II SA/Po 923/14

Katarzyna Witkowicz-Grochowska – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2014r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. G. na akt Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2014r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłat za korzystanie z miejskich środków transportu postanawia zwolnić K. G. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżący K. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi, jaką złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na akt Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy skarżący argumentował, że jest osobą upośledzoną umysłowo i w związku z tym jest niezdolny do pracy. Nie posiada żadnych przychodów. Utrzymuje się z pomocy społecznej w wysokości [...] zł miesięcznie oraz ze sprzedaży zebranych surowców wtórnych. Skarżący wskazał, że nie posiada żadnych bliskich osób, które mogłyby wesprzeć go finansowo, sam prowadzi swoje gospodarstwo domowe. W części wniosku dotyczącej majątku oświadczył, że posiada na skutek spadkobrania [...] domu, co stanowi pokój z kuchnią o powierzchni [...] m². Nie posiada innego majątku, oszczędności czy innych wartościowych ruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 w zw. z art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Jego miesięczny dochód, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przewyższa środków potrzebnych na zaspokojenie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania związanych z pokryciem w szczególności kosztów mieszkania i żywności. Osiągane dochody z trudem zaspokajają podstawowe potrzeby koniecznego utrzymania, co zmusza wnioskodawcę do zbierania materiałów wtórnych i pozyskiwania środków finansowych z ich sprzedaży. Nadto ma ograniczone możliwości zarobkowania. Posiadaną nieruchomość wykorzystuje celem zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych. Wobec powyższego, poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje uszczerbek w niezbędnych wydatkach koniecznego utrzymania skarżącego, a w konsekwencji prowadzi do ograniczenia prawa do sądu. W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy i zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych niniejszego postępowania. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska