II SA/Po 872/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia odrzucić skargę kasacyjną /-/ E. Brychcy Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w punkcie pierwszym umorzył postępowanie w przedmiocie rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 18 listopada 2009 r., natomiast w punkcie drugim odrzucił skargę D. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Rozstrzygnięcie powyższe wraz z pouczeniem o przysługującym skarżącemu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, wymogach formalnych skargi kasacyjnej oraz możliwości uzyskania prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 stycznia 2010 r. (k. 133 akt sądowych). D. G. samodzielnie sporządzonym pismem z dnia 28 lutego 2010 r., nazwanym skargą kasacyjną, zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o kasację powyższego orzeczenia wskazując, że sąd, wydając przedmiotowe postanowienie, "rozpatrywał wniosek o przyznanie prawa pomocy a wydał również wyrok w sprawie". Ponadto skarżący podał, że rozpatrywany uprzednio wniosek w przedmiocie prawa do adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych nie był tożsamy z wnioskiem obecnym, w którym skarżący zwrócił się o zwolnienie z częściowych kosztów sądowych i przyznania pomocy radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej "ppsa"). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ppsa). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ppsa, a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 p.p.s.a, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r. I CZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponieważ skarżący przy doręczeniu odpisu postanowienia sądu został w sposób prawidłowy pouczony o sposobie i trybie zaskarżenia postanowienia i tych wymogów nie dochował wobec czego stosownie do art. 178 p.p.s.a, przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. /-/ E. Brychcy