II SA/Po 916/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w części w jakiej utrzymuje ona w mocy punkt I, tiret drugie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2018 r., [...], [...] /-/ J. Szuma Pismem z dnia 19 września 2018 r. (k. 3-4 akt sądowych) I. K. wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] (k. 37-40 akt administracyjnych organu drugiej instancji), którą – w części objętej skargą (zob. niżej) – utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2018 r., [...], [...] (k. 127-129 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). W skardze zakwestionowano jeden z obowiązków zawartych w decyzji z dnia [...] 2018 r. (utrzymany w mocy), który dotyczył "budowy ścianki oddzielenia przeciwpożarowego z własnym fundamentem, wysuniętej ponad dach 0,3 m z odpowiednim opierzeniem z blachy ocynkowanej" w istniejącym budynku garażowym o konstrukcji [...] przy ul. [...] w [...] od strony nieruchomości ([...] garażu) przy ul. [...] w [...]. W motywach skargi I. K. wskazała, że poza częścią zakwestionowaną, postanowiła realizować zaskarżoną decyzję. Natomiast w kwestii ściany oddzielenia przeciwpożarowego powołała się na opinię techniczną, którą przedstawiła i z której wynika, że ścianę w budynku garażowym można wykonać z cienkich płyt ogniowych (z atestem zgodnie z przepisami przeciwpożarowymi). Będzie to dla skarżącej znacząco mniej kosztowne, a także ograniczy stres związany z toczącym się postępowaniem oraz długotrwałymi pracami budowlanymi. I. K. podkreśliła, że możliwość korzystania z garażu ma dla niej istotne znaczenie. Z końcowej części skargi wynika też, że realizacja czynności związanych z obiektem jest dla skarżącej trudna ze względu na sytuację osobistą i stan zdrowia. Jest [...], ma [...] lata i potrzebuje kosztownego leczenia i rehabilitacji (na potwierdzenie czego przedłożyła zaświadczenie lekarskie). W ślad za skargą I. K. złożyła też odrębny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakwestionowanej części. Zwróciła uwagę, że wykonanie decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") (k. 19 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadny. Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego aktu, jak i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy, stanowi w świetle powyższej regulacji odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika nadto, iż przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stąd zasadniczo obowiązkiem strony jest wskazanie okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek. Przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie jest żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. w zakresie w jakim utrzymała ona w mocy rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2018 r. obejmujące obowiązek wykonania w budynku garażowym objętym postępowaniem ścianki oddzielenia przeciwpożarowego z własnym fundamentem, wysuniętej ponad dach 0,3 m z odpowiednim opierzeniem z blachy ocynkowanej zgodnie z § 235 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1422). W zaskarżonej części decyzja objęta skargą niewątpliwie przymiot wykonalności. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż co do zasady wykonanie decyzji nakazującej wykonanie rozbiórki lub robót istotnie ingerujących w obiekt budowlany już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek wykonania prac wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na realizację inwestycji (w zakresie w jakim obiekt ulega modyfikacji), a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 lutego 2012 r., II OSK 385/12; z dnia 19 stycznia 2012r., II OZ 1382/11; z dnia 10 stycznia 2012 r., II OSK 2619/11 oraz z dnia 6 listopada 2011 r., II OSK 2046/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy Sąd w pierwszej kolejności odnotowuje, że I. K. choć wprost nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak argumenty na poparcie jej wniosku wywiodła w ramach całości jej stanowiska wyrażonego w skardze, popartej zresztą opinią techniczną. Skarżąca twierdzi, że nałożenie obowiązku budowy ścianki oddzielenia przeciwpożarowego z własnym fundamentem nie jest zasadne, gdyż ten kosztowny obowiązek może zostać z powodzeniem zastąpiony czynnością prostszą technicznie i tańszą – to jest postawieniem ścianki z atestowanych, cienkich płyt ogniowych. Zarazem ze skargi wynika, że nałożony obowiązek jest dla skarżącej trudny do wykonania z uwagi na podeszły wiek, stan zdrowia i konieczność ponoszenia znaczących kosztów leczenia. W ocenie Sądu przymusowe wykonanie decyzji nakładającej obowiązek wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego z własnym fundamentem może wyrządzić dla skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Po pierwsze, nakazane prace doprowadzą do zmian w substancji istniejącego obiektu (ścianę oddzielenia przeciwpożarowego należy wyprowadzić ponad dach budynku garażowego, który to dach wymaga w związku tym tymczasowej rozbiórki, względnie istotnej modyfikacji). Ponadto, przyjmując zaprezentowaną ocenę należy mieć przede wszystkim na względzie, że obowiązek odnosi się do osoby, która nie jest w stanie wykonać go własnymi siłami z uwagi na stan zdrowia i wiek. Wiąże się więc z koniecznością poniesienia istotnych nakładów finansowych, podczas gdy skarga zmierza właśnie do zaproponowania tańszego rozwiązania, które doprowadzić ma sporny obiekt do stanu zgodnego z prawem (co do wstrzymania wykonania decyzji w podobnym stanie faktycznym – por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lipca 2017 r., II SA/Po 419/17 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2017 r., II OZ 1177/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. /-/ J. Szuma