II SA/Po 887/10

Dnia 27 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. – K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. D. – K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] 2010 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. /-/ T. Świstak Decyzją z dnia [...] 2010 r. Nr [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] 2010 r., nr [...] nakazującą M. D. – K. rozbiórkę obudowanego tarasu zbudowanego bez wymaganego pozwolenia na działce nr [...] w S. Wraz z skargą na powyższą decyzję M. D. – K. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnienie wniosku skarżąca wyjaśniła, iż decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Jej wykonanie może doprowadzić do powstania nieodwracalnych następstw. Za wstrzymaniem wykonania nakazu rozbiórki przemawiają zdaniem skarżącej poczynione na przedmiotowy obiekt nakłady, a także okoliczności, iż utrzymuje się ona jedynie z emerytury oraz długość ewentualnych postępowań w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. Strona powinna przedstawić konkretne zdarzenia i okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Należy zaznaczyć, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce przede wszystkich w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zdaniem Sądu okoliczność wskazana przez skarżącą tj. możliwość powstania nieodwracalnych następstw w wyniku rozbiórki tarasu, jest nieprecyzyjna i niewystarczająca. Strona nie wskazała jakie dokładnie nieodwracalne skutki mogą nastąpić w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie określiła również czy i jaka (majątkowa lub niemajątkowa) szkoda może powstać w wyniku rozbiórki tarasu, co uniemożliwia dokonanie oceny czy szkoda ta może mieć znaczny charakter. Wskazała jedynie na niesprecyzowane, poczynione nakłady na jego budowę. Za trudne do odwrócenia skutki nie sposób przy tym uznać rozbiórki tarasu będącego jedynie fragmentem budynku letniskowego i to fragmentem nie mającym zasadniczego znaczenia dla normalnego korzystania z tegoż budynku letniskowego. Co prawda w jednym z orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego może spowodować znaczną szkodę (postanowienie NSA z dnia 29.6.2009 r., sygn. akt II OSK 923/09, lex nr 563563), jednak nie oznacza to, że w każdym takim przypadku uzasadnione jest wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności z zakresu administracji publicznej. Każdorazowo bowiem skarżący winien wykazać zachodzenie przynajmniej jednej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca nie wywiązała się z tego obowiązku co uniemożliwiło sądowi merytoryczne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak