II SA/Po 867/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ W. Batorowicz Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. o sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił R. K. (zwanej dalej "Skarżącą") przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie, którego przedmiot opisano w rubrum niniejszego postanowienia. W związku z brakiem zaskarżenia ww. postanowienia tut. Sądu, stwierdzono jego prawomocność, a następnie, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę wniesioną przez pełnomocnika Skarżącej – r. pr. J. L.. Pismem z dnia [...] lutego 2022 r. Skarżąca złożyła wniosek o doręczenie jej postanowienia tut. Sądu z dnia [...] grudnia 2021 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z kolei pismami z dnia [...] lutego 2022 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] grudnia 2021 r. oraz zażalenie na postanowienie z dnia [...] stycznia 2022 r. o odrzuceniu skargi. We wniosku o przywrócenie terminu, które stało się przedmiotem rozpoznania w niniejszym postanowieniu wskazano, że pełnomocnik Skarżącej nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia określonego w art. 194 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem pełnomocnika Skarżącej, postanowienie z dnia [...] grudnia 2021 r. nie zostało jej doręczone z zachowaniem warunków dających podstawę do ziszczenia się przesłanek fikcji doręczenia, głównie z tego powodu, że nie zostało dwukrotnie awizowane. Powołując się na orzecznictwo oraz przepisy prawa, pełnomocnik Skarżącej wskazała, że w dniu [...] stycznia 2022 r. odebrała w skrzynce pocztowej awizo, z którego wynikało zawiadomienie, że w dniu [...] grudnia 2021 r. podjęto próbę doręczenia przesyłki. Na druku awiza tekst "zawiadomienie powtórne" został przekreślony. Na podstawie tego uzasadniony był wniosek, iż jest to pierwsze zawiadomienie o przesyłce. Poza tym, w skrzynce pocztowej ani wcześniej ani później nie było innego awiza dotyczącego przesyłki o nr [...]. Podczas wizyty w dniu [...] stycznia 2022 r. we właściwym urzędzie pocztowym pełnomocnik Skarżącej uzyskała informację, że przesyłka została już odesłana. Dzięki numerowi przesyłki ustalono, że została nadana w Urzędzie Pocztowym P. 2. Z tego wszystkiego wynika, że w istocie w skrzynce pocztowej pełnomocnika Skarżącej nie pozostawiono pierwszego awiza. Zawiadomienie awizo z dnia [...] grudnia 2021 r. wskazywało, że jest pierwszym zawiadomieniem. Na znajdującej się w aktach kopercie zawierającej przesyłkę znajduje się pieczątka "Awizowano powtórnie" z datą [...] grudnia 2021 r. Ani pod tą informacją ani na zwrotce nie znalazł się podpis doręczającego. Na kopercie zawierającej przedmiotową przesyłkę brakuje informacji (pieczątki) dotyczącej pierwszego awiza. Zdaniem Skarżącej prawidłowe pierwsze awizo powinno być odnotowane pieczątką "nie zastano awizowane" – analogicznie jak na kopercie zawierającej kolejną przesyłkę [...] wysłaną w przedmiotowej sprawie pełnomocnikowi Skarżącej. Powyższe okoliczności świadczą o niewłaściwym wykonaniu usługi pocztowej i stały się podstawą do wniesienia w dniu [...] lutego 2022 r. reklamacji do Poczty Polskiej S.A. Przeprowadzenie procedury reklamacyjnej służy obaleniu domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania. Pełnomocnik Skarżącej wskazała, że o fakcie wydania postanowienia z dnia [...] grudnia 2021 r. dowiedziała się w dniu [...] lutego 2022 r., kiedy odebrała postanowienie z dnia [...] stycznia 2022 r. o odrzuceniu skargi. Do wniosku dołączono załączniki, w tym zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia [...] grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że tylko kumulatywne spełnienie przesłanek warunkujących przywrócenie terminu może wywołać zamierzony skutek prawny. W wyniku rozpoznania wniosku Skarżącej, Sąd w składzie orzekającym doszedł do przekonania, że nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Pełnomocnik Skarżącej podniosła wadliwość procedury doręczenia jej przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Jej zdaniem, doszło w zasadzie do pojedynczego awizowania, gdyż odebrała jedyne awizo datowane na dzień [...] grudnia 2021 r. i ani wcześniej, ani później nie było drugiego awizo. Również adnotacje poczynione na kopercie nie wskazują, aby istotnie tak było. Postanowienie tut. Sądu z dnia [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi zostało nadane do stron postępowania sądowoadministracyjnego wraz z pismem przewodnim w dniu [...] grudnia 2021 r. (k. 36 [egzemplarz dla organu] i 39 [egzemplarz dla pełnomocnika Skarżącej] akt sądowych). Przesyłka adresowana do pełnomocnika Skarżącej posiadała numer ([...]. W związku z nieodebraniem pisma przez pełnomocnika Skarżącej przesyłka powróciła do tut. Sądu wraz ze stosownymi adnotacjami (k. 42 akt sądowych). W pierwszej kolejności, na kopercie zaznaczono dwie daty. Pierwsza data: "[...].12.2021 r." oraz podpis, co już może sugerować, że w tym właśnie dniu podjęto próbę doręczenia przesyłki. Należy także zwrócić uwagę, że zwrotne potwierdzenie odbioru, jako integralna część przesyłki, które powróciło do tut. Sądu wraz z nią także zawiera adnotację, iż próba doręczenia przesyłki miała miejsce w dniu [...] grudnia 2021 r. W związku z niemożnością doręczenia przesyłki w tym dniu, przesyłkę złożono w Urzędzie Pocztowym nr [...]. W związku z upływem siedmiu dni począwszy od dnia próby doręczenia przesyłki, pracownik Urzędu Pocztowego zostawił pod adresem pełnomocnika Skarżącej kolejne awizo z datą [...] grudnia 2021 r. Na kopercie również odnotowano ten fakt: "Awizowano powtórnie, Data: [...] gru 2021 r., Podpis". Ponieważ pełnomocnik nie odebrał tego pisma, dnia [...] stycznia 2022 r. Urząd Pocztowy zwrócił przesyłkę Sądowi z adnotacją "zwrot; nie podjęto w terminie". Wbrew twierdzeniom pełnomocnika Skarżącej przesyłka była prawidłowo awizowana, czego dowód znajduje się w aktach sądowych. Znamienne jest to, że koperta jak i zwrotne potwierdzenie odbioru stanowią dokument, który może być dowodem w toku postępowania. Sąd dokonał weryfikacji tego dowodu w oparciu o art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a. i doszedł do przekonania, że awizowanie odbyło się z zachowaniem warunków dla przyjęcia fikcji doręczeń, o której mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., gdyż każda z wymaganych czynności została prawidłowo odnotowana. Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził, że jeżeli z adnotacji czynionych przez doręczyciela na kopercie zawierającej przesyłkę jednoznacznie wynika, że nie odebrano przesyłki mimo prawidłowego jej awizowania, nie mogą powstać wątpliwości co do prawidłowości doręczenia zastępczego (zob. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. akt I GSK 1944/15, dostępny na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wszystkie dane przedstawione powyżej potwierdzają informacje z uzyskane w internetowym systemie śledzenia przesyłek (dostępny na stronie: https://emonitoring.poczta-polska.pl). W powołanym systemie odnotowano, że wystawiono dwa awiza. Pierwsze w dniu [...] grudnia 2021 r. o godzinie 14:07 i drugie w dniu [...] grudnia 2021 r. o godzinie 7:42. W ocenie Sądu w składzie orzekającym bezsporne jest to, że pełnomocnik Skarżącej nie odebrała przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a zatem doręczenie fikcyjne nastąpiło z upływem dnia [...] stycznia 2022 r. Z tym momentem otworzył się siedmiodniowy termin do wniesienia stosownego zażalenia, którego jak wiadomo pełnomocnik Skarżącej nie wniosła z zachowaniem terminu. Tak jak wskazano na początku niniejszych rozważań, skuteczne przywrócenie terminu do dokonania czynności wymaga kumulatywnego spełnienia wszystkich przesłanek ustawowych, a contrario, niespełnienie choćby jednej przesłanki uniemożliwia przywrócenie terminu. Taki stan rzeczy zaistniał w niniejszej sprawie, gdyż pełnomocnik Skarżącej nie uprawdopodobniła tego, że nie było jej winy w przedmiocie odebrania adresowanej do niej przesyłki. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz