II SA/Po 923/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant ref. stażysta Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] Starosta P., działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a), art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 3, 7 i 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (dalej: "u.p.z.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "K.p.a."), orzekł o utracie przez E. M. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2015 r. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji podniósł, że E. M. odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia pomocy określonej w u.p.z. E. K. nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła odwołanie do Wojewody Wielkopolskiego. W uzasadnieniu odwołania bezrobotna wskazała, że przez cały okres, w którym jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. (dalej: "PUP"), nie otrzymała żadnej propozycji pracy zgodnej z jej wykształceniem. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...]Wojewoda Wielkopolski, działając na podstawie art. 127 § 1 i 2 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 3 i 7 u.p.z., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy, po zapoznaniu się z dokumentacją w sprawie stwierdził, że w dniu [...] września 2014 r. E. K. zawarła z PUP porozumienie w sprawie realizacji indywidualnego planu działania (dalej: "IPD"). Zainteresowana została pouczona o skutkach nieuzasadnionej odmowy udziału w ww. programie, co potwierdziła własnoręcznym podpisem na druku pouczenia w dniu [...] września 2014 r. W ramach prowadzonego pośrednictwa pracy przedstawiono bezrobotnej propozycję objęcia działaniami aktywizującymi – zleconymi agencji zatrudnienia realizującej usługą pośrednictwa pracy. E. K. w dniu [...] lipca 2015 r. odmówiła udziału w działaniach aktywizacyjnych. W uzasadnieniu wskazała, że odmawia przeniesienia do agencji zatrudnienia zajmujących się osobami długotrwale bezrobotnymi. Bezrobotna podała również, że z powodu braku ofert pracy ze strony PUP przez długi okres pozostaje osobą bezrobotną. Powyższe oświadczenie z dnia [...] lipca 2015 r. potraktowano jako odmowę przejęcia działań aktywizacyjnych. Zdaniem organu odwoławczego, zasadnie orzeczono o utracie statusu osoby bezrobotnej przez E. M. z dniem [...] lipca 2015 r. Zainteresowana w dniu [...] grudnia 2003 r. potwierdziła na druku karty rejestracyjnej bezrobotnego oraz na druku oświadczenia dla osób rejestrujących się w PUP przyjęcie do wiadomości stosowania praw i obowiązków bezrobotnego. Zainteresowana została także pouczona o skutkach odmowy lub przerwania udziału w IPD, co potwierdziła własnoręcznym podpisem na druku pouczenia. Przyjęcie do wiadomości informacji dotyczących konsekwencji odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia zainteresowana potwierdzała kilkakrotnie składając oświadczenia dotyczące odmowy przyjęcia pracy. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 u.p.z. Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który miedzy innymi odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie lub poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenie zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia odmowy. Na mocy art. 33 ust. 3 pkt 7 Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który z własnej winy przerwał szkolenie, staż, realizację indywidualnego planu działania lub wykonywanie prac, o których mowa w art. 73a, lub inną formę pomocy określoną w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia ich przerwania na okres wskazany w pkt 3. Organ odwoławczy podniósł następnie, że ustawodawca nie uzależnił przedkładania ofert aktywizacji zawodowej od spełnienia wszystkich oczekiwań osoby bezrobotnej i te oczekiwania nie mogą być uznane za uzasadnioną przyczynę odmowy przyjęcia działań aktywizacyjnych we wskazanej jednostce. Z akt sprawy wynika, że PUP wielokrotnie przedkładał E. M. propozycje zatrudnienia uwzględniając przeciwwskazania do pracy, jednak mimo nawet pozytywnej opinii Lekarza Medycyny Pracy (praca portiera, pracownika gospodarczego) zainteresowana odmawiała przyjęcia ofert pracy wskazując różne argumenty. Zaznaczyć należy, że E. K. jest osobą bezrobotną od [...] grudnia 2003 r. Podjęcie propozycji udziału w działaniach aktywizacyjnych miało na względzie ułatwić zainteresowanej powrót do zatrudnienia i nie stwarzało żadnych przeszkód, aby w przyszłości E. K. podjęła inne zatrudnienie. E. K. nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżąca podniosła, że żadna z ofert pracy wskazana przez PUP nie spełnia warunków związanych z jej niepełnosprawnością. Ponadto, skierowanie do prywatnej agencji jest jedynie pozbyciem się problemu i ma na celu poprawienie urzędowych statystyk. Zdaniem skarżącej, jej schorzenia zostały przez lekarzy specjalistów określone jako choroba zawodowa. Do skargi załączono orzeczenie potwierdzające umiarkowany stopień niepełnosprawności. W odpowiedzi na powyższą skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczas przedstawione stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności). Zdaniem Sądu zastosowanie powyższego kryterium do sprawy poddanej kontroli wskazuje, że skarga nie jest uzasadniona. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji Wojewody stanowi u.p.z. (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 149 ze zm.). Zgodnie z art. 33 ust. 1 u.p.z. powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i poszukujących pracy oraz prowadzą rejestr tych osób. Na tej podstawie E. K. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. w dniu [...] grudnia 2003 r. bez prawa do zasiłku. Zgodnie z art. 33 ust. 4 Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu osoby bezrobotnej bezrobotnego, który m.in. odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie lub poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenie zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie (pkt 3) lub z własnej winy przerwał szkolenie, staż, realizację indywidualnego planu działania lub wykonywanie prac, o których mowa w art. 73a, lub inną formę pomocy określoną w ustawie (pkt 7). W sprawie poddanej sądowej kontroli zaszły łącznie przesłanki z art. 33 ust. 4 pkt 3 i 7 (odmowa bez uzasadnionej przyczyny propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy, a także przerwanie realizacji indywidualnego planu działania), co w konsekwencji umożliwiło organowi pierwszej instancji orzeczenie wobec skarżącej o utracie statusu osoby bezrobotnej. W bezspornie ustalonym stanie faktycznym ustalono bowiem, że skarżąca w dniu [...] grudnia 2003 r. potwierdziła na druku karty rejestracyjnej bezrobotnego oraz na druku oświadczenia dla osób rejestrujących się w PUP przyjęcie do wiadomości stosowania praw i obowiązków bezrobotnego. Z akt sprawy wynika, że PUP przedkładał skarżącej propozycje zatrudnienia uwzględniając przeciwwskazania do pracy, jednak mimo nawet pozytywnej opinii Lekarza Medycyny Pracy (praca portiera, pracownika gospodarczego) zainteresowana odmawiała przyjęcia ofert pracy. Ponadto, z akt sprawy wynika, że w ramach prowadzonego pośrednictwa pracy przedstawiono bezrobotnej propozycję objęcia działaniami aktywizującymi (zleconymi agencji zatrudnienia realizującej usługą pośrednictwa pracy), jednakże E. K. w dniu [...] lipca 2015 r. odmówiła udziału w działaniach aktywizacyjnych. Powyższe zachowanie skarżącej, polegające na odmowie bez uzasadnionej przyczyny propozycji odpowiedniej pracy, a także przerwanie realizacji IPD doprowadziło w konsekwencji do utraty przez E. M. statusu osoby bezrobotnej. Sąd podkreśla, że nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji wad, które prowadziłyby do konieczności jej wyeliminowania z obrotu prawnego. W szczególności Sąd nie dopatrzył się istotnych uchybień w zakresie rozważenia oraz oceny przez organ odwoławczy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także co do poprawności uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przeciwnie, jak to już wyżej wskazano, Wojewoda Wielkopolski w należyty sposób rozpatrzył cały materiał dowodowy niezbędny do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, i na tej podstawie dokonał prawidłowych ustaleń co do okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Wyniki tych ustaleń i analiz organ odwoławczy przedstawił w pisemnych motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia, zredagowanych w sposób czyniący zadość wymaganiom K.p.a. (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Reasumując, zdaniem Sądu, podjęcie przez skarżącą udziału w działaniach aktywizacyjnych miało na względzie ułatwić zainteresowanej powrót do zatrudnienia. Ponadto, podjęcie przez skarżącą zatrudnienia, odpowiedniego ze względu na jej stan zdrowia, miało także na celu pomoc zainteresowanej, z której jednak nie skorzystała. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.