II SA/Po 851/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie. /-/ W. Batorowicz J. K. wniósł w dniu 16 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. sygn. akt 1108/13 Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie z urzędu, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który stanowił podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. Sąd podjął postępowanie z urzędu. Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą II SA/Po 851/14. W piśmie procesowym z dnia 19 sierpnia 2014 r. (data wpływu do Sądu: 22 sierpnia 2014 r.) strona cofnęła skargę, używając zwrotu "wnoszę o umorzenie postępowania" w sprawie ze skargi na wyżej opisaną decyzję Kolegium, argumentując, że "zasiłek, z mocy decyzji Trybunału Konstytucyjnego, został przywrócony łącznie z zaległymi kwotami". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Cofnięcie skargi na wniosek skarżącego jest w świetle treści art. 60 p.p.s.a., dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie cofnięcie skargi nie może być uznane za niedopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 p.p.s.a., a rezygnacja strony z poddania ocenie sądowej zaskarżonego aktu leży w wiązce jej uprawnień procesowych. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., jak też Sąd orzekł w sentencji postanowienia. /-/ Wiesława Batorowicz