II SA/Po 92/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2022 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego i zasiłku celowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania G. M., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] października 2021 r., którą odmówiono G. M. przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, celowego specjalnego, celowego pod warunkiem zwrotu części lub całości zasiłku na: leki i leczenie, bieliznę w wysokości [...] zł, ubrania na zimę tj. płaszcz i obuwie w wysokości [...] zł, opał w wysokości [...] zł wraz z dowozem w wysokości [...] zł, opłacenie rachunków za prąd, zakup dwóch grzejników elektrycznych w wysokości [...] zł, mebli kuchennych oraz zadośćuczynienie w wysokości [...] zł. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy. Wnioskiem z dnia [...] września 2021 r. skierowanym do MOPR w P. Filia S. G. M. zwróciła się z prośbą o przyznanie pomocy finansowej na miesiąc październik 2021 r. Skarżąca wniosła o pomoc pieniężną na leki i leczenie, bieliznę w wysokości [...] zł, ubrania na zimę tj. płaszcz i obuwie w wysokości [...] zł, opał w wysokości [...] zł wraz z dowozem w kwocie [...]zł, opłacenie rachunków za prąd, zakup dwóch grzejników elektrycznych w wysokości [...] zł, mebli kuchennych oraz zadośćuczynienie w wysokości [...] zł. W trakcie telefonicznej aktualizacji wywiadu środowiskowego G. M. zadeklarowała prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego. Jest osobą w wieku poprodukcyjnym, długotrwale chorującą. Cierpi na uporczywe zaburzenia urojeniowe. Zamieszkuje w domu jednorodzinnym, którego jest właścicielką. Wyrokiem Sądu Rejonowego [...] w P. sygn. akt [...] G. M. została zaliczona do osób z lekkim stopniem niepełnosprawności na stałe. Dochodem Pani M. w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. w sierpniu 2021 r., było świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2021 r., Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia S. , działający z upoważnienia Prezydenta Miasta P. odmówił Skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła G. M.. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, iż G. M. korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. w formie zasiłków celowych. Regularnie uzyskuje pomoc w formie zasiłku celowego na zakup żywności w wysokości [...] zł miesięcznie. Dochód G. M. przekracza ustawowe kryterium dochodowe o kwotę [...]zł. Okoliczność ta stanowiła wystarczającą podstawę do odmowy przyznania zasiłku celowego. Zgodnie bowiem z art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 2268 z późn. zm. – dalej jako "u.p.s."), zasiłek celowy może zostać przyznany na zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej, ale jego przyznanie na podstawie tego przepisu uzależnione jest od spełnienia obligatoryjnej przesłanki, jaką jest uzyskanie dochodu niższego od kryterium dochodowego, wynikającego z art. 8 ust. 1 u.p.s.. Oznacza to, że niezależnie od zaistniałych trudności życiowych, organ przyznający świadczenia z pomocy społecznej obowiązany jest odmówić przyznania zasiłku celowego osobie samotnie gospodarującej bądź rodzinie, jeśli jej dochód przekroczy ustawowe kryterium dochodowe (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 maja 2017r. sygn. akt: IV SA/Po 621/16). Organ zaznaczył, iż sytuację G. M. należało natomiast rozważyć pod kątem tego, czy może zostać zakwalifikowana jako szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 41 u.p.s. W odniesieniu do kwestii przyznania pomocy finansowej na zakup leków organ zaznaczył, że w przypadku zgłoszenia potrzeby dofinansowania zakupu środków leczniczych samo złożenie wniosku nie jest wystarczające dla ustalenia zakresu i niezbędności tej potrzeby. Przyznanie świadczenia na ten cel jest uzasadnione w sytuacji, kiedy wnioskodawca udokumentuje, że stosowanie określonych leków jest konieczne i niezbędne z medycznego punktu widzenia. G. M. nie przedstawiła specyfikacji leków ani zaświadczeń lekarskich potwierdzających konieczność ich stosowania, tym samym nie wykazała, jakie leki i w jakich dawkach, są niezbędne w procesie leczenia, w okresie miesięcznym. W odniesieniu do prośby o pomoc finansową na zakup bielizny w wysokości [...] zł oraz ubrań na zimę w wysokości [...] zł, organ wskazał, że należy zgodzić się z oceną organu I instancji, że z posiadanego stałego dochodu G. M. może zaspokoić potrzebę zakupu odzieży we własnym zakresie, gospodarując racjonalnie posiadanym dochodem i sukcesywnie dokonując zakupu. Odnosząc się do kwestii przyznania środków pieniężnych na zakup opału w wysokości [...] zł wraz z dowozem w wysokości [...] zł na miesiąc październik 2021 r. organ podniósł, że decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...] przyznano G. M. pomoc w formie zasiłku celowego specjalnego na zakup opału w wysokości [...] zł. Ustalono, że opał został dostarczony do miejsca zamieszkania w dniu [...] września 2021 r., zatem na miesiąc październik 2021 r. G. M. miała do dyspozycji zapas opalu. Organ, odnosząc się do wniosku w zakresie pomocy na opłacenie rachunków za prąd, wskazał, że Skarżąca nie przedłożyła faktur, informując jednocześnie, iż ich nie przedłoży i nie posiada wiedzy na temat wysokości rachunków. Nie sprecyzowała żądania, a ocena zgłoszonych potrzeb przez organ pomocy społecznej odbywa się na podstawie stosownych dowodów. Strona zgłosiła też potrzebę zakupu dwóch grzejników elektrycznych w wysokości [...] zł, by dodatkowo dogrzewać kuchnię i pokój. Organ zaznaczył, że G. M. posiada w domu piec tzw. kozę, który umożliwia ogrzewanie zajmowanych pomieszczeń. W takiej sytuacji zakup grzejników elektrycznych, jako dodatkowe źródło ciepła, nie ma przymiotu niezbędnej potrzeby bytowej. Organ podniósł ponadto, że zgodnie z ustaleniami organu I instancji grzejniki elektryczne są dostępne już od [...] zł, zatem zakup tych urządzeń jest możliwy przez Skarżącą w ramach posiadanych stałych środków finansowych. Odnosząc się do wniosku o przyznanie środków pieniężnych na zakup mebli kuchennych organ zaznaczył, że rolą pomocy społecznej nie jest podnoszenie stopy życiowej, a jedynie wspieranie w zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych. Zgłoszona potrzeba wymiany mebli, na takie które będą spełniały odpowiednie warunki higieniczne, nie mieści się w pojęciu niezbędnej potrzeby bytowej. Organ zwrócił również uwagę, iż oceniając sytuację życiową Skarżącej uznać należy, że nie wykorzystuje ona własnych możliwości do przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej. Skarżąca posiada dom jednorodzinny, może zatem uzyskiwać środki finansowe z jego wynajmu. Może też sprzedać nieruchomość, której utrzymanie przerasta jej możliwości finansowe i za uzyskane środki zakupić mieszkanie, które będzie mogła utrzymać. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła G. M. zarzucając jej naruszenie praw materialnego poprzez błędną interpretację przepisów ustawy o pomocy społecznej. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wyraziła swoje niezadowolenia z działania organów pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie zatem z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku (ust. 3). Na mocy powołanego wyżej art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji o odmowie przyznania Skarżącej zasiłku celowego. Niniejsza sprawa dotyczy rozstrzygnięcia, w granicach którego G. M. odmówiono przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego (celowego specjalnego, celowego pod warunkiem zwrotu części lub całości zasiłku) na: leki i leczenie, bieliznę w wysokości [...] zł, ubrania na zimę tj. płaszcz i obuwie w wysokości [...] zł, opał w wysokości [...] zł wraz z dowozem w wysokości [...] zł, opłacenie rachunków za prąd, zakup dwóch grzejników elektrycznych w wysokości [...] zł, mebli kuchennych oraz zadośćuczynienie w wysokości [...] zł. Zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 2268 z późn. zm. – dalej jako "u.p.s."), w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Jak wynika z art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. w zw. z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2018 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1358, rozporządzenie to obowiązywało do końca 2021 r. – uw. Sądu), prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty [...]zł. Sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że w rozpoznawanej sprawie organy rozstrzygające w sprawie prawidłowo wskazały, iż dochód Skarżącej w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, to jest w sierpniu 2021 r. przekraczał kryterium dochodowe uprawniające do przyznania skarżącej zasiłku celowego na podstawie art. 39 u.p.s. Z ustaleń organów wynika, że świadczenie emerytalne skarżącej wynosiło kwotę [...]zł, co znajduje potwierdzenie w piśmie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (k. 3 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Organy rozstrzygające w niniejszej sprawie w sytuacji braku podstaw – ze względu na przekroczenie kryterium dochodowego – do przyznania Skarżącej świadczenia w formie zasiłku celowego w trybie art. 39 u.p.s zasadnie również oceniły, czy okoliczności sprawy uzasadniają rozważenie potrzeb Skarżącej w kategoriach specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu, o których mowa w art. 41 pkt 1 i 2 u.p.s. Przepis ten stanowi, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi (pkt 1), a także zasiłek okresowy, zasiłek celowy lub pomoc rzeczowa, pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową (pkt 2). Sąd wyjaśnia, że przepis ten w sposób niebudzący wątpliwości przesądza o wyjątkowym charakterze specjalnego zasiłku celowego, względnie zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu. Przypadek powodujący przyznanie świadczenia na podstawie art. 41 u.p.s. nie może należeć do przypadków zwykłych, powszechnych, zazwyczaj występujących. Szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu przywołanego przepisu to taka sytuacja życiowa osoby lub rodziny, która ponad wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów kwalifikacyjnych w stosunku do istniejącego stanu rzeczy pozwala stwierdzić, że tak drastyczne, czy tak dotkliwe w skutkach i ingerujące w plany życiowe zdarzenia nie należą do zdarzeń codziennych, ale do zdarzeń nadzwyczajnych. Są to zdarzenia występujące okazjonalnie, wymagające wielu niefortunnych zbiegów okoliczności, czy wykraczające poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości (por. W. Maciejko, P. Zaborniak, Ustawa o pomocy społecznej, Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 202). O tym, czy w sprawie zaistniał "szczególnie uzasadniony przypadek" każdorazowo rozstrzyga organ orzekający w sprawie, po rozważeniu wszystkich istotnych okoliczności, w oparciu o wszechstronnie zebrany materiał dowodowy. Specjalny zasiłek celowy powinien być traktowany jako wyjątkowa, szczególna pomoc doraźna na konkretny cel bytowy w sytuacji, gdy uzyskiwany dochód przekracza ustawowe kryterium dochodowe, a nie jest możliwe uzyskanie potrzebnych środków w ramach własnych działań strony i zwyczajnych świadczeń z pomocy społecznej. Przyznanie tego rodzaju zasiłku powinno uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy (w tym indywidualną sytuację strony i ogólną sytuację pozostałych potrzebujących) oraz cele i zadania pomocy społecznej (art. 2 pkt 1, art. 3 pkt 1 u.p.s.). Odstępstwo od konieczności spełnienia kryterium dochodowego powoduje, że przyznanie pomocy takim osobom, w sytuacji ograniczonych środków finansowych i dużej liczby uprawnionych oraz osób oczekujących na wsparcie, wymaga wyjątkowych okoliczności. Zdaniem Sądu decyzja odmawiająca przyznania Skarżącej pomocy finansowej (leki i leczenie, bieliznę, ubrania na zimę, opał wraz z dowozem, opłacenie rachunków za prąd, zakup dwóch grzejników elektrycznych) nie została podjęta z przekroczeniem granic uznania administracyjnego. Uznanie administracyjne obejmuje prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy rozpoznać w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nie żądań. Rozpoznając wniosek organ obowiązany jest wziąć pod uwagę nie tylko sytuację materialną Skarżącej, ale również sytuację życiową innych osób i rodzin, często bez żadnego dochodu, zgłaszających się w tym samym czasie po pomoc na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb bytowych. Osoby ubiegające się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej muszą zatem liczyć się z tym, że nie każdy ich wniosek i nie w pełnym zakresie zostanie automatycznie uwzględniony, gdyż rodzaj, forma i rozmiar świadczenia muszą być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie tej pomocy. Zwłaszcza, że organy pomocy społecznej są upoważnione do limitowania rozmiaru przyznawanych świadczeń z uwagi na ograniczone środki finansowe, które muszą rozdzielać pomiędzy stale rosnącą liczbę osób wymagających wsparcia. Wskazywana przez Skarżącą sytuacja życiowa (z jednej strony trudna ze względu na stan zdrowia i niepełnosprawność, a z drugiej strony stabilna z uwagi na posiadanie stałego dochodu przekraczającego kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej), nie jest sytuacją, która – jako taka – może zostać zakwalifikowana jako "szczególnie uzasadniony przypadek" w rozumieniu art. 41 pkt 1 u.p.s. Jakkolwiek charakter zgłaszanych potrzeb w postaci zakupu leków, zakupu ubrań i opału, opłacenia rachunku za prąd) związany jest z zaspokojeniem potrzeb bytowych Skarżącej, niemniej sytuacja Skarżącej jest w swoisty sposób stabilna, albowiem Skarżąca pobiera emeryturę oraz od dłuższego czasu korzysta z pomocy opieki społecznej, choć nie w tak dużym stopniu jak tego oczekuje. W tym miejscu należy też podkreślić, że nie jest tak, że organ w ogóle lekceważy potrzeby Skarżącej. Sądowi wiadomym jest z innych spraw toczących się przed tutejszym Sądem i na co zwróciły również uwagę organy, iż Skarżąca otrzymuje regularnie pomoc w postaci zasiłku na żywność w kwocie [...]zł. W zakresie wniosku o przyznanie zasiłku na zakup opału wskazać należy, że decyzją z dnia [...] września 2021 r., [...] a więc przed sezonem grzewczym, przyznano Skarżącej zasiłek celowy na zakup opału w kwocie [...]zł. Tym samym nie jest możliwym aby Skarżąca w okresie de facto jednego miesiąca zużyła cały opał. Pokreślenia wymaga, że przyznanie bądź odmowa przyznania specjalnego zasiłku celowego uzależniona jest nie tylko od tego, w jakim stopniu podstawowe potrzeby wnioskodawcy mogą zostać zaspokojone z jego własnych środków, ale przede wszystkim od wystąpienia szczególnych okoliczności, w związku z którymi konieczne jest udzielenie wsparcia pomimo przekroczenia kryterium dochodowego. Tym niemniej, jak słusznie zauważyły organy rozstrzygające w sprawie, Skarżąca ma możliwość zaspokojenia swoich potrzeb. Gdy chodzi o konkretne potrzeby wyspecyfikowane we wniosku o pomoc celową, to wskazać należy, że dopuszczalna była odmowa udzielenia pomocy na zakup leków. Wprawdzie G. M. powoływała się na numery recept, jednakże odmówiła przedstawienia wyceny leków jak też w odniesieniu do zgłoszonej potrzeby w zakresie leków bez recepty nie umotywowała potrzeby medycznej ich przyjmowania. Najważniejsze jest jednak to, że zakup leków w rozważanym mógłby być rozważany w kategoriach specjalnego zasiłku celowego, gdy tymczasem okoliczności sprawy nie pozwalają przyjąć, iż pokrycie wskazanej potrzeby jawi się jako szczególnie uzasadniony przypadek. Skarżąca żadnych okoliczności, które podpadałyby pod art. 41 u.p.s., nie przedstawiła. Niezależnie od tego Sąd jeszcze raz zaznacza, że G. M. korzysta z świadczenia emerytalnego oraz regularnie otrzymuje wsparcie chociażby na żywność, co "zwalnia" część jej budżetu i pozwala zarezerwować go właśnie na takie potrzeby jak leki. W kwestii środków finansowych na zakup odzieży i bielizny w łącznej wysokości [...] zł Prezydent zasadnie wskazał, że sukcesywnie zakupując odzież oraz gospodarując racjonalnie posiadanym dochodem Skarżąca jest w stanie zaspokoić własnymi możliwościami wskazaną potrzebę. Zadaniem pomocy społecznej jest jedynie wspomaganie w działaniach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb, a nie zagwarantowanie stałego źródła utrzymania i bezwarunkowego zaspokajania wszystkich żądań wnioskodawców. Tak też należy ocenić zgłoszoną potrzebę zakupu piecyków elektrycznych. W odniesieniu do rachunku za prąd zgodzić należy się z organem, iż Skarżąca winna dostarczyć rachunek za prąd, a nie wnioskować o przyznanie świadczenia nie znając wysokości tej opłaty. W odniesieniu do wymiany mebli kuchennych Sąd zgadza się z organem, iż rolą pomocy społecznej nie jest podnoszenie stopy życiowej, a jedynie wspieranie w zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych. Tym samym zgłoszona potrzeba wymiany mebli, w sytuacji gdy Skarżąca takowe posiada ale w jej ocenie nie spełniają warunków higienicznych, nie mieści się w pojęciu niezbędnej potrzeby bytowej. Uzupełniająco w tym zakresie Sąd uznał za zasadne przywołanie trafnej argumentacji Prezydenta, że Skarżąca nie wykorzystuje wszystkich możliwości w celu poprawy swojej sytuacji życiowej. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko przedstawione w decyzjach, że samotne utrzymywanie dużego domu nakazuje rozważyć możliwość jego wynajęcia lub sprzedaży i w to miejsce zakupu odpowiedniego dla Skarżącej lokalu mieszkalnego. Kontrastując fakt dysponowania przez Skarżącą znacznym majątkiem w postaci posiadanej nieruchomości z celami instytucji pomocy społecznej, Sąd uznaje za konieczne wskazanie, że nie można za uzasadnione społecznie i prawnie dopuszczalne uznać przejęcia przez państwo na siebie wszystkich kosztów utrzymania Skarżącej, w szczególności w sytuacji, gdy Skarżąca może podjąć działania, które mogą poprawić jej sytuację życiową i majątkową. Zadaniem pomocy społecznej, jako subsydiarnej działalności państwa oraz samorządu, nie jest bowiem sfinansowanie wszystkich potrzeb wnioskodawcy, a jedynie udzielenie wsparcia, limitowanego możliwościami finansowymi organu. O istnieniu "szczególnie uzasadnionego przypadku" nie może przy tym świadczyć to, że w przekonaniu Skarżącej jest ona od lat źle i dyskryminująco traktowana przez organy administracji. Sąd podkreśla w tym miejscu, że jego rolą, wyznaczoną przez ustawę, jest kontrola legalności konkretnych aktów administracyjnych (najczęściej decyzji), które są w danym przypadku przedmiotem skargi. Sąd nie jest natomiast uprawniony do prowadzenia ogólnej kontroli czy nadzoru nad administracją publiczną. Oceniając legalność wydanych w sprawie decyzji, w świetle okoliczności zaistniałych w niniejszej sprawie, Sąd brał pod uwagę, że Skarżąca jest osobą posiadającą niewielki, lecz stały dochód, jak i to, że otrzymuje, mimo przekroczenia kryterium dochodowego, świadczenia celowe na niektóre pilne potrzeby. Jako zupełnie bezzasadne Sąd uznał żądania Skarżącej dotyczące przyznania jej zadośćuczynienia w wysokości 188 milionów zł. Jest to żądanie w sposób jaskrawy i bezdyskusyjny wykraczające poza zakres niezbędnej potrzeby bytowej w rozumieniu przepisów zasiłkowych. Reasumując, Sąd nie przeczy, że sytuacja finansowa Skarżącej jest trudna, jednak wobec uzyskiwanych dochodów i posiadanego majątku nie można dopatrzeć się, aby znajdowała się ona w okolicznościach szczególnie dotkliwych, które uzasadniałyby przyznanie jej świadczeń wymienionych w zaskarżonej decyzji. Stanowisko organów co do tego, że przedstawiona przez Skarżącą sytuacja nie stanowi "szczególnie uzasadnionego przypadku", zostało odpowiednio umotywowane. Decyzja odmowna została należycie uzasadniona i rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. Sąd nie dopatrzył się przy tym jakichkolwiek uchybień w przeprowadzonym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.