II SA/Po 892/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2017 r. sprawy ze sprzeciwu M. C. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017, nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić sprzeciw. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak M. C. w dniu 31 sierpnia 2017 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzji z dnia 10 lipca 2017 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej "K.p.a."), którą uchylono decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 30 grudnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.) od decyzji, o którym mowa w art. 138 § 2 K.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.). Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej również "ustawa nowelizująca") i w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, a contrario ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po 1 czerwca 2017 r. Odnosząc powołane przepisy do okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lipca 2017 r. nr [...], będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, przysługiwał sprzeciw, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a P.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to jednocześnie, że sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona pełnomocnikowi M. C. w dniu 2 sierpnia 2017 r., stąd termin do wniesienia sprzeciwu, upływał w dniu 16 sierpnia 2017 r. Tymczasem M. C. wniósł w dniu 31 sierpnia 2017 r. – jak określił – skargę na powyższą decyzję. Uznając, że powyższa skarga stanowi sprzeciw od decyzji Kolegium stwierdzić należało, że został on wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć również należy, iż błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia (skarga) i terminie do jego wniesienia (30 dni) pozostawało bez wpływu na bieg terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji. Ponadto strona nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Stosownie do treści art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że niniejszy sprzeciw został wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia, a w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 P.p.s.a. Jednocześnie Sąd w tym miejscu wskazuje, że zgodnie z art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia środka zaskarżenia do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Sąd nie ma wątpliwości, że zaskarżona decyzja została opatrzona błędnym pouczeniem. Na podstawie art. 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań, Sąd wskazuje, że Skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu i w tym postępowaniu oceniana będzie przyczyna uchybienia terminu. Art. 87 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu od przedmiotowej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. ustanie w dniu doręczenia przez Sąd odpisu niniejszego postanowienia. Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (w niniejszej sprawie: błędne pouczenie w zakwestionowanej decyzji). Z woli ustawodawcy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (sprzeciwu od decyzji) wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem sprzeciwu do decyzji, przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 3-4 P.p.s.a.), czyli wnieść sprzeciw od decyzji. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak