II SA/Po 906/18
PostanowienieWSA w Poznaniu2019-05-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Edyta Podrazik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez pracownika urzędu miasta, spowodowane dużą ilością korespondencji, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności procesowej?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, uznając, że zaniedbania pracowników urzędu, nawet wynikające z dużej ilości korespondencji, obciążają stronę skarżącą i nie zwalniają jej od odpowiedzialności procesowej. Strona miała obowiązek zorganizować pracę urzędu w sposób zapewniający sprawną obsługę postępowań i uniknięcie szkody związanej z uchybieniem terminu.Stan faktyczny
Miasto wniosło skargę na decyzję Wojewody dotyczącą zwrotu nieruchomości. Z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi (brak pełnomocnictwa i odpisów) w wyznaczonym terminie, Sąd odrzucił skargę. Miasto złożyło wniosek o przywrócenie terminu, argumentując, że uchybienie nastąpiło z winy Kancelarii Urzędu Miasta, która była obciążona dużą ilością korespondencji, a utrata nieruchomości wiąże się ze znaczną szkodą finansową.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia Miastu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia Miastu [...] terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. /-/ E. Podrazik
W dniu [...] r. Miasto [...] wniosło skargę na wskazaną w rubrum decyzję Wojewody.
Z powodu nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżącego braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") postanowieniem z dnia 14 listopada 2018 r. – prawomocnym od dnia 16 kwietnia 2019 r. – odrzucił przedmiotową skargę.
W dniu [...] r. skarżące Miasto [...] złożyło wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując, że termin upływał w dniu [...] r. Wobec tego pismem z dnia [...] r., nr [...] do Kancelarii Urzędu Miasta - ul. [...], została złożona do wysyłki korespondencja z załącznikami tj. 1 egzemplarz odpisu skargi oraz pełnomocnictwo do działania w imieniu Miasta [...] ([...]), z zaznaczeniem w systemie, iż korespondencja ma być wysłana przez operatora wyznaczonego jako priorytetowa za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Jako dowód załączono wydruki z systemu Mdok z których wynika, że korespondencja została w podanym dniu tj. [...] r. doręczona do Kancelarii. W związku z powyższymi wyjaśnieniami wniesiono o przywrócenie terminu, albowiem jego uchybienie powoduje dla Miasta [...] ujemne skutki w postaci utraty prawa własności nieruchomości, która zgodnie z opinią biegłego rzeczoznawcy została wyceniona na kwotę [...]zł. Ponadto zauważono, że Urząd Miasta [...] wykonujący m.in. czynności kancelaryjne jest obciążony bardzo dużą ilością korespondencji i za ten błąd w przedmiotowej sprawie, brak fachowości, rzetelności i staranności Kancelarii, która doręcza korespondencję, Miasto [...] nie może ponosić tak znacznych skutków ujemnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, § 3 i § 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z cytowanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełniono czynności, dla której był ustanowiony termin oraz strona wykaże brak winy w uchybieniu terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od daty uzyskania wiadomości o tym, że uchybiono terminowi.
W rozpoznawanej sprawie postanowienie tut. Sądu z dnia 14 listopada 2018 r. odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków formalnych zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. (k. 26 akt sąd.). Skarżący nadał wniosek o przywrócenie terminu wraz z wymaganą ilością odpisów skargi w dniu [...] r. (k. 47 akt sąd.). Tego samego dnia złożył zażalenie na postanowienie Sądu odrzucające skargę, do którego dołączył dokument pełnomocnictwa (k. 34 akt sąd.), wobec czego należało uznać, że wymogi formalne wniosku zostały zachowane.
Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia wniosku należy zauważyć, że w sprawie poza sporem pozostaje, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał skarżącemu w dniu [...] r. Do tego dnia skarżący mógł uzupełnić braki poprzez złożenie pełnomocnictwa wraz z wymaganą liczbą odpisów skargi bezpośrednio w biurze podawczym Sądu, lub też oddać pismo w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Na mocy art. 83 § 3 P.p.s.a jest to bowiem równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Tymczasem strona uzupełniła braki formalne skargi przy piśmie z dnia [...] r., które jednak zostało złożone w biurze podawczym Sądu dopiero w dniu [...] r. (k. 13 akt sąd.).
Co przy tym istotne w realiach rozpatrywanej sprawy, strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Za takie okoliczności nie można bowiem poczytywać faktu, że Urząd Miasta [...] jest obciążony bardzo dużą ilością korespondencji, wobec czego skarżący nie powinien odpowiadać za brak fachowości, rzetelności i staranności Kancelarii [...], która doręcza korespondencję. Zaniedbania pracowników, których zatrudnia skarżący obciążają bowiem jego samego, a jednocześnie nie uwalniają strony od poniesienia procesowej odpowiedzialności za takie działania bądź zaniechania. Skarżący miał obowiązek zorganizowania pracy w urzędzie w sposób jaki zapewniałby mu sprawną obsługę toczących się postępowań oraz aby z powodu uchybień personelu administracyjnego kancelarii nie ponosił szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ E. Podrazik
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło