II SA/Po 908/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpatrzeniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w P. z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić przywrócenia skarżącej Z. L. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku /-/ E. Podrazik Wyrokiem z dnia 3 lutego 2016 r., II SA/Po 908/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Z. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. dnia [...] września 2015 r., nr [...]. Następnie w dniu [...] lutego 2016 r. Z. L. wpłaciła kwotę 100 zł, podając jako tytuł "II SA/PO908/15-WNIOSEK O UZASADNIENIE WYROKU". Wpłata ta została zarejestrowana pod nr [...]. Wobec niezłożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 3 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. orzekł o zwrocie na rzecz Z. L. kwoty 100 zł uiszczonej tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. W piśmie z dnia [...] marca 2016 r. Z. L. zwróciła się z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 lutego 2016 r., załączając zarazem stosownym wniosek. Jednocześnie wystąpiła ona o niezwracanie jej dokonanej uprzednio wpłaty. Uzasadniając swoją prośbę, Z. L. wskazała, że stan zdrowia po wypadku nie pozwalał jej wnieść wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz opłaty kancelaryjnej osobiście. Czynności tych miała dokonać jej córka, która jednak omyłkowo nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia, lecz jedynie uiściła wspomnianą opłatę. W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] marca 2016 r. Sąd wezwał Z. L. do uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nastąpiło bez jej winy, a w szczególności do podania konkretnych okoliczności, które uniemożliwiły skarżącej złożenie poruszanego wniosku w terminie pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W odpowiedzi z dnia [...] kwietnia 2016 r. Z. L. wskazała, że na skutek wypadku nastąpiło złamanie szyjki kości udowej, w wyniku czego skarżąca posiada endoprotezę lewego stawu biodrowego. Załączyła również dokumenty wystawione przez lekarzy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się niezasadny. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Tym samym termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 lutego 2016 r. upłynął w dniu 10 lutego 2016 r. Okoliczność ta nie była również kwestionowana przez Z. L. Jak wynika przy tym z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Niemniej ustawodawca łagodzi surowość tej sankcji, wskazując w art. 86 § 1 p.p.s.a., że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy należy przy tym rozumieć jako sytuację, gdy strona nie jest wstanie usunąć przeszkody wyłączającej zachowanie terminu do dokonania czynności procesowej, w szczególności w wyniku nagłego i nieprzewidzianego zdarzenia (np. przerwa w komunikacji, pobyt w szpitalu, powódź, pożar). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w świetle 87 § 1 p.p.s.a. do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie tym należy uprawdopodobnić (wykazać) okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto wedle art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, aby uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 lutego 2016 r. nastąpiło bez winy skarżącej. Z. L. w pismach z dnia [...] marca 2016 r. i [...] kwietnia 2016 r. wskazywała wprawdzie na wypadek, który uniemożliwił jej złożenie powyższego wniosku w terminie (k. 142 i 149 akt sądowych). Niemniej należy zaznaczyć, że z dokumentacji medycznej przedłożonej przez skarżąca wynika, że wspomniany wypadek miał miejsce w 2014 r. (k. 150 akt sądowych). Zdarzenie to nastąpiło zatem ok. dwóch lat przed wydaniem wymienionego wyroku. Podobnie zaświadczenie lekarskie z dnia [...] marca 2016 r. także nie wskazuje na wystąpienie zdarzenia o charakterze nagłym, które uniemożliwiłoby Z. L. złożenie rozważanego wniosku (k. 150 akt sądowych). Z powołanego zaświadczenia wynika natomiast, że skarżąca jest osobą cierpiącą na przewlekłe choroby, a zatem trudności zdrowotne mają względnie stały charakter. W konsekwencji możliwe było więc uwzględnienie przez skarżącą faktu, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia będzie wiązało się dla niej z pewnymi trudnościami, i odpowiednie przygotowanie się skarżącej oraz jej córki do dokonania tej czynności procesowej. Należy przy tym zaznaczyć, że w rozpatrywanym przypadku, gdy choroba ma charakter przewlekły, działania i zaniechania osoby trzeciej (córki skarżącej), którą skarżącą posłużyła się do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 lutego 2016 r., obciążają bezpośrednio Z. L. Skarżąca nie może zatem zasłaniać się brakiem wiedzy lub doświadczenia jej córki przy składaniu omawianego wniosku. Nie kwestionując twierdzeń skarżącej co do jej stanu zdrowia, nie można uznać, że choroba miała charakter nagły, wobec czego córka musiała podjąć nieprzewidziane wcześniej działania. W konsekwencji Z. L. nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, co z kolei wykluczało przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia przedmiotowego uzasadnienia. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 2 2 art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1-2 i 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik