II SA/Po 867/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta P. z dnia [...] r. Nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 10 zł dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ B.Drzazga /-/ G.Radzicka /-/ J.Szaniecka Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z [...] r. nr [...] nakazał inwestorowi J.K. zamieszkałemu w P. przy ul. [...] – rozbiórkę okna w ścianie zewnętrznej byłej loggi od strony nieruchomości nr [...] przy ul. [...], ściany zewnętrznej grubości 25 cm z bloczków gazobetonowych pod oknem do wysokości 105 cm licząc od poziomu posadzki, znajdującej się w budynku mieszkalnym lokalu nr [...], zlokalizowanym na nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w P., wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji podano, że w toku prowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że na przełomie lat 2001/2002 J.K. przebudował część budynku przy ul. [...] w P. Ta przebudowa polegała na wymontowaniu okna loggiowego, nadbudowie istniejącego murku loggi i osadzeniu nowego okna plastikowego w licu ściany zewnętrznej oddalonej od sąsiedniej nieruchomości nr [...] o 3 metry. Ponieważ inwestor nie posiadał pozwolenia na budowę stąd stosując przepisy art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r, nr 106 poz. 1126 ze zm.) organ nadzoru budowlanego nakazał rozbiórkę części przebudowanego budynku. W odwołaniu od decyzji oraz piśmie z [...] r. J.K. zarzucił organowi administracji publicznej naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uniemożliwienie zapoznania się z całością zgromadzonego w sprawie materiału i przedstawienie dowodów własnych. Podkreślając konflikty pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości odwołujący wyjaśnił, że powodem przebudowy loggi był zły stan techniczny tej części budynku, którą zajmuje, a przede wszystkim stan techniczny loggi. W odwołaniu podniesiono również, że określony w decyzji sposób rozbiórki spowoduje, że balustrada loggi będzie zbyt niska, bowiem organ wysokość balustrady określił odnosząc się do posadzki mieszkania, zamiast posadzki loggi. W konkluzji odwołujący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpoznania odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i podzielił jej argumentację. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że bez znaczenia są dokumenty złożone przez odwołującego, wskazujące na potrzebę przeprowadzenia remontu. Odnosząc się do zarzutu, że przy wykonaniu prac określonych decyzją pierwszoinstancyjną inwestor doprowadzi do stanu balustrady loggi sprzecznej z przepisami Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75 poz. 690 ze zm.), organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu I instancji odnosi się do tych robót, które zostały wykonane bez pozwolenia na budowę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu skarżący J.K. zarzucił, że roboty remontowe, które wykonał nie wymagały pozwolenia na budowę, a także podkreślił, że wykonanie decyzji organu I instancji doprowadzi loggię do stanu technicznego sprzecznego z przepisami prawa budowlanego, a w szczególności przywołanego wyżej rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, jakkolwiek nie wszystkie zarzuty skarżącego zasługują na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że wbrew stanowisku skarżącego przeprowadzone roboty budowlane wymagały pozwolenia na budowę i odpowiadały definicji robót zawartej w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. nr 106 poz. 1126 ze zm.). Skoro zostały wykonane w warunkach braku pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego właściwie zastosował przepisy art. 48 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w datach wydawanych decyzji zarówno I, jak i II instancji. Jednakże sankcja przewidziana w art. 48 służąca zapobieganiu samowoli musi być wyjątkowo skrupulatnie określona jeżeli jest ona związana z nakazem doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego. Jak wynika z zarzutów skarżącego, któremu organy nadzoru budowlanego skutecznie nie zaprzeczają, inwestorowi nakazano rozebranie części zabudowanej loggi, do wysokości 105 cm od poziomu posadzki lokalu. Wynika z tego, że obowiązkiem objęto tę część balustrady loggi, która nie była wzniesiona w warunkach samowoli, a jej rozebranie doprowadzi do naruszenia przepisów § 298 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 12 kwietnia 2002r. (Dz.U. nr 75 poz. 690 ze zm.). Fakt, że poziomy podłogi w lokalu mieszkalnym nr [...] i loggi były różne wynika z opinii biegłego z [...] r. dotyczącej opinii technicznej stanu lokalu nr [...], która została złożona przez odwołującego się jako dowód w sprawie. Wynika z powyższego, że organy nadzoru budowlanego orzekając o obowiązku rozbiórki części obiektu wzniesionego w warunkach samowoli, nie ustaliły w sposób dokładny stanu faktycznego i tego błędu nie koryguje stwierdzenie organu odwoławczego, że obowiązek rozbiórki odnosi się do wszystkich robót, które zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia, gdyż podstawą do wydania tytułu wykonawczego będzie decyzja organu I instancji, która w sposób ścisły określa wysokość balustrady loggi, do jakiej ma być rozebrana. Z tych też względów przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien w sposób dokładny określić roboty budowlane wykonane w warunkach samowoli i w przypadku braku możliwości legalizacji samowoli w myśl obecnie obowiązującego prawa budowlanego, winien w sposób precyzyjny określić tę część robót, która podlega rozbiórce. Z uwagi na powyższe, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1"c", art. 200 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ B.Drzazga /-/ G.Radzicka /-/ J.Szaniecka MarK