II SA/Po 91/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 07 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.H. i A.K. s.c. w K. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. III SA/Po 838/07 w sprawie ze skargi A.H. i A.K. s.c. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej składowania odpadów postanawia oddalić wniosek /-/ W. Batorowicz W złożonej do sądu administracyjnego skardze na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty O. z dnia [...] r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11.12.2007 r. , sygn. III SA/Po 838/07 orzekł jednak o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji SKO w K. Postanowienie to stało się prawomocne. Pełnomocnik strony skarżącej pismem sporządzonym dnia [...] r. wniósł o sprostowanie postanowienia WSA w Poznaniu, poprzez wpisanie w rubrum postanowienia, iż orzeczenie dotyczy decyzji Starosty O. z dnia [...] r., nr [...]. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi o takie sytuacje, gdy wbrew zamierzeniu Sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. wyrok NSA z 23 kwietnia 2001 r., sygn. II SA 863/00). Merytoryczna analiza przedmiotowego wniosku, wykazała, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie zachodzi, bowiem w niniejszej sprawie przypadek, że postanowienie zawiera niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, o których mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, Sąd uznał przedmiotowy wniosek za bezzasadny i na podstawie art. 156 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz