II SA/Po 908/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2011 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi: Spółki A [...] na zarządzenie pokontrolne Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. /-/ B.Drzazga W skardze na wyżej opisane zarządzenie pokontrolne Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Poznaniu w przedmiocie odpadów skarżąca domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Na uzasadnienie wniosku wskazali, iż jest on wadliwy w stopniu, który nawet uzasadnia stwierdzenie jego nieważności, a "brak wstrzymania wykonalności zarządzenia spowoduje znaczne straty dla skarżącej spółki." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. W niniejszej sprawie skarżąca domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego WWIOŚ w Poznaniu w przedmiocie odpadów, jednak nie wskazała jakiego rodzaju "znaczne straty" realnie grożą Spółce wskutek wykonania tego aktu. Skarżąca nie przedstawiła Sądowi żadnych okoliczności, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo poniesienia domniemanej "znacznej straty" i czy dotyczyłoby to konkretnej szkody materialnej czy też poważnego utrudnienia w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, względnie innych dalej idących konsekwencji dla bytu Spółki. Samo zakwestionowanie prawidłowości zaskarżonego aktu i domaganie się stwierdzenia jego nieważności nie zastępuje wykazania przesłanek, o których mowa w wyżej przywołanym przepisie. Skoro zatem strona skarżąca nie wykazała na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody ("znacznej straty"), to wniosek nie jest zasadny. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ B.Drzazga