II SA/Po 892/08

Katarzyna Witkowicz-Dwornicka – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2008r. wniosków o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M.D. i T.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia zwolnić M.D. i T.D. od kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka Skarżący M.i T. małżonkowie D. wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący argumentowali, że nie dysponują dochodem oraz majątkiem, który pozwalałby na poniesienie kosztów sądowych. Stan zdrowia powoduje, że co miesiąc ponoszą dodatkowe koszty zakupu leków oraz wizyt lekarskich u specjalistów. Skarżący podał, że choruje na rozedmę płuc oraz dysfunkcję kręgosłupa lędźwiowego i szyjnego. Skarżąca natomiast podała, że choruje na stwardnienie rozsiane i porusza się na wózku inwalidzkim. Wnioskodawcy wskazali, że utrzymują się z rent z rolniczego ubezpieczenia społecznego w wysokości [...] zł i [...] zł, co łącznie daje kwotę [...] zł miesięcznie. Oświadczyli, że nie posiadają żadnego majątku nieruchomego oraz wartościowych ruchomości. Dysponują samochodem osobowym marki [...] z 1994r. Wnioskodawcy oświadczyli, że nie mają oszczędności, ani papierów wartościowych. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić należności sądowych nawet w części (bezrobotni, emeryci, renciści). Wnioskodawcy muszą przy tym wykazać, że nie mają realnych możliwości zgromadzenia środków celem pokrycia należności sądowych bez uszczerbku w koniecznych kosztach swojego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja finansowa skarżących pozwala na przyznanie im prawa pomocy i zwolnienie ich od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Uzyskują wprawdzie stałe miesięczne świadczenie, ale w wysokości, która nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogliby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych. Ponoszą również zwiększone wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją. Wysokość uzyskiwanych dochodów z tytułu ubezpieczenia społecznego wskazuje, że po uiszczeniu koniecznych wydatków bieżącego utrzymania nie mają możliwości zaoszczędzenia niewielkich nawet środków celem pokrycia kosztów sądowych chociażby w części. Wnioskodawcy nie posiadają przy tym wartościowych ruchomości, oszczędności, czy majątku nieruchomego, który mogłyby stanowić źródło dodatkowych dochodów. Podkreślić jednak należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka