchomości. Wobec powyższego nie sposób przyjąć w warunkach przedmiotowej sprawy, by uiszczenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Stąd należało orzec jak na wstępie. /-/ B. Drzazga

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło