II SA/Po 92/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant st. sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2006r. sprawy ze skargi D. i Z. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2004r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy; I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] października 2004r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących kwotę 1000 ,-zł tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana /-/ W.Batorowicz /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga Decyzją z dnia [...] października 2004r. Prezydent Miasta ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie salonu samochodowego z dwoma stanowiskami warsztatowymi w zakresie diagnostyki i naprawy samochodów wraz z myjnią, parkingami i drogami wewnętrznymi na terenie położonym w K. przy ul. [...] oznaczonymi w ewidencji gruntów jako działka nr [...] i [...] – obręb nr [...]. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że przeprowadzono analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu w wyznaczonym wokół działki budowlanej obszarze analizowanym, analizę warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, a także analizę stanu faktycznego i prawnego terenu w oparciu o art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odwołanie od decyzji złożyli D. i Z. małż. C. domagając się zmiany lub uchylenia decyzji. W odwołaniu podniesiono, że w decyzji naruszono przepis art. 61 cyt. ustawy przez objęcie analizą działki należącej do odwołujących się mimo, iż planowana inwestycja zlokalizowana została na działce sąsiedniej. Zrobiono to, zdaniem odwołujących się, celem ominięcia wskazanego przepisu, który nakazuje dokonanie porównania z parametrami działki sąsiedniej dostępnej z tej samej drogi. Nadto podniesiono błędne zastosowanie przepisów ustawy przez przyjęcie, że planowana inwestycja nie jest inwestycją celu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2004r. utrzymało decyzję w mocy. Zdaniem Kolegium odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Projekt, w ocenie organu, został sporządzony przez uprawnioną osobę, analiza funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania terenu w obszarze analizowanym, pozwolił na określenie wymagań w zakresie kontynuacji funkcji gabarytów i formy architektonicznej obiektu, co przesądziło o zgodności decyzji z przepisami art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli D. i Z. C. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżących nastąpiło naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż nie został spełniony łącznie żaden z warunków wymaganych tymi przepisami. Żadna działka usytuowana w sąsiedztwie i posiadająca dostęp z tej samej drogi publicznej, tj. od ul. [...], nie jest zabudowana. Nie może zatem stanowić materiału porównawczego do analizy. Skarżący wskazali również na naruszenie prawa przez naruszenie art. 107 § 3 kpa i 77 kpa przez niewyjaśnienie podstaw zarzutów zawartych w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga okazała się uzasadniona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie od decyzji organu I instancji całkowicie pominęło, iż w oparciu o art. 61 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) wydane zostało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 19.09.2003r.), które powinno być podstawą wydania decyzji. Zgodnie z § 3 powołanego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla zabudowy i zagospodarowania terenu, właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj,: - co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, - teren ma dostęp do drogi publicznej, - istnieje odpowiednie uzbrojenie terenu, - teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele mieszkalne, - decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Granice obszaru analizowanego wyznaczone winny być na kopii mapy o parametrach określonych w art. 52 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy. Dokonana przez Urząd Miejski w K. Wydział Budownictwa Urbanistyki i Architektury analiza nie spełnia wymogów rozporządzenia, zarówno w części tekstowej, jak i graficznej. Część graficzna nie została sporządzona na mapie o parametrach określonych w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy. Zakreślono wprawdzie część analizowaną i określono przeznaczenie niektórych zabudowań w tym obszarze, ale brak jest w części tekstowej odniesienia do części graficznej. W szczególności nie podano, do której drogi są dostępne porównywalne działki, gdyż nieruchomość objęta wnioskiem posiada dostęp do dwóch dróg, tj. [...] i [...]. Z części graficznej wynika natomiast, że zaznaczone, prawdopodobnie jako podlegające analizie, nieruchomości na których powadzone są usługi nie mają dostępu do żadnej z tych dróg. Jeżeli wzięto pod uwagę inną nieruchomość, to należało ją wymienić w części tekstowej celem możliwości porównania z częścią graficzną. Wobec powyższych braków nie można ocenić na jakiej podstawie dokonano analizy w pkt 1 części tekstowej. Zgodnie bowiem z § 4, 5 i 6 cyt rozporządzenia określone tam parametry oparte być muszą w odniesieniu do istniejącej, porównywalnej zabudowy. Naruszenie przepisów prawa w opisanym zakresie stanowiło podstawę do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 200 powyższej ustawy. Na podstawie art. 152 tejże ustawy orzeczono, że decyzja nie może być wykonana. /-/ W.Batorowicz /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga MarK