II SA/Po 900/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. K. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu /-/ W. Batorowicz M. K. w dniu 21 sierpnia 2017 r. (data nadania – 18 sierpnia 2017 r.) wniósł do tutejszego Sądu sprzeciw opisaną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej "K.p.a."), którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. W. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę wskazując, że zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.) od decyzji, o którym mowa w art. 138 § 2 K.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.). Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej również "ustawa nowelizująca") i w zw. z art. 17 ust. 1 a contrario ustawy nowelizującej, ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po 1 czerwca 2017 r. Stosownie do treści art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Sąd uznał, że od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lipca 2017 r., będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, przysługiwał sprzeciw, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a P.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to jednocześnie, że sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 25 lipca 2017 r. natomiast skarga na powyższą decyzję została wniesiona dopiero w dniu 18 sierpnia 2017 r. Uznając, że powyższa skarga stanowi sprzeciw od decyzji Kolegium stwierdzić należało, że został on wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 P.p.s.a. Natomiast błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia (skarga) i terminie do jego wniesienia (30 dni) pozostawało bez wpływu na bieg terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że niniejszy sprzeciw został wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia, a w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak sentencji postanowienia. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że niniejszy sprzeciw został wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia, a w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak sentencji postanowienia. Na marginesie powyższych rozważań Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W realiach przedmiotowej sprawy oznacza to, że skarżący będzie mógł wnieść, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Inspektor Nadzoru Budowlanego sprzeciw od decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Postanowieniem o odrzuceniu sprzeciwu zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 października 2017 r., natomiast w dniu 01 listopada 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 §1 ustawy procesowej pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Odnosząc powyższe uwagi ogólne do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia sprzeciwu. Błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi, a nie sprzeciwu, spowodowało bowiem uchybienie terminu do złożenia sprzeciwu. Równocześnie, zauważyć należy, że stosownie do treści art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz