II SA/Po 879/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Szuma Pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r. P. C. złożył skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2017 r., [...], którą utrzymano w mocy decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] maja 2017 r., [...]) o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji tego ostatniego organu (nakazu rozbiórki) z dnia [...] czerwca 2011 r., [...]. We wnioskach skargi P. C., poza żądaniem głównym obejmującym uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, wystąpił także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach wniosku wskazał, że wykonanie nakazu rozbiórki z dnia [...] czerwca 2011 r. narażałoby go na niepowetowaną szkodę i nie dające się naprawić negatywne skutki. P. C. wskazał, iż jest osobą schorowaną i nie jest w stanie wykonać decyzji będącej przedmiotem postępowania. Osiągane dochody nie wystarczają mu na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny ze względu na cechy zaskarżonej decyzji, która nie ma charakteru wykonalnego. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest zarazem stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009 r., II OSK 1898/09, z dnia 19 lipca 2012 r., II OZ 609/12, z dnia 29 lutego 2012 r., II OZ 116/12, 8 października 2015 r. II OZ 966/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Takiego charakteru nie ma w ocenie Sądu decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r., [...], którą utrzymano w mocy decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] maja 2017 r., [...]. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że w obecnie złożonej przez P. C. skardze Sąd rozważa przesłanki wstrzymania w odniesieniu do tych właśnie decyzji, a nie nakazu rozbiórki z dnia [...] czerwca 2011 r., [...]. Decyzja z dnia [...] lipca 2017 r. i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] maja 2017 r., wydane zostały w przedmiocie odmowy stwierdzania wygaśnięcia nakazu rozbiórki wydanego ponad 6 lat temu. Decyzje te, jako odmowne, nie są więc z całą pewnością wykonalne. W tym miejscu dodać należy, że zagadnienie wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących bądź ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Cechy wykonalności nie posiadają z reguły decyzje odmowne, które najczęściej nie posiadają charakteru konstytuującego obowiązki po stronie adresatów. Z opisanych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania zaskarżonego postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym. /-/ J. Szuma