II SA/Po 856/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi M. J. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW z dnia [...] maja 2013r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku. /-/ E. Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 24 kwietnia 2014r. oddalił skargę M. J. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW. W dniu 16 maja 2014r. na pośrednictwem poczty w Z. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie od powyższego wyroku. Argumentował, że o wydaniu wyroku dowiedział się telefonicznie w Sądzie w dniu 9 maja 2014r. Skarżący został wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wezwanie powyższe odebrał osobiście w dniu 17 czerwca 2014r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący podał, że zawiadomienie o rozprawie, po której został wydany wyrok przesłane zostało na adres w Z., z którego wyprowadził się zaraz po wniesieniu skargi do miejscowości G. położnej w N. Na potwierdzenie tej okoliczności przedłożył kserokopię zaświadczenia o zameldowaniu z dnia 6 maja 2013r. przez Urząd Miejski. Podał, że po dniu nie przebywał w ogóle w Z. Dopiero w dniu 9 maja 2014r. nowy najemca mieszkania w Z. przekazała mu korespondencję z Sądu awizowaną bezskutecznie na adres w Z. zawierającą informację o wyznaczeniu terminu rozprawy. Niezwłocznie po tym dniu zadzwonił do sekretariatu Sądu, gdzie uzyskał informację, że dobyła się rozprawa i zapadł wyrok. Wobec powyższego nie wiedząc o wyroku ani o rozprawie bez swojej winy nie mógł złożyć wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym uprawdopodobnić należy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i §2 p.p.s.a.). Wobec powyższego w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w terminie, o którym mowa w treści przepisu art. 87 §1 p.p.s.a. Sąd przyjął, że termin 7 dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie liczyć należy od dnia kiedy rzeczywiście dowiedział się o wydaniu wyroku, czyli od 9 maja 2014r. Wniosek o przywrócenie terminu złożono w dniu 16 maja 2014r., zatem w ustawowym terminie. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku skarżącego wskazać należy, że oceniając okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy w naruszeniu terminu sąd bierze pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu jest bowiem stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Oceniając podnoszone przez skarżącego okoliczności, Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie. Nie wykazał, a i z przedmiotowej sprawy nie wynika, by okoliczność zameldowania w G, jak podaje zaraz po wniesieniu skargi do Sądu, stanowiła przeszkodę w dokonaniu czynności wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie. Skarżący argumentował, że zaraz po wniesienie skargi do Sądu wyprowadził się i zameldował w dniu 6 maja 2014r. G. Tymczasem, z akt sądowych sprawy wynika, że skarga do Sądu została nadana przez skarżącego na poczcie w Z. w dniu 9 lipca 2013r. (k. 30 akt sad.), więc dwa miesiące po jego wyprowadzeniu się do G. i po zameldowaniu w nowymi miejscu zamieszkania. Wskazuje to zatem, że wbrew temu co podnosił skarżący skarga została wniesiona do Sądu już po wyprowadzce ze Z. Wobec powyższego okoliczność wyprowadzki nie stała na przeszkodzie by prawidłowo nadać skargę do Sądu w terminie, na poczcie i to w Polsce. Zameldowanie za granicą nie było zatem przeszkodą, która uniemożliwiła skarżącemu dotrzymanie terminu do wniesienia skargi do Sądu. Co więcej skarżący będąc zameldowanym w G już od dwóch miesięcy w treści skargi podał dotychczasowy adres w Z, a nie w G. Ten sam adres wskazał również we wniosku z 16 maja 2014r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku. Można przyjąć, że nawet po zameldowaniu w G skarżący mógł prowadzić swoje sprawy w kraju. Należy zauważyć także, że gdyby skarżący należycie dbał o swoje interesy, to wskazałby pełnomocnika lub inny adres do doręczeń korespondencji sądowej na czas swojej nieobecności w kraju. Tymczasem skarżący, jak już wskazano powyżej nawet we wniosku o przywrócenie terminu podał dotychczasowy adres w Z. W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez skarżącego nie usprawiedliwiają, zatem braku jego działania i uchybienia terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie. Nie zachodziły też żadne przeszkody, aby skarżący nawiązał kontakt (np. telefoniczny) z Sądem I instancji w sprawie przebiegu postępowania, terminu wyznaczenia rozprawy, co uczynił jak twierdził w dniu 9 maja 2014r., dokładnie 10 miesięcy po wniesieniu skargi do Sądu. Brak elementarnej dbałości skarżącego w tym zakresie nie może, więc świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Nadto skarżący w piśmie wyjaśniającym podał, że dopiero w dniu 9 maja 2014r. doręczono mu korespondencję z Sądu awizowaną bezskutecznie zawierającą informację o wyznaczeniu terminu rozprawy, co ma być okolicznością uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu. Tymczasem z akt sądowych sprawy (k. 38) wynika, że przesyłka z Sądu zawierająca informację o terminie rozprawy była dwukrotnie awizowana i została zwrócona w nienaruszonym stanie, wraz z pismem zawierającym zawiadomienie, do Sądu w dniu 15 kwietnia 2014r. z adnotacją "adresat nieobecny". Skarżący nie mógł, zatem wiedzieć co przesyłka zawierała. Podnoszone przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu i jego uzupełnieniu argumenty są niespójne i poddają wątpliwość twierdzenie skarżącego o brak winy w uchybieniu terminu. Odmówić zatem nalazło przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy