II SA/Po 918/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. H. i L. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2021 r., II SA/Po [...] ze skargi J. H. i L. H. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie obiektów budowlanych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną /-/ J. Szuma Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. J. H. i L. H. skierowali do Naczelnego Sądu Administracyjnego szereg skarg na działanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.. Wskazali, że organy władzy publicznej działają pozornie (są "mistyfikacją"). W szczególności skarżący zwrócili uwagę na to, że nadzór budowlany nie jest w stanie osiągnąć oczekiwanych dla nich efektów, do których w kontekście szeroko opisywanych przez nich okoliczności powinien doprowadzić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lutego 2011 r., II SA/Po [...]. Powyższe pismo pochodzące od J. H. i L. H. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r., II [...] (k. 4 akt sądowych). W zakresie niniejszej sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Po [...] wyodrębniono tą część skargi, która dotyczyła działania Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (w nagłówku pisma z dnia [...] sierpnia 2021 r. skarżący wyraźnie kierują zarzuty pod adresem tego właśnie organu). Odrębnie procedowana była natomiast zawarta w piśmie skarga na działanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (II SA/Po [...]). Dalsze zarzuty skierowane pod adresem działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego J. H. i L. H. przedstawili w piśmie procesowym z dnia [...] września 2021 r. (k. 40 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że żądania i intencje skarżących są niezrozumiałe z uwagi na wielowątkowość i sposób redagowania pism. Odnoszą się oni do spraw [...] i [...], z czego można wnioskować, że chodzi o działanie organu w tym obszarze. Pierwsza z tych spraw została zakończona decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., [...], [...] o nakazie rozbiórki skierowanym do R. W. i L. H., który dotyczył zbiornika bezodpływowego na ścieki. Decyzja ta stała się ostateczna, a sprawa jest zakończona. Wcześniej skarżący wyrażali niezadowolenie z decyzji, jednak precyzowali, że ich pisma nie są odwołaniami. Z kolei postępowanie [...] obejmowało egzekucję obowiązku z powyższej decyzji z dnia [...] marca 2017 r., [...], [...] Sprawa została zakończona na skutek wykonania obowiązku przez zobowiązanych. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. J. H. i L. H. ponownie odnieśli się do okoliczności sprawy [...], a także zarzucali organowi nieprawidłowe działanie po wyroku II SA/Po [...]. Kolejne stanowiska skarżący przedstawiali także w dwóch pismach z dnia [...] grudnia 2021 r. (k. 76-84 akt sądowych). Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r., II SA/Po [...] Sąd odrzucił skargę J. H. i L. H.. Zwrócił uwagę, że skarżący nie sprecyzowali jaką konkretnie decyzję skarżą, natomiast obszernie opisują występujące – w ich ocenie – nieprawidłowości w działaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także pracowników inspektoratu. Uważają oni, że nie doprowadzono do satysfakcjonujących efektów po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał wyrok z dnia [...] lutego 2011 r., II SA/Po [...]. Sąd stwierdził, że formuła zaskarżenia działań organu przez J. H. i L. H. przyjmuje postać tzw. skargi powszechnej (w odróżnieniu od skargi do sądu administracyjnego), jaką strona niezadowolona z działania organu może wnieść na zasadzie przepisów Działu VIII K.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". Wyjaśnił dalej, że skarga powszechna nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wobec tego, skargę J. H. i L. H., która ma taki charakter, uznał za niedopuszczalną i w konsekwencji podlegającą odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."). Postanowienie Sądu z dnia [...] grudnia 2021 r., SA/Po [...] J. H. i L. H. zakwestionowali w piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r. P. to należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną. Zaznaczyli, że wydane postanowienie jest nieważne, gdyż sprawa powinna podlegać pod właściwość Sądu Apelacyjnego w P.. W ocenie skarżących Sąd, podobnie jak organy, postępuje w sprawie równie niewłaściwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego lub osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skarga kasacyjna złożona przez J. H. i L. H. została sporządzona i podpisana – jak wynika z jej treści – przez samą samych skarżących. Naruszenie warunku sporządzenia skargi kasacyjnej przez osoby kwalifikowane, o jakich mowa w art. 175 P.p.s.a. obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Szuma