II SA/Po 921/15

Dnia 7 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminnej Spółdzielni "A" w M. na uchwałę Rady Miejskiej w M. z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w punkcie II sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Po 921/15 i miejsce "Wojewody Wielkopolskiego" wpisać "Rady Miejskiej w M.". /-/Tomasz Świstak Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a postanowienie w tej kwestii może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ogłoszonego w dniu 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po 921/15 błędnie określono organ, od którego zasądzono, na rzecz strony skarżącej, zwrot kosztów sądowych. Zamiast Rady Miejskiej w M. wpisano błędnie Wojewodę Wielkopolskiego. Przedmiotowy błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, bowiem Wojewoda Wielkopolski nie wydał zaskarżonego aktu, a z art. 200 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost wynika, iż w przypadku uwzględnienia skargi zwrot kosztów postępowania może być zasądzony jedynie od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżona czynność, albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W przedmiotowej sprawie tym organem była Rady Miejskiej w M.. Podkreślić przy tym trzeba, iż Wojewoda Wielkopolski w ogóle nie występował w przedmiotowym postępowaniu, a wskazanie go w pkt II sentencji orzeczenia jako –podmiotu zobowiązanego do zwrotu kosztów na rzecz skarżącej było oczywista omyłką pisarską charakterystyczną dla obróbki tekstu w edytorze polegającą na wadliwym, przypadkowym wklejeniu fragmentu tekstu pochodzącego z innego dokumentu. Z tej też przyczyny Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Tomasz Świstak