II SA/Po 895/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Dwornicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2009r. wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi V. W. i G. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. /-/K. Witkowicz-Dwornicka Uczestnik postępowania W. P. do swojej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 marca 2009r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Argumentował, że będąc emerytem nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych ze względu na niskie dochody. We wniosku o prawo pomocy złożonym na formularzu PPF podał, że jego dochody stanowi emerytura w wysokości około [...] zł brutto miesięcznie. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawca oświadczył, że ma dom o powierzchni [...] m² położony w P. – B., działkę o powierzchni [...] m² oraz samochód osobowy z 1996r. Wnioskodawca wskazał, że ponosi duże nakłady na leki, gdyż choruje na serce – średnio od 100 do 300 zł miesięcznie, nadto ponosi koszty utrzymania domu oraz swojego wyżywienia. Z treści przepisu art. 243 §1 i art. 252 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, który zawierać powinien oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Tymczasem wniosek skarżącego nie sprostał wymogom tego przepisu, był bowiem niepełny i nie dostarczał informacji dotyczących rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy, więc informacji niezbędnych do jego merytorycznego rozstrzygnięcia. W oparciu o przepis art. 255 powyższej ustawy wnioskodawca został zobowiązany do osobistego uzupełniania wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. Wezwanie prawidłowo doręczone pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi (k.84). Wnioskodawca zobowiązany został przede wszystkich do podania wysokości wszystkich swoich miesięcznych dochodów i poparcie tych twierdzeń odpowiednimi dokumentami oraz czy prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, czy z innymi osobami. Podana we wniosku o prawo pomocy wysokość dochodów była bowiem przybliżona. Zobowiązano także do podania, czy uczestnik prowadzi działalność gospodarczą, a jeżeli tak, to z jakim wynikiem finansowym. Nadto istotne było opisanie posiadanego majątku nieruchomego wraz z informacją, czy przynosi on dochód i w jakiej wysokości oraz jakich wymaga kosztów bieżącego utrzymania. Wyjaśnienia wymagało także to, czy uczestnik posiada rachunki bankowe i jakie są na nich obroty. Wyciągi z rachunków przedstawiają bowiem skalę środków jakimi wnioskodawca rzeczywiście dysponuje. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, a nie we wszystkich swoich wydatkach. Oznacza to, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że jego sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia chociażby części wydatków związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawca mimo wezwania, które stworzyło dodatkową możliwość uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i wykazania, że rzeczywiście zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa tego prawa, nie przedłożył żadnych uzupełniających informacji, które mogłyby jednoznacznie wskazać na wysokość środków finansowych jakimi rzeczywiście dysponuje oraz jakich transakcji tymi środkami dokonuje. Nie wyszczególnił też swoich kosztów niezbędnego utrzymania, które również wskazują na zdolności finansowe strony ubiegającej się o prawo pomocy do uiszczenia kosztów niniejszego postępowania chociażby w części. Wobec braku pełnej informacji o rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy niemożliwa okazała się prawidłowa ocena jego realnych możliwości płatniczych. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa prawa pomocy chociażby w części. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy, jak orzeczono w postanowieniu. /-/K. Witkowicz-Dwornicka