II SA/Po 891/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją Z dnia [...] stycznia 2013 r., znak [...], Burmistrz Miasta i Gminy S. na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) w zw. z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647) umorzył postępowanie z wniosku W. Z., S. C., J. G., Wspólnoty Mieszkaniowej G. [...], Wspólnoty Mieszkaniowej K. [...], J. K., M. W., A. C., B. Ś., B. B.-N., K. N., P. Ś., M. K. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2010 r., ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. S. w S. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wspomniana decyzja z dnia [...] kwietnia 2010 r. o warunkach zabudowy stała się ostateczna w dniu [...] maja 2010 r. i na jej podstawie inwestor uzyskał w dniu [...] listopada 2010 r. ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. W dniu [...] lipca 2011 r. wpłynął wniosek W. Z., S. C., J. G., Wspólnoty Mieszkaniowej G. [...], Wspólnoty Mieszkaniowej K. [...], J. K., M. W., A. C., B. Ś., B. B.-N., K. N., P. Ś., M. K. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wnioskodawcy powołali się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wskazując, że nie brali udziału w postępowaniu bez własnej winy. Z dokumentów zebranych w aktach sprawy wynika, że Burmistrz prowadził korespondencję z wieloma organami i jednostkami, co z kolei wskazuje na zawiły charakter sprawy. Ponadto, skarga, jaka wpłynęła na Burmistrza Miasta i Gminy S. do Biura Rady Miejskiej równolegle z przedmiotowym wnioskiem z dnia [...] lipca 2011 r. o wznowienie postępowania, została uznana za bezzasadną przez Radę Miejską. Odnosząc się do wniosku o wznowienie organ zauważył, że wydane zostało już pozwolenia na budowę, a rozważany teren objęty jest aktualnie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który wszedł w życie w dniu [...] października 2011 r. Organ zacytował przy tym art. 65 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dodając zarazem, że decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego zezwolił na użytkowanie omawianego obiektu budowlanego. Tym samym skoro inwestor uzyskał już pozwolenie na budowę, brak było podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia kwestionowanej decyzji o warunkach zabudowy. W konsekwencji więc w chwili złożenia wniosku z dnia [...] lipca 2011 r. w ocenie organu nie było już podstaw do weryfikacji decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Dlatego też postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. W. Z., S. C., J. G., Wspólnota Mieszkaniowa G. [...], Wspólnota Mieszkaniowa K. [...], J. K., M. W., A. C., B. Ś., B. B.-N., K. N., P. Ś., M. K. odwołali się od powyższej decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. W uzasadnieniu odwołujący się wskazali, że organ I instancji błędnie umorzył postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., mimo że nie ziściły się w ogóle przesłanki bezprzedmiotowości postępowania. Kwestionowana decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] kwietnia 2011 r. pozostaje bowiem nadal w mocy, a na jej byt prawny nie wpływa wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skoro na jej podstawie wydano pozwolenie na budowę. Tym samym wniosek o wznowienie z dnia [...] lipca 2011 r. powinien być, zgodnie z art. 151 k.p.a., rozpatrzony merytorycznie. Jednocześnie, wraz z uchwaleniem planu miejscowego dla terenu inwestycji odpadła również podstawa do stwierdzenia, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Przyjęcie natomiast, że w wyniku uchwalenia planu miejscowego postępowanie staje się bezprzedmiotowe, oznacza w istocie uchylenie się organu od oceny kwestionowanej decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2013 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 20001 r. nr 79 poz. 856 z późn. zm.), w zw. z art. 17 pkt 1, art. 127 § 1, art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie w I instancji w części dotyczącej wydania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w aktach sprawy znajduje się ostateczna decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak [...], umarzająca postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem omawianej decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r. Z uzasadnienia decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. wynika, że postępowanie wznowieniowe zostało wszczęte na wniosek W. Z., S. C., J. G., Wspólnoty Mieszkaniowej G. [...], Wspólnoty Mieszkaniowej K. [...], J. K., M. W., A. C., B. Ś., B. B.-N., K. N., P. Ś., M. K. z dnia [...] lipca 2011 r. Ponadto, z akt sprawy wynika, że nie tylko w dniu [...] lipca 2011 r., ale w ogóle złożony został tylko jeden wniosek o wznowienie postępowania w odniesieniu do postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r. Co więcej, decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. został również doręczona osobom składającym wniosek z dnia [...] lipca 2011 r. Dlatego też, mimo innego oznaczenia wnioskodawcy w nagłówku decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r., nie można jej uznać w kontekście niniejszej sprawy za niebyłą. Tym bardziej, że rozstrzygnięcie to nie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego w trybie nadzwyczajnym. Skutku takiego nie wywołał również wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 listopada 2012 r., IV SAB/Po 76/12, zobowiązujący Burmistrza Miasta i Gminy S. do rozpatrzenia wniosku M. W. z dnia [...] lipca 2011 r. o wznowienie postępowania. Konsekwentnie zatem zaskarżona decyzja organu I instancji obarczona jest wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. W tej sytuacji decyzja organu i instancji musiała zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, a postępowanie pierwszej instancji należało umorzyć w części dotyczącej wydania zaskarżonej decyzji. W dalszej części uzasadnienia Kolegium wyjaśniło istotę i sens prawny postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. A. C. zaskarżyła powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności z uwagi na rażące naruszenie prawa, tj. art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), polegające na przyjęciu wbrew powołanemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r. sygn. IV SAB/Po 76/12 , że wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] lipca 2011 r. został załatwiony decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Ponadto, skarżąca zarzuciła Kolegium naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. poprzez uznanie postępowania za bezprzedmiotowej, podczas gdy w rzeczywistości wniosek o wznowienie z dnia [...] lipca 2011 r. nie został w ogóle merytorycznie załatwiony decyzją wydaną w trybie z art. 151 k.p.a. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2012 r. pozostała bez jej reakcji, gdyż rozstrzygnięcie to jest adresowane do Stowarzyszenia Praworządny S. Tymczasem skarżąca nie była członkiem Stowarzyszenia, ani również nie były jej znane obszary jego działania. Argumentacja organu II instancji opiera się przy tym w ocenie skarżącej na nieporozumieniu. Skarga, w wyniku której wydano powołany wyroku z dnia 21 listopada 2012 r., została wniesiona po wydaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r., umarzającej postępowanie wznowieniowe z wniosku Stowarzyszenia Praworządny S. Niemniej, w cytowanym wyroku Sąd wyraźnie wskazał, że wniosek o wznowienie z dnia [...] lipca 2011 r. pozostał nierozpatrzony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjmuje natomiast błędnie, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. załatwiła wspomniany wniosek, co prowadzi w konsekwencji do naruszenia prawomocnego wyroku. Poza tym decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. umarza postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania, a zatem zgodnie z art. 104 § 2 k.p.a. kończy postępowanie administracyjne w "inny sposób". Nie można zatem uznać, że kwestia wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. została już ostatecznie rozstrzygnięta. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o jej oddalenie, w pełni podzielając swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrole działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 powyższej ustawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. W świetle z kolei z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym – jak wynika z treści art. 145 § 1 – Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie trzeba zauważyć, że decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak [...], Burmistrz Miasta i gminy S. ustalił na rzecz Gminy S. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...] przy ul. S. w S. (k. 74-78 akt adm. organu I instancji). Jak wynika z adnotacji uczynionej na tej decyzji, stała się ona ostateczna w dniu [...] maja 2010 r. Następnie, wnioskiem z dnia [...] lipca 2011 r. skarżąca A. C. i inni wnioskodawcy zwrócili się o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., podnosząc, iż bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu (k. 138-147 akt adm. organu I instancji). Okoliczności te należy uznać za bezsporne, gdyż nie był nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.). Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a., decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Oznacza to, że uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. Tym samym ustawodawca statuuje zasadę trwałości decyzji ostatecznych, choć zarazem zasada ta nie ma charakteru absolutnego, bezwyjątkowego. Jednym z takich nadzwyczajnych trybów wzruszenia decyzji ostatecznej jest wznowienie postępowania. Ustawodawca wylicza przy tym w sposób wyczerpujący (enumeratywny) podstawy, pozwalające na zainicjowanie wspomnianej procedury weryfikacji decyzji ostatecznej. W kontekście niniejszej sprawy istotny jest przede wszystkim art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy najpierw zauważyć, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2013 r., znak [...], umarzająca postępowanie – zainicjowane z wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2011 r. – w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej z dnia [...] kwietnia 2010 r. (k. 410-409 akt adm. organu I instancji) okazała się wadliwa. Przede wszystkim nie można podzielić zawartego w niej poglądu, w świetle którego istnienie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dezaktualizuje próby weryfikacji decyzji o warunkach zabudowy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że decyzja o warunkach zabudowy stanowi podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, na co wyraźnie wskazuje art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.) w zw. z art. 33 ust. 2 pkt 3, art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U z 2010 r. nr 243 poz. 1623 z późn. zm.). Można zatem twierdzić, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę konsumuje decyzję o warunkach zabudowy w tym znaczeniu, że chęć wybudowania nowego lub innego obiektu budowlanego na terenie inwestycji wymaga ponownej oceny wpływu takiego zamierzenia budowlanego na ład przestrzennym. W żadnym razie nie dochodzi natomiast w wyniku wydania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę do usunięcia decyzji o warunkach zabudowy stanowiącej podstawę wydania tego zezwolenia z obrotu prawnego. Co więcej, wyeliminowanie decyzji o warunkach zabudowy pozwala właśnie na wzruszenie decyzji o pozwoleniu na budowę. Przeciwna konkluzja prowadziłaby natomiast do paradoksalnego wniosku, że decyzja o warunkach zabudowy jest wprawdzie wymagana do uzyskania pozwolenia na budowę, ale z chwilą wydania tego ostatniego rozstrzygnięcia decyzja o warunkach zabudowy traci swój byt prawny. Podobnie bezzasadne jest sięganie w decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. do art. 65 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowania przestrzennym. Zgodnie bowiem z tym przepisem organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli (1) inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę lub (2) dla tego terenu uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Burmistrz Miasta i Gminy S. zdawał się przy tym wywodzić, że wobec uchwalenia planu miejscowego decyzja z dnia [...] kwietnia 2010 r. uległa wygaśnięciu, wobec czego dalsze prowadzenie kontrolowanego postępowania okazało się bezprzedmiotowe. Takie stanowisko również nie zasługuje na aprobatę. Jak wynika bowiem z art. 65 ust. 2 cytowanej ustawy, art. 65 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Mając na uwadze, że w sprawie została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, co sygnalizowano już wyżej, należy konsekwentnie uznać, że nie zaistniały przesłanki do wygaszenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. w związku z uchwaleniem planu miejscowego. Co więcej, art. 65 ust. 2 powołanej ustawy potwierdza tylko przedstawione wyżej stanowisko, w świetle którego wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę bynajmniej nie eliminuje decyzji o warunkach zabudowy, lecz wręcz przeciwnie, niejako ją utrwala. W tym miejscu należy zatem podkreślić, że decyzja organu I instancji z dnia [...] stycznia 2013 r. okazała się w istocie wewnętrznie sprzeczna, akcentując z jednej strony fakt wydania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a z drugiej strony – utratę bytu prawnego przez decyzję o warunkach zabudowy, stanowiącą podstawę wydania tego pozwolenia, na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na marginesie należy jeszcze zauważyć, że katalog rozstrzygnięć, jakie organ administracji publicznej wydaje w ramach postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania, nie obejmuje co do zasady w świetle art. 151 k.p.a. wydania decyzji umarzającej postępowanie. Wprawdzie nie można z całą stanowczością wykluczyć przypadku, gdy konieczne jest wydanie decyzji umarzającej takie postępowanie, np. w razie wszczęcia postępowania wznowieniowego, na wniosek podmiotu mie mającego statusu strony postępowania lub w razie cofnięcia wniosku przez wnioskodawcę. Niemniej, z decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. nie wynika bynajmniej by taka okoliczność rzeczywiście w rozpatrywanej sprawie zaistniała. Należy przy tym podkreślić, że wykonanie prawa lub obowiązku wynikającego z kwestionowanej decyzji ostatecznej nie jest podstawą do umorzenia postępowania w kwestii wznowienia postępowania. Organ I instancji powinien zatem był dokładniej rozważyć wydanie orzeczenia merytorycznego. Opisane wady miały charakter istotny, co z kolei uzasadniało wyeliminowanie decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. z obrotu prawnego. Tak też uczyniło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w decyzji z dnia [...] marca 2013 r., znak [...] (k. 9-13 akt adm. organu II instancji). Trzeba jednak podkreślić, że również decyzja Kolegium z dnia [...] marca 2013 r. obarczona jest uchybieniami uzasadniającymi jej usunięcie z obrotu prawnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjęło bowiem, że wniosek z dnia [...] lipca 2011 r. został już załatwiony ostateczną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak [...], umarzającą postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. (k. 367-369 akt adm. organu I instancji). Z takim stanowiskiem nie można się jednak zgodzić. Przede wszystkim należy podkreślić, że w sentencji powyższej decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. wyraźnie wymienia się jako jej adresata jedynie Stowarzyszenie Praworządny S. Wprawdzie w uzasadnieniu tej decyzji wskazuje się również m.in. na A. C., jako osobę, której wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu I instancji w dniu [...] kwietnia 2011 r., lecz niemniej uwaga ta ma charakter ogólny, stanowi jedynie element niezwykle zwięzłego referowania stanu faktycznego ustalonego w sprawie, a jej kontekst nie pozwala na przyjęcie, że to właśnie do skarżącej była skierowana omawiana decyzja. Należy przy tym podkreślić, że rozstrzygnięcia administracyjne ingerują w sferę praw i obowiązku podmiotu. Dlatego ustalenie kręgu adresatów takiej ingerencji nie może pozostawać w sferze domysłów lub niejednoznacznych interpretacji. Wadliwość w tej mierze obciąża organ, który powinien należycie określić podmiot, do którego decyzja jest skierowana. W kontekście niniejszej sprawy należy zatem zauważyć, że organy administracji publicznej nie podważyły skutecznie zarzutu skarżącej, iż nie była ona członkiem Stowarzyszenia Praworządny S., ani nie znała dokładnie zakresu działalności tej organizacji. Skarżąca mogła zatem pozostawać w usprawiedliwionym przekonaniu, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie jest w ogóle skierowana do niej. Tym bardziej, że w sprawie działało równolegle wskazane Stowarzyszenie. Konkluzje te znajdują pełen potwierdzenie w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 21 listopada 2012 r., IV SAB/Po 76/12. Rozpatrując bowiem skargę M. W. – która obok skarżącej A. C. podpisała wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] lipca 2011 r. – na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wspomnianego wniosku z dnia [...] lipca 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., Sąd jednoznacznie stwierdził, że Burmistrz Miasta i Gminy S. nie rozpoznał sprawy i pozostaje w bezczynności. Sąd podkreślił zarazem, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie może być uznana za załatwienie wniosku z dnia [...] lipca 2011 r., gdyż została wydana w odniesieniu do Stowarzyszenia Praworządny S. Trzeba przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd i organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że nie tylko Burmistrz Miasta i Gminy S. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu, lecz także Sąd rozpoznający aktualną skargę związany jest przedstawionym wyżej stanowiskiem. Dodatkowo na potwierdzenie konkluzji wynikającej z wyroku z dnia [...] listopada 2012 r. należy wskazać, że organ I instancji podjął jednak działania zmierzające do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2011 r., a zatem obecnie uznanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze opisanych działań, jako prowadzących do ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy decyzją ostateczną, należy uznać za wadliwe. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ II instancji nie przeprowadził poprawnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Tym samym doszło do naruszenia art. 7 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej w toku postępowania stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Tę ogólną zasadę uściśla z kolei art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, przy czym wedle art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wymogi te nie zostały jednak zachowane w rozpatrywanej sprawie, co dodatkowo wskazywało na wadliwość zaskarżonej decyzji Kolegium z dnia [...] marca 2013 r. Podsumowując, należy zatem stwierdzić, że organ I instancji wadliwie przyjął, iż wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchyla możliwość weryfikacji ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, natomiast organ II instancji błędnie założył, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. został już załatwiony wniosek skarżącej z dnia [...] lipca 2011 r. Z tych względów konieczne stało się więc wyeliminowanie obu zaskarżonych rozstrzygnięć z obrotu prawnego. W tej sytuacji należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] marca 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2013 r. z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 oraz art. 59 ust. 1, art. 65 ust. 1 pkt 2 i art. 65 ust. 2 powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co miało wpływ na wynik sprawy, oraz z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 151 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę, organy administracji publicznej powinny merytorycznie rozpatrzyć wniosek z dnia [...] lipca 2011 r. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a o wykonalności zaskarżonej decyzji – na mocy art. 151 cytowanej ustawy.