II SA/Po 87/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st. sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2018 r. sprawy ze skargi H.K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Wojewoda Wielkopolski decyzja z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) - dalej "k.p.a.", po zapoznaniu się z odwołaniem Pana H. K reprezentowanego przez radcę prawnego od decyzji Starosty C.-T. nr [...] z dnia [...]r. (znak: [...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej dla spółki A pozwolenia na budowę Zakładu Uzdatniania Stłuczki Szklanej w oparciu o autorskie [...] wynikające z przeprowadzenia prac B+R" na działce nr [...] w miejscowości C., jednostka ewidencyjna [...] C. umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu podano, że z wniosku Spółki A, przed organem pierwszej instancji toczyło się postępowanie o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę dla inwestycji pn:" [...]" na działce nr [...]w C. W toku prowadzonego postępowania przez organ I instancji na skutek złożonego wniosku przez Pana H. K Starosta C.-T. pismem z dnia [...]. znak: [...] poinformował go o nieuznaniu go za stronę postępowania. Od ww. pisma zażalenie do Wojewody Wielkopolskiego złożył Pan H. K. Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził niedopuszczalność złożonego zażalenia. Po przeanalizowaniu złożonej dokumentacji oraz po zawiadomieniu stron o toczącym się postępowaniu Starosta C.-T. w dniu [...] wydał decyzję nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Zakładu Uzdatniania Stłuczki Szklanej w oparciu o autorskie [...] wynikające z przeprowadzenia prac B+R" na działce nr [...] w miejscowości C., jednostka ewidencyjna [...]. Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie wniósł Pan H. K. reprezentowany radcę prawnego. Dalej podano, że w pierwszej kolejności organ odwoławczy sprawdza, czy odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 129 ust. 2 k.p.a. i czy pochodzi od podmiotu legitymującego się przymiotem strony postępowania. Na wstępie organ ustalił, że odwołanie od zaskarżonej decyzji wniesiono zgodnie z przepisem art. 129 ust. 2 k.p.a., tj. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronom postępowania. Termin ten wiąże również podmiot, który faktycznie uczestniczył w postępowaniu, jak i osobę, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i którym nie została doręczona (ogłoszona) decyzja. Należy wskazać, iż postępowanie odwoławcze w myśl art. 138 §1 pkt. 3 k.p.a.- może zakończyć się decyzją o umorzeniu tylko wówczas, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przepis art. 138 §1 pkt. 3 k.p.a. nie określa przyczyn umorzenia postępowania odwoławczego wobec czego w każdej indywidualnej sprawie administracyjnej należy poszukiwać konkretnej przyczyny bezprzedmiotowości postępowania, mając na uwadze art. 105 k.p.a. Decyzją o umorzeniu zakończy się więc np. takie postępowanie odwoławcze, w toku którego właściwy w sprawie organ administracji publicznej stwierdzi, iż wnoszący odwołanie nie jest jego stroną w sprawie (uchwała NSA z dnia 05 lipca 1999 r., sygn. akt: OPS 16/98. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt: VIII SA/Wa 784/10). Stosownie bowiem do art. 127 § 1 k.p.a. postępowanie odwoławcze może być uruchomione wyłącznie wskutek wniesionego odwołania przez uprawniony podmiot tj. przez stronę postępowania. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż Pan H. K. nie uczestniczył w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji Starosty C.- T z dnia [...]. znak: [...] natomiast odwołanie złożył w terminie wynikającym z art. 129 § 2 k.p.a. Kwestią konieczną do wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, czy odwołującemu przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Wyjaśniając tą kwestię, należy zaznaczyć, iż stosownie do treści art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym więc, czy dany podmiot posiada przymiot strony w konkretnym postępowaniu, decyduje norma prawna, z której dla danego podmiotu wynikają wprost określone prawa i obowiązki. Tylko przepis prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawnego, stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową w postępowaniu administracyjnym. Mieć interes prawny oznacza tyle, co ustalić powszechnie obowiązujący przepis prawa, na podstawie którego można żądać czynności organu w związku z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności sprzecznych z potrzebami danej osoby. Odwołując się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 1999 r., sygn. I SA 1189/98, podano, że cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa. Ocena interesu prawnego nie może być dokonana w oparciu o indywidualną wrażliwość zainteresowanego. Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której z całą pewnością dany podmiot z różnych przyczyn może być zainteresowany prowadzeniem tegoż postępowania, jednakże zainteresowania tego nie może poprzeć odpowiednimi przepisami prawa. O istnieniu interesu prawnego nie decyduje jedynie wola zainteresowanego podmiotu. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, będącym lex specialis (przepisem szczególnym) w stosunku do art. 28 k.p.a., stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z kolei przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć (zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego) teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Do przepisów tych należą, oprócz norm zawartych w ustawie Prawo budowlane, również przepisy z zakresu ochrony środowiska, przepisy przeciwpożarowe, dotyczące dróg publicznych, ochrony zabytków i inne, a przede wszystkim przepisy wykonawcze do ustawy Prawo budowlane, określające warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przywołane przepisy wymieniają ograniczenia w zagospodarowaniu terenu z powodu istnienia w sąsiedztwie innego obiektu budowlanego i regulują m.in, odległości obiektów i urządzeń budowlanych od innych obiektów i granic nieruchomości. Należy podkreślić zatem, że znajdowanie się nieruchomości w sferze oddziaływania obiektu należy rozumieć w ten sposób, iż przez oddziaływanie to naruszone zostają konkretne normy prawa materialnego, z których dany podmiot wywodzi swój interes prawny jako strona postępowania administracyjnego. Ograniczenia, które nie są wynikiem istnienia przepisów prawnych nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę. Osoba taka może mieć w takim postępowaniu interes faktyczny, a nie interes prawny. Nie może z całą pewnością przesądzać o tym, że dany podmiot ma interes prawny jedynie sama wola tego podmiotu, który z różnych przyczyn może być zainteresowany prowadzeniem tegoż postępowania . W toku postępowania odwoławczego Wojewoda Wielkopolski pismem z dnia [...]r. wezwał wnioskodawcę. na podstawie art. 50 § 2 k.p.a. do przedstawienia dowodu w sprawie, który potwierdzi, iż powinien on zostać uznany za stronę niniejszego postępowania, tj. przedstawienie wypisu z ewidencji gruntów, kserokopii odpisu z księgi wieczystej lub innych dokumentów (aktów notarialnych lub prawomocnych orzeczeń sądu) potwierdzających tytuł prawny (własność lub użytkowanie wieczyste) do nieruchomości (z wyraźnym wskazaniem numeru ewidencyjnego działki) położonej w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji oraz wykazanie interesu prawnego w niniejszym postępowaniu. W wyznaczonym terminie odwołujący nie ustosunkował się do ww. wezwania. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego Pan H.K. w piśmie z dnia 5 września 2017 r. wskazał, że "w promieniu źródła ww. emisji tj. w obszarze oddziaływania obiektu znajduje się także nieruchomość przy ul. [...]w C.". Jak wynika z informacji uzyskanych z rejestru gruntów właścicielem działki o nr 2308/4, na której znajduje się budynek o nr 13 jest Gmina Miasta C. Abstrahując od faktu, iż odwołujący nie potwierdził tytułu prawnego do ww. działki, to należy mieć na uwadze, iż działka ta znajduje się w znacznej odległości od planowanej inwestycji. W badanej sprawie organ I instancji w oparciu o przedłożony projekt budowlany i materiały dowodowe w sprawie ustalił, iż obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego obejmuje przedmiotową nieruchomość tj. działkę nr ew. [...], jak również działki nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] oraz [...] znajdujące w najbliższym sąsiedztwie planowanej inwestycji. Natomiast nieruchomość o nr ew. [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. W projekcie budowlanym wskazano, iż obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane nie wykracza poza działkę wskazaną jako teren inwestycji [...]. Inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71). Burmistrz Miasta C. decyzją z dnia [...]r .znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia - budowy Zakładu Uzdatniania Stłuczki Szklanej na działce [...] obręb ewidencyjny [...] Miasto C., stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia. W powyższej decyzji wskazano, iż taką opinię wydał również Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P., uzgadniający wyżej wymienioną decyzję. W pkt 8 opisu technicznego w projekcie budowlanym (str. 45) wskazano, iż obiekt nie prowadzi do ograniczenia pobliskich terenów w myśl Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Najwyższą zabudowę i instalacje stanowi Hala produkcyjna wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą - w szczególności filtr i cyklon zainstalowany na boksach. Jej usytuowanie w centralnej części działki powoduje, że nie dochodzi do zaciemnienia i zacienienia działek sąsiednich. Najbliższe sąsiedztwo działki stanowią od północy: teren niezagospodarowany, a za nim tereny szkoły oraz tereny przemysłowo- handlowe, od zachodu wschodu i południa: pola uprawne oznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny przemysłowe. Projektowana inwestycja nie wprowadza zakłóceń w ekologicznej charakterystyce powierzchni ziemi, gleby, wód powierzchniowych i podziemnych. W oparciu o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 2183) w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt, z dnia 9 października 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 1409) w sprawie ochrony gatunkowej roślin oraz z dnia 9 października 2014 r. (Dz. U. z 2014, poz. 1408) w sprawie ochrony gatunkowej grzybów - projekt w pełni spełnia ww. przepisy dot. ochrony gatunkowej, a inwestycja nie będzie uciążliwa dla terenów sąsiednich pod względem emisji hałasu, zgodnie z załącznikiem do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 poz. 112), ani emisji pyłów wg rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U .z 2010 Nr 16 poz. 87). Nie będą zachodzić negatywne skutki oddziaływania projektowanych obiektów na higienę, zdrowie i bezpieczeństwo użytkowników. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można przyjąć, że działka o nr [...] znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Należy uznać, iż odwołujący nie posiada w niniejszej sprawie interesu prawnego z uwagi na brak normy publicznoprawnej, z której wynikałyby dla nich bezpośrednio określone prawa lub obowiązki w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę omawianej inwestycji. Jakkolwiek odwołujący może posiadać interes faktyczny w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowego zamierzenia, to jednak żaden interes faktyczny nie może być utożsamiany z interesem prawnym w rozumieniu art. 28 k.p.a. Podkreślić trzeba, iż nie każdy związek pomiędzy subiektywnymi uprawnieniami podmiotu, a sprawą administracyjną oznacza, iż podmiot ma w danej spawie interes prawny. Tym samym wskazać należy, że odwołujący nie posiada przymiotu strony w myśl art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania obowiązany jest zbadać jego dopuszczalność. Dopuszczalność odwołania jest wyznaczona przesłankami przedmiotowymi i przesłankami podmiotowymi. Przesłanki podmiotowe to złożenie odwołania przez legitymowany podmiot- stronę postępowania w sprawie. W razie, gdy organ odwoławczy ustali, że wnoszący odwołanie nie ma interesu prawnego, zakończy postępowanie odwoławcze w formie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, która rozstrzyga tylko, co do legitymacji wnoszącego odwołanie. Z uwagi na fakt, że odwołania zostały wniesione przez podmiot niebędący stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, organ drugiej instancji nie może przystąpić do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji. Na powyższą decyzje skargę do sądu złożył z pomocą fachowego pełnomocnika H. K. domagając się uchylenia decyzji Wojewody W. z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji starosty C.-T. z dnia [...]. zarzucając naruszenie art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nieuznanie skarżącego za stronę postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę, w sytuacji, gdy stronami postępowania winny być nie tylko osoby, których prawa zostają naruszone rozwiązaniem projektowym, ale też takie, na których nieruchomości obiekt projektowany może choćby potencjalnie oddziaływać, nawet jeśli z projektu budowlanego wynika, że spełniono wszystkie wymagania wynikające z przepisów ustawy Prawo budowlane i przepisów odrębnych; i przedwczesne uznanie, że skarżący nie jest strona postępowania, podczas gdy organ nie dokonał ponownej oceny sposobu ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji; art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne określenie obszaru oddziaływania inwestycji i wskazanie, że inwestycja nie oddziałuje na działkę nr 2308/4, w sytuacji, gdy istnieje nawet potencjalne ryzyko, że inwestycja będzie negatywnie oddziaływać na nieruchomości sąsiednie, organ winien dopuścić do udziału w postępowaniu właścicieli nieruchomości sąsiednich; art. 140 i 144 Kodeksu cywilnego poprzez ich niezastosowanie, tj. pominięcie przepisów prawa rzeczowego jako źródła interesu prawnego skarżącego, podczas gdy wydanie pozwolenia na budowę w niniejszej sprawie będzie miało wpływ na sposób wykonywania prawa własności przez skarżącego jako właściciela nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z inwestycją, jak również będzie skutkowało ograniczeniem w zagospodarowaniu tego terenu, wynikającym z przepisów prawa cywilnego; . § 13 ust. 1 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego niezastosowanie oraz brak dokonania ustaleń faktycznych w zakresie wpływu inwestycji na możliwość zapewnienia niezakłóconego korzystania z istniejących i przyszłych obiektów na nieruchomości skarżącego. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 10 § 1 k.p.a. poprzez błędne zastosowanie i pozbawienie strony – H. .K. czynnego udziału w postępowaniu w przypadku, gdy nie zaistniały przesłanki umożliwiające organowi odstąpienie od zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, co skutkowało wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę; ' art. 40 § 2 k.p.a. poprzez doręczenie skarżącemu przez organ pisma Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] r. znak [...] wzywającego skarżącego do przedstawienia dowodu w sprawie, który miał potwierdzić, że powinien być uznany za stronę postępowania z pominięciem pełnomocnika ustanowionego w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentacje W toku postępowania sądowoadministracyjnego NSA postanowieniem z dnia [...] r. oddalił zażalenie skarżącego na odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismami procesowymi z [...] r. uczestnicy postępowania działając poprzez swoich pełnomocników – spółka B i spółka C wnieśli o oddalenie skargi . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 p.p.s.a. Badając zaskarżoną decyzję według wyżej wskazanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja Wojewody odpowiada prawu. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy, oceniając je jako prawidłowe i wyczerpujące. Przedmiotem skargi złożonej do sądu jest decyzja Wojewody Wielkopolskiego umarzająca postępowanie wywołane wniesieniem odwołania od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany, z tej przyczyny, że wnoszący odwołanie nie jest strona postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. O tym kto jest strona postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę reguluje przepis jak słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji art. 28 ust.2 ustawy z7 lipca 1994 r. prawo budowlane. ( Dz. U.2018.poz.1202 ) Zgodnie z tym przepisem . Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Skarżący H. K. zgłosił swój udział w toczącej się sprawie o udzielnie pozwolenia na budowę jednak jego starania zakończyły się niepowodzeniem. Organ pierwszej instancji poinformował pismem, że przymiot strony mu nie przysługuje, następnie wojewoda Wielkopolski uznał niedopuszczalność zażalenia na to pismo, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 11.04.2018 Sygn akt II SA/Po 94/18 oddalił skargę H.K. W toku postępowania przed organem pierwszej instancji H. K. działał przez swojego pełnomocnika radcę prawnego J. P. Z przedłożonego pełnomocnictwa z dnia [...] r. wynika, że udziela on pełnomocnictwa do występowania w sprawie pozwolenia na budowę oraz wszelkich innych postępowań związanych z ta budową przed Starostą powiatu C._T, Burmistrzem C., a w razie potrzeby przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym Tak zakreślony zakres pełnomocnictwa upoważniał radcę prawnego do działania w imieniu swojego mandanta przed organem pierwszej instancji i do złożenia odwołania od decyzji pierwszej instancji. Wojewoda Wielkopolski pismem z dnia 30.10.2017 r. wezwał pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa do działania przed Wojewodą oraz do przedstawienia dowodu, który potwierdzi, że H.K. powinien zostać uznany za stronę postępowania przez przedstawienie dokumentów wykazujących tytuł prawny do nieruchomości położonej w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji Przedmiotowe wezwanie pełnomocnik odebrał w dniu [...]r. i nie udzielił żadnej odpowiedzi, ani nie złożył pełnomocnictwa upoważniającego do działania przed organem II instancji. W tym stanie faktycznym ustalenie organu odwoławczego, że skarżącemu nie przysługuje żaden tytuł własności lub użytkowania wieczystego do nieruchomości leżącej w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji jest trafne i poczynione w oparciu o niekwestionowane twierdzenia H. K. Powtórzyć zatem należy, że skarżący mieszka w C. przy ulicy [...] .Budynek o numerze 13 posadowiony jest na działce o numerze [...], ,której właścicielem jest Gmina C. W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 140 i 144 kc jest niezasadny ponieważ skarżący nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym żadnej nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania, nie mogą więc być naruszone przepisy dotyczące ochrony własności. Natomiast ewentualne inne uprawnienia skarżącego o charakterze obligacyjnym nie dają mu prawa do nabycia przymiotu bycia strona. Vide Wyrok NSA z 12.04.2018 II OSK 1381/16. – dostępny w bazie internetowej NSA orzeczenia gov.pl Należy podkreślić, że organy nie są uprawnione do prowadzenia postępowania w kierunku ustalenia prawa własności przysługującej podmiotowi, który domaga się przyznania mu statusu strony postępowania w trybie art. 28 ust.2 prawo budowlane w zw. Z art. 140 kc. Ten interes prawny powinien wynikać z dokumentów. Nie trafny jest zatem zarzut naruszenia przepisu art. 10 §1kpa poprzez pozbawienie strony czynnego udziału w postępowaniu. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia, ponieważ na każdym etapie postępowania pełnomocnik był prawidłowo zawiadomiony o wszelkich czynnościach i korzystał z przysługujących prawem składania środków odwoławczych. Zarzuty skargi naruszenia przepisów art. 28 ust2. w zw. z art. 3 pkt.20 ustawy Prawo budowlane są nieuzasadnione ponieważ z niekwestionowanych ustaleń stanu faktycznego wynika, że skarżący nie może być stroną postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę na działce o numerze ewidencyjnym [...] w C.. W sytuacji stwierdzenia przez organ odwoławczy, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art.28 ust.2 prawo budowlany zobowiązany był wydać decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 §1 pkt.3 kpa. Samo twierdzenie przez skarżącego, że przedmiotowa inwestycja będzie wydzielać bliżej nieokreślone imisje i znajduje się w bliżej nieokreślonym sąsiedztwie nie jest wystarczające do przyznania skarżącemu przymiotu strony dlatego zarzut naruszenia §13 ust.1 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.4.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest nietrafny. Reasumując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja została wydana po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dowodowym i w sposób wyczerpujący uzasadnia zastosowane przepisy prawa materialnego, dlatego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę jako niezasadną oddalił.