II SA/Po 927/25

PostanowienieWSA w Poznaniu2026-02-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Robert Talaga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego przez część skarżących, mimo że pozostali skarżący uzupełnili braki formalne i fiskalne?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego powinna zostać odrzucona, jeśli część skarżących nie uiściła należnego wpisu sądowego, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych. Brak uiszczenia wpisu przez jednego ze współskarżących skutkuje odrzuceniem skargi w całości, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Wojewody dotyczącą odszkodowania za prawo użytkowania wieczystego. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych (adresy, PESEL) oraz fiskalnych (wpisy sądowe). Część skarżących uzupełniła braki formalne i uiściła wpis, jednak dwoje skarżących (I. K. i P. S.) nie uiściło należnego wpisu sądowego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę I. K. i P. S.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K., T. K., I. K., P. S. na decyzję Wojewody z dnia 16 października 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za prawo użytkowania wieczystego części nieruchomości postanawia odrzucić skargę I. K. i P. S. Pismem z dnia 30 listopada 2025 r. S. K., T. K., I. K. i P. S., reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Zarządzeniami z dnia 8 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału II tutejszego Sądu wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: 1) podanie adresów zamieszkania skarżących; 2) podanie numerów PESEL skarżących oraz 3) uiszczenia dwóch wpisów stosunkowych w kwocie 2 751 zł (jeden od skargi S. K. i T. K. - solidarnie oraz drugi od skargi I. K. oraz P. S. - solidarnie). Powyższe wezwania doręczone zostały pełnomocnikowi skarżących w dniu 14 stycznia 2026 r. (k. 67 akt sądowych). W dniu 16 stycznia 2026 r. T. K. uiścił stosowny wpis (k. 68 akt sądowych). Z kolei pismem z dnia 20 stycznia 2026 r. pełnomocnik skarżących uzupełnił barki w postaci adresów skarżących oraz numerów PESEL (k. 69 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu skierował zapytanie do Oddziału Finansowo-Budżetowego w miejscu, czy I. K. oraz P. S. uiścili wpis sądowy w kwocie 2 751 zł. Na piśmie z dnia 27 stycznia 2026 r. potwierdzono, że do dnia 26 stycznia 2026 r. wpłata nie wpłynęła na rachunek Sądu (k. 73). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym i fiskalnym. Zgodnie z treścią przepisu art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim pismem jest skarga złożona w niniejszej sprawie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2026 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. I. K. oraz P. S. wezwani zostali do uiszczenia solidarnie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 2 751 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 14 stycznia 2026 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 21 stycznia 2026 r. Do dnia 26 stycznia 2026 r. powyższa opłata nie została uiszczona. W istocie uznać należało, iż skarżący I. K. oraz P. S. nie uzupełnili braków fiskalnych skargi, a w konsekwencji ich skargę należało odrzucić. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło