II SA/Po 857/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2025 r. sprawy ze skargi T. Ł. na uchwałę Rady Gminy z dnia 18 lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. Dnia 30 kwietnia 2021 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr [...] z w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego dla działki [...] położoną w obrębie [...] w gminie R. stanowiącej własność T. Ł. zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R., zatwierdzonego uchwałą nr [...] z 04 grudnia 2020 r. Następnie Rada Gminy podjęła 18 lutego 2022 r. uchwałę o przyjęciu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości Skarżącego (uchwała nr [...]), w którym postanowiono ustalić dla całej działki [...] przeznaczenie rolnicze oraz zakaz zabudowy. Pismem z dnia 15 listopada 2024 roku pełnomocnik T. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skargę na [...] Rady Gminy z 18 lutego 2022 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], gmina R.; a także na podstawie art. 101 ust. 1 w zw. z art. 94 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym, skargę na uchwałę nr [...] Rady Gminy z 30 kwietnia 2021 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...] gmina R.. W treści skargi T. Ł. wskazał na istotne naruszenia: 1. art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: u.p.z.p.; w brzmieniu na dzień 30 kwietnia 2021 r.) polegające na uchwaleniu planu miejscowego z istotnym naruszeniem trybu jego sporządzania poprzez przyjęcie uchwały nr [...] Rady Gminy z 30 kwietnia 2021 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], gmina R. bez wcześniejszego przeprowadzenia analiz dotyczących zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium oraz brak zawarcia ich wyników w sposób umożliwiający zapoznanie się z ich wynikami; 2. art. 15 ust. 1 u.p.z.p. (w brzmieniu ustawy na dzień sporządzenia projektu m.p.z.p.) polegające na przygotowaniu przez Wójta Gminy R. projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego niezgodnie z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy z 04 grudnia 2020 r., podczas gdy projekt planu miejscowego był sprzeczny z ustaleniami Studium w zakresie przeznaczenia działki; 3. art. 20 ust. 1 u.p.z.p. [w brzmieniu na dzień 18 lutego 2022 r.] oraz § 1 ust. 1, § 3 i § 9 pkt 2 [...] Rady Gminy z 18.02.2022 r. polegające na uznaniu przez Radę Gminy, że plan miejscowy nie narusza Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R., podczas gdy postanowienia planu miejscowego są sprzeczne z ustaleniami Studium w zakresie w zakresie przeznaczenia działki oraz w zakresie zakazu zabudowy działki; 4. art. 3 ust. 1 u.p.z.p, [w brzmieniu na dzień 18 lutego 2022 r.] w związku z § 1 ust. 1 i § 9 pkt 2 [...] Rady Gminy z 18 lutego 2022 r. polegające na nadużyciu władztwa planistycznego, a tym samym istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, poprzez: a) ustanowienie całkowitego zakazu zabudowy działki nr ewid. [...] obręb. [...], gmina R.; b) uchwalenie "mikroplanu" zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie nieważności [...] Rady Gminy z 18 lutego 2022 r.; oraz o stwierdzenie niezgodności z prawem uchwały nr [...] Rady Gminy z 30 kwietnia 2021 r., oraz o łączne rozpoznanie i rozstrzygnięcie skarg na dwie wyżej wskazane uchwały Rady Gminy, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z: wydruku treści księgi wieczystej nr [...] z systemu Elektronicznych Ksiąg Wieczystych w celu wykazania faktów: prawo własności nieruchomości-działki [...] przysługujące Skarżącemu, legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego; uchwała nr [...] (przystąpienie do sporządzenia planu) w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzenia planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa planistycznego; protokołu z XXVI Sesji Rady Gminy z 30 kwietnia 2021 r. w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzenia planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa planistycznego; protokołu z wspólnego posiedzenia komisji Rady Gminy z 28 kwietnia 2021 r. w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzenia planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa planistycznego; wykazu uwag zgłoszonych do wyłożonego projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzenia planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa planistycznego, przeznaczenie działki [...]; załącznika nr [...] do uchwały nr [...] (studium) w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzenia planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa planistycznego, przeznaczenie działki [...]; załącznika nr [...] do uchwały nr [...] w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzenia planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa' planistycznego, przeznaczenie działki [...]; załącznika nr [...] do uchwały nr [...] "Kierunki rozwoju" w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzenia planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa planistycznego, przeznaczenie działki [...]; [...] (plan miejscowy) w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzenia planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa planistycznego, przeznaczenie działki [...]; załącznika nr [...] do [...] w celu wykazania faktów: legitymacja Skarżącego do złożenia skargi, naruszenie interesów Skarżącego, naruszenie trybu i zasad sporządzania planu miejscowego, brak analiz zasadności i zgodności planu ze studium, brak przedstawienia wyników analiz Radzie Gminy, nadużycie władztwa planistycznego, przeznaczenie działki [...]. W ocenie skarżącego przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przed jej podjęciem (ani też po jej podjęciu) nie przeprowadzono żadnych analiz zasadności podjęcia uchwały oraz stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Z tego też względu wyniki analiz nie zostały przedstawione Radzie Gminy przez Wójta, ani nie zostały udostępnione publicznie w żadnej formie, tak by osoby zainteresowane mogły się z nimi zapoznać. Wójt Gminy R. w żaden sposób nie przedstawił wyników przeprowadzonych analiz. W ocenie Sądu skarżący T. Ł. jako właściciel działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...], którą objęty został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zachował prawo do wniesienia skargi mającej na cel zbadanie czy nie nastąpiło to z naruszeniem zasad sporządzania planu miejscowego lub studium. T. Ł. potwierdził taką okoliczność uwzględniając wpis do księgi wieczystej nr [...] z systemu Elektronicznych Ksiąg Wieczystych, co było wystarczające do wykazania że posiada on interes prawny do wniesienia skargi na uchwałę nr [...] Rady Gminy z dnia 18 lutego 2021 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki ewidencyjnej nr [...], obręb [...] Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprawdzie nie wpływa bezpośrednio na samo istnienie prawa własności, ale ingeruje w sposób wykonywania prawa własności. W odpowiedzi na skargę Gmina R. wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi w całości, zasądzenie od Skarżącego na rzecz Organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków - Ł. K. - ówczesnego Przewodniczącego Rady Gminy w [...] oraz J. F. - byłego pracownika Urzędu Gminy w R. , który merytorycznie zajmował się przygotowaniem dokumentów w procedurze planistycznej uchwał, których dotyczą niniejsze skargi - na potwierdzenie faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.: zasadności oraz słuszności działań podejmowanych przez Organ, braku naruszeń przepisów po stronie organu, przeprowadzenia przez Organ analiz dotyczących zasadności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium oraz prawidłowe przedstawienie ich wyników, braku niezgodności postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z postanowieniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R.. Na rozprawie w dniu 28 maja 2025 roku Sąd przeprowadził wnioski dowodowe z dokumentów wskazanych w skardze w punktach od [...] do [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wyjaśniając przesłanki podjętego rozstrzygnięcia, na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Wykonywana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2024 r., poz. 935, zw. dalej p.p.s.a.). Po myśli art. 147 § 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Postanowieniem z dnia 20 maja 2025 roku, sygn. II OSK 813/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lutego 2025 roku, sygn.. II SA/Po 858/24 odrzucającego skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 30 kwietnia 2021 r., nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego dla działki [...] położoną w obrębie [...] w gminie R. stanowiącej własność T. Ł.. Kontroli Sądu podlegała uchwała Rady Gminy z dnia 18 lutego 2022 r. uchwałę o przyjęciu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości Skarżącego (uchwała nr [...]), w którym postanowiono ustalić dla całej działki [...] przeznaczenie rolnicze oraz zakaz zabudowy. Złożona skarga spełnia wymagania przewidziane w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm., dalej również jako: "u.s.g."), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Dyspozycja wskazanego przepisu przewiduje zatem, iż podmiot wnoszący skargę musi wykazać się nie tylko interesem prawnym lub uprawnieniem, ale przede wszystkim musi wykazać, że jego interes lub uprawnienie zostały naruszone. Skarżący winien wykazać, że zaskarżona uchwała poprzez naruszenie prawa jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, poprzez pozbawienie uprawnień albo uniemożliwienie ich realizacji. Na skarżącym spoczywał więc nie tylko obowiązek wykazania się indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego. Pierwszy zarzut skargi dotyczył naruszenia przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r., poz. 741 t.j., dalej jako u.p.z.p.), stanowił, że w celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego dalej "planem miejscowym", z zastrzeżeniem ust. 6. Natomiast zgodnie z normą zawartą w przepisie art. 14 ust. 5 u.p.z.p. przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Przepis art. 14 ust. 5 u.p.z.p. nie określa formy, w jakiej analizy mają być dokonane. Oznacza to, że nie muszą mieć one charakteru odrębnego dokumentu, mogą być np. złożone ustnie do protokołu na sesji rady, ale zawsze w sposób umożliwiający zapoznanie się z ich wynikami" (wyrok WSA w Lublinie z dnia 07 lipca 2009 r., sygn. II SA/Lu 274/09). Przed podjęciem uchwały, o której mowa w art. 14 ust. 1 u.p.z.p., organ wykonawczy gminy wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych. Przepis art. 14 ust. 5 u.p.z.p. nie określa formy, w jakiej analizy mają być dokonane, co oznacza, że nie muszą mieć one charakteru odrębnego dokumentu; mogą one zatem być np. złożone ustnie do protokołu na sesji rady, ale powinny umożliwiać zapoznanie się z ich wynikami (por. wyrok WSA w Lublinie z 7.07.2009 r., sygn. akt II SA/Lu 274/09). Ponadto przyjmuje się, że czynności określone w art. 14 ust. 5 u.p.z.p. pozostają poza kontrolą legalności postępowania w sprawie uchwalenia planu, gdyż nie sporządza się dokumentacji z ich przeprowadzenia i nie przedstawia wojewodzie na podstawie art. 20 ust. 2 u.p.z.p., co wynika z rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 17.12.2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2021 r. poz. 2404). W szczególności należy zwrócić uwagę, że ani kontroli, ani żadnym wymogom ustawowym nie podlega sporządzenie przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) analizy zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Ustawowe wymogi dotyczące uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego są dwojakiego rodzaju. Co do formy - uchwała zawiera część tekstową przesądzającą o zamiarze przystąpienia do sporządzania planu określonego w niej obszaru oraz stanowiący jej integralną część załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu (por. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, red. Z. Niewiadomski, 2023, Legalis). Taki pogląd podzielił skład orzekający w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu analiza poprzedzająca przystąpienie do sporządzenia planu miejscowego nie podlega sądowej kontroli, gdyż stanowi przede wszystkim element realizowanej procedury planistycznej, mimo, że mogą stanowić pośrednio o kierunku przyjętego ostatecznie planu miejscowego. Jednocześnie w trakcie XXVI Sesji Rady Gminy, która odbyła się dnia 30 kwietnia 2021 r. Przewodniczący Rady Gminy, przystępując do głosowania nad projektem uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego dla działki o nr ewidencyjnym [...] obręb [...], stwierdził, że zagadnienia dotyczące działki były omawiane na posiedzeniu komisji wspólnej z dnia 28 kwietnia 2021 r. podczas której Przewodniczący Rady Gminy stwierdził, że "w [...] miejscowy plan też wstrzyma wydobywanie złoża, a Sekretarz Gminy dodał, że najważniejsza jest decyzja RDOŚ. Jeśli RDOŚ wyda pozytywną decyzję, to już praktycznie nic nie można zrobić. Zostaje tylko pozwolenie na budowę". W rozpoznawanym przypadku podczas komisji wspólnej ujawnione zostały motywy działania organów gminny jak i efekty do jakich miały one doprowadzić. W istocie takie okoliczności, które zostały zawarte w przywołanych protokołach z posiedzeń komisji wspólnej oraz Rady Gminy mogły zostać potraktowane jako wyniki analizy poprzedzającej wprowadzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzeni. Jednocześnie skarżący miał możliwość zapoznania się z tak zaprezentowanymi wynikami analizy. W konsekwencji należało przyjąć, że nie została naruszona procedura planistyczna, a miejscowy plan podlegał analizie pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Proces przeprowadzenia wskazanej uchwały, a w szczególności pominięcie najistotniejszych czynności, tj. analiz zasadności uchwalenia planu miejscowego i jego zgodności z zapisami studium oraz przedstawienia ich wyników przez wójta Radzie Gminy nie został naruszony. W okolicznościach niniejszej sprawy w sposób należyty spełnione zostały ustawowe obowiązki związane z koniecznością przeprowadzenia analiz przed podjęciem uchwały w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym względzie nie było podstaw do uwzględnienia wniosków organu co do przesłuchania świadków biorących udział w procedurze planistycznej z uwagi na ograniczone możliwości jakie pozostawia w postpowaniu przed sądem administracyjnym art. 106 § 3 p.p.s.a. Natomiast protokoły z posiedzeń Komisji, które zawierały jedynie ogólny przebieg posiedzenia Komisji, nie zawierały ustaleń dotyczących przeprowadzonych analiz. Kolejny zarzut skargi dotyczył naruszenia art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p. oraz § 1 ust. 1, § 3 i § 9 pkt 2 [...] Rady Gminy z 18 lutego 2022 r. (niezgodność projektu miejscowego planu oraz niezgodność samego planu ze studium w zakresie przeznaczenia działki oraz w zakresie zakazu zabudowy). Zgodnie z art 15 ust. 1 u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z uzasadnieniem. Z kolei, przepis art. 20 ust. 1 u.p.z.p. wskazuje natomiast, że rada gminy uchwala plan miejscowy po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium. Z powyższego wynika konieczność przeprowadzenia przez odpowiednie organy ustaleń dotyczących zgodności postanowień planu miejscowego z przyjętym wcześniej studium uwarunkowań. W niniejszej sprawie jeden zarzut dotyczył zasad sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a drugi zarzut dotyczył już niezgodności samego zaskarżonego aktu z ustaleniami studium planistycznego. Przepis § 1 ust. 1 uchwały o przyjęciu m.p.z.p. stanowił, że miejscowy plan nie narusza postanowień studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R.. Studium przewidywało natomiast dla działki o nr ewidencyjnym [...] obręb [...] przeznaczenie rolne ([...]) dla północnej części działki oraz przeznaczenie wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej, w tym zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej, usługowej ([...]) dla południowej części działki, co wynikało z załączników nr [...] i [...] do uchwały nr [...] Rady Gminy z 04 grudnia 2020 r. W wykazie uwag zgłoszonych, do wyłożonego projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R. została zawarta uwaga dotycząca działki [...] z dnia 29 września 2020 r. o treści: "Proszę o dopuszczenie eksploatacji kruszywa naturalnego na działce nr [...] w miejscowości [...], gmina R.". Przedstawiono obok uwagi ustalenia projektu studium dla nieruchomości, której dotyczyła uwaga: "Tereny rolnicze klasy gruntów IV-VI, tereny wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej, w tym zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej, usługowej ([...])". Zdaniem skarżącego uwaga powyższa nie została uwzględniona przez gminę, która stwierdziła, że "W granicach gminy R. nie wyznacza się terenów przeznaczanych pod wydobywanie kruszywa naturalnego. Działka nr [...], obręb [...], znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie terenów wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej, w tym zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej, usługowej ([...]). Eksploatacja kruszywa jest przedsięwzięciem uciążliwym względem zabudowy mieszkaniowej i może przyczynić się do konfliktów społecznych". Jednocześnie w § 3 uchwały, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego organ stanowiący gminy ustalił przeznaczenie rolnicze dla całego obszaru objętego planem. Obszar działki objęty przeznaczeniem rolniczym został również przedstawiony na załączniku graficznym nr [...] do [...]. W ocenie Sądu postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie naruszały postanowień przewidzianych w studium. Zgodnie z postanowieniami przewidzianymi w § 9 pkt 1 [...] z dnia 18 lutego 2022 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], gmina R., na terenie rolniczym oznaczonym na rysunku na rysunku planu symbolem [...] ustalono następujące parametry i wskaźniki zagospodarowania terenu: zachowanie dotychczasowego rolniczego sposobu zagospodarowania, w tym zachowania istniejących zadrzewień i zakrzewień śródpolnych - regulacja ta wprost stanowi, że postanowienia zaskarżonej uchwały nie mogły naruszyć postanowień studium, bowiem uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje utrzymanie dotychczasowego przeznaczenia terenu, które zostało już przewidziane w studium. Ponadto w studium zawarto następujące wytyczne obowiązujące na terenie wsi [...]: utrzymanie istniejącej, zwartej zabudowy wsi, w tym zabudowy zagrodowej oraz mieszkaniowej jednorodzinnej, a także istniejącej zabudowy zagrodowej, zlokalizowanej w południowej części obrębu, wyznaczenie nowych terenów wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej, w tym zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej, usługowej stanowiącej uzupełnienie istniejącej zabudowy wsi, wzdłuż głównych dróg gminnych, utrzymanie terenów zabudowy mieszkaniowej we wschodniej części wsi, w pobliżu drogi wojewódzkiej nr [...], utrzymanie istniejącej zabudowy usługowej w centralnej części wsi, wyznaczenie terenów usług sportu i rekreacji oraz terenów kultury i kultury fizycznej w centralnej części wsi, utrzymanie istniejącego cmentarza z zachowanie stref ochronnych, zgodnie z przepisami odrębnymi, dopuszczenie lokalizacji infrastruktury drogowej i technicznej, dopuszczenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie z przepisami odrębnymi. W § 9 pkt 2 planu miejscowego ustalono zakaz zabudowy (za wyjątkiem urządzeń infrastruktury technicznej i teletechnicznej) na terenie rolniczym, oznaczonym na rysunku planu (załącznik nr [...] do [...]) symbolem [...] Cały teren działki [...] w obrębie [...] objętej planem miejscowym oznaczono kolorem żółtym z literą [...] na oznaczeniu, a więc zgodnie z legendą - jako teren rolniczy. Wątpliwości skarżącego dotyczyły wprowadzenia zakazu zabudowy przedmiotowej działki w sprzeczności do przepisów studium przeznaczających ją pod tereny wielofunkcyjnej zabudowy wiejskiej w tym zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej, usługowej. Jednak zapisy studium dotyczące zasad zagospodarowania obszarów zabudowanych i podlegających zabudowie (punkt [...]. rozdziału II: Uzasadnienie zawierające objaśnienia przyjętych rozwiązań wraz z syntezą ustaleń studium) stanowiły o prowadzeniu dalszej zabudowy i wyznaczały nowe tereny zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej, usługowej stanowiące uzupełnienie istniejącej zabudowy wsi, wzdłuż głównych dróg gminnych oraz wzdłuż drogi powiatowej nr [...] (Studium, s. [...] oraz Załącznik nr [...] do Studium "Kierunki rozwoju"). W ocenie Sądu z przedstawionych regulacji wynikało, iż możliwość określonej zabudowy na terenach objętych analizowanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego została przewidziana na określonych obszarach (m.in. wzdłuż drogi gminnej), tj. na terenie nieobjętym obszarem działki nr [...], której właścicielem jest skarżący. Natomiast pozostałe obszary znajdujące się na terenie wsi [...], zgodnie z postanowieniami studium oraz następczego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zostały zakwalifikowane jako grunty rolne. Niezasadne były zatem zarzuty, iż postanowienia przewidziane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego naruszały obowiązujące na wskazanym terenie postanowienia studium. Kolejny zarzut dotyczył naruszenia art. 3 ust. 1 u.p.z.p. oraz § 9 pkt 2 [...] Rady Gminy z 18 lutego 2022 r. Zgodnie z art. 3. ust 1 u.p.z.p. kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy. Zdaniem skarżącego uzasadnienie planu miejscowego nie zawierało jakiejkolwiek argumentacji ani nawet żadnych właściwie przedstawionych informacji na temat powodów wprowadzenia zakazu zabudowy wskazując jedynie na "uwzględnienie interesów publicznego i prywatnych". Działania gminy polegające na ustanowieniu tak szerokiego, niczym nie popartego ani niczym nie uzasadnionego, zakazu zabudowy stanowiły nadużycie władztwa planistycznego będąc nadmierną ingerencję w sferę prawa własności, która nie pozostawała w racjonalnej i odpowiedniej proporcji do celów, dla osiągnięcia których ustanawia się określone ograniczenia. Rozwiązanie polegające na całkowitym zakazie zabudowy, w tym zabudowy mieszkalnej (jednorodzinnej), a w więc uniemożliwieniu gospodarowania nieruchomością zgodnie z postanowieniami studium miało stać w sprzeczności z naczelnymi zasadami planistycznymi oraz zasadami demokratycznego państwa prawnego. Z tego względu, w przedstawionym stanie faktycznym nie mogło być mowy o wyważeniu interesu publicznego i interesów prywatnych, a w szczególności interesu prywatnego T. Ł. czyli właściciela jedynej działki, która została objęta zaskarżonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Uchwała w sprawie planu miejscowego nie wskazywała skutków, jakie gmina chciała osiągnąć ustanawiając ograniczenie w postaci zakazu zabudowy, a sama regulacja w żadnym wypadku nie jest niezbędna, a tym bardziej proporcjonalna w relacji efekty-ciężary. W ocenie Sądu bezzasadne były zarzuty dotyczące naruszenia władztwa planistycznego. Wydane w sprawie rozstrzygnięcia zostały oparte na podstawie prawa. W sprawie nie doszło do ograniczenia prawa podmiotowego skarżącego, czy też innych przysługujących mu środków ochrony prawnej. Obowiązujące regulacje nie uniemożliwiały wydawania przez uprawnione organu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla mniejszych powierzchni, jeżeli wskazane działania są wykonywane w sposób prawidłowy, tj. zgodny z obowiązującymi przepisami. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego był jednocześnie kontynuacją polityki przestrzennej określonej w studium, a zatem nie było potrzeby konfrontowania interesu prywatnego (właściciela działki) z interesem publicznym skoro plan miejscowy nie wprowadzał innych ograniczeń niż w studium. W konsekwencji również zarzut dotyczący naruszenia art. 3 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z § 9 ust. 2 [...] z dnia 18 lutego 2022 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], gmina R. oraz zarzut naruszenia art. 1 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z nr [...] z dnia 18 lutego 2022 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki oznaczonej nr ewid. [...] obręb [...], gmina R. okazały się nietrafne. Następny zarzut skargi dotyczył naruszenia art. 3 ust. 1 u.p.z.p. oraz § 1 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy z 18 lutego 2022 r., co miało oznaczać nadużycie władztwa planistycznego poprzez uchwalenie "mikroplanu". Plan miejscowy w niniejszej sprawie został ustanowiony dla jednej działki ([...], obręb L.), stanowiącej własność skarżącego. Działanie gminy nie pogorszyło jednak sytuacji prawnej właściciela nieruchomości w sposób nieuzasadniony. Uchwalanie planu miejscowego nie oznaczało niewłaściwego użytku z kompetencji przyznanych organom gminy. Wydany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie blokował działań zmierzających do rozpoczęcia wydobycia kopalin ze złoża naturalnego, bowiem zgodnie z postanowieniami studium, wskazane tereny przeznaczone są do użytku rolnego, zatem niemożliwość rozpoczęcia takich działań, obowiązywała już na wskazanym terenie znacznie wcześniej. Nietrafione okazały się również argumenty dotyczące uwag zgłoszonych na wcześniejszym etapie sprawy do studium. Powszechnie obowiązujące przepisy prawa dopuszczają co prawda możliwość zgłaszania uwag do studium, jednak samo zgłoszenie uwag nie wpływa na treść studium, bowiem przedmiotowe uwagi muszą zostać jeszcze uwzględnione, co w okolicznościach wskazywanych przez skarżącego nie miało miejsca. Jednocześnie wszystkie podejmowane przez organ działania przez uchwalane akty planistyczne zostały podjęte z należytym uwzględnieniem interesu publicznego oraz interesów prywatnych. W niniejszej sprawie nie doszło zatem do ograniczenia prawa własności skarżącego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, zarzuty przedstawione w skardze nie mogły stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonego planu miejscowego. W okolicznościach niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego. Wbrew zarzutom skargi organ nie przekroczył granic przysługującego mu władztwa planistycznego. Sąd badał natomiast procedurę planistyczną i ustalenia planu z punktu widzenia kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Poza oceną dokonywaną przez sąd pozostały względy celowościowe. Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.