II SA/Po 861/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Po 274/25 postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 4 listopada 2025 r. A. B. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Po 274/25, wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie wskazując, że prawo przewiduje możliwość wniesienia skargi w sytuacji niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Skarżący opiera swoje żądania na treści art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), który stanowi, że razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (§ 1). Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§ 6). Uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 7). Nowelizacja z dnia 9 kwietnia 2015 r. art. 149 P.p.s.a. kompleksowo uregulowała kwestie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a P.p.s.a., co jednocześnie skutkowało wykreśleniem z art. 154 § 1 P.p.s.a. wyrazów "oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności", ograniczając zastosowanie tego przepisu jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. uzasadnienie do projektu zmian z 10 lipca 2013 r., VII kadencja, druk sejm. nr 3074; za B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 154, uwaga 1). Mając na uwadze, że A. B. złożył skargę na niewykonanie wyroku, który nie dotyczył sprawy z zakresu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta, należy stwierdzić, że nie została spełniona jedna z przesłanek wskazanych w powołanym wyżej art. 154 § 1 P.p.s.a. Skarga w tak określonym przez skarżącego przedmiocie jest zatem niedopuszczalna. Przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi nie przewidują w istocie możliwości zaskarżenia niewykonania wyroku, w wyniku którego stwierdzono bezskuteczność czynności dotyczącej wpisu w gminnej ewidencji zabytków konkretnej nieruchomości. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.