II SA/Po 869/18

Dnia 8 listopada 2018 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku firmy handlowej "A" spółki jawnej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Firmy handlowej "A" spółki jawnej na decyzję Wojewody W z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga Pismem z dnia [...] roku Firma handlowa "A." spółka jawna wniosła o zwolnienie od opłaty w kwocie [...] zł. Pismem z dnia [...] roku strona skarżąca złożyła wypełniony na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze zgromadzonych w sprawie informacji wynika, że firma handlowa "A" spółka jawna posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, w 2017 roku wartość jej środków trwałych wyniosła [...] zł, a spółka wypracowała zysk w wysokości [...] zł. Jednocześnie spółka zadeklarowała, że posiada na koncie bankowym kwotę [...] zł oraz w kasie spółki pozostaje kwota [...] zł. Spółka zadeklarowała również zobowiązania w wysokości [...] zł oraz należności w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wniosku spółka powołała się na bardzo trudną sytuację finansową firmy. Prawo pomocy może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, w zakresie częściowym – gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy musi wykazać, iż zachodzą przesłanki do udzielenia jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Spoczywa na niej ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. W tym względzie przesłanki przyznania prawa pomocy przez wnioskodawcę (jego aktualna sytuacja rodzinna i majątkowa) powinny być zestawione z wysokością ciążących na stronie opłat sądowych. Udzielenie spółce prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których strona wykaże, iż zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe, bowiem zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Skarżąca spółka ubiegająca się o prawo pomocy powinna zatem wykazać, że podjęła wszelkie, niezbędne kroki zmierzające do wygospodarowania środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych, jednakże nie przyniosły one zamierzonego efektu. W rozpoznawanym przypadku spółka posiada majątek (wartość środków trwałych w ubiegłym roku przekroczyła [...] mln zł) i w 2017 roku wypracowała zysk w wysokości [...] zł. Dodatkowo spółka posiada na koncie bankowym kwotę [...] zł oraz w kasie kwotę [...] zł. Sytuacja deklarowana przez stronę wnioskującą o prawo pomocy umożliwia zatem pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie z posiadanych przez nią bieżących środków finansowych. W istocie spółka dysponuje bowiem aktywami, które wielokrotnie przewyższają wysokość ciążących na niej kosztach sądowych. W świetle powyższych okoliczności nie można zatem stwierdzić, że spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W rezultacie niezasadny pozostaje jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ R. Talaga