II SA/Po 93/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant st. sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi R. i K.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji; oddala skargę /-/ B. Drzazga /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska UZASADENIENIE Przedsiębiorstwo "A" J.N. złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie przy ul. [...] w G. wiaty magazynowej oraz budynku brykieciarni. Burmistrz wydał dnia [...] r. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, Nr. [...]. Uczestnicy postępowania R. i K. F. złożyli odwołanie od wyżej wskazanej decyzji domagając się jej uchylenia i zakazania inwestorowi planowanej budowy. W uzasadnieniu podnieśli, iż inwestycja będąca przedmiotem decyzji dotyczy zalegalizowania samowoli budowlanej wykonanej w [...] r. W samowolnie wybudowanym budynku brykieciarni prowadzona jest działalność, która poprzez zwiększone natężenie hałasu oraz emitowane odory uniemożliwia swobodne korzystanie z należącej do nich nieruchomości. Zaskarżonej decyzji zarzucono również, iż określa ona, że działka nr [...], na której zlokalizowana ma być wnioskowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami rzemieślniczymi, działka nr [...] została przekształcona na działkę przemysłową w [...] r. wbrew woli okolicznych mieszkańców. Ponadto zaskarżona decyzja zobowiązuje inwestora do zagospodarowania granicy działki poprzez urządzenie pasa zieleni nisko i wysokopiennej o szerokości nie mniejszej niż 5 metrów, nie precyzując gdzie ten pas zieleni ma być usytuowany, tymczasem pozwolenie na budowę wiaty magazynowej i brykieciarni przewiduje ich lokalizację w granicy działki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżona decyzja jest wadliwa. Organ pierwszej decyzji wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie zawarł w niej rozstrzygnięcia wymaganego przez art. 46 ust 1. i art. 55 ustawy Prawo ochrony środowiska, nie określił bowiem czy udziela zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia, czy też jej odmawia. Zaskarżona decyzja nie określiła również warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji. Ponadto w materiałach z postępowania, które musi być oparte na wynikach przeprowadzonej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, brak jest utrwalenia na piśmie faktu rozważania argumentów wynikających z przeprowadzonej oceny oddziaływania na środowisko. Zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia, które wypełniałoby wymagania określone przez art. 57 ust. 7 i 8 ustawy Prawo ochrony środowiska. Organ pierwszej instancji ograniczył się jedynie do przytoczenia treści postanowień wydanych przez podjęciem zaskarżonej decyzji, a uzasadnienie ogranicza się do stwierdzenia, że zrealizowanie przez inwestora wszystkich warunków określonych w przedłożonych dokumentach oznacza, iż planowana inwestycja będzie zgodna z wymaganiami przepisów o ochronie środowiska. W decyzji, bez istniejącej ku temu postawie prawnej, określono termin jej ważności Ponownie rozpatrując sprawę Burmistrz po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko wydał w dniu [...] decyzję nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W decyzji określono m.in. dopuszczalny poziom hałasu emitowany do środowiska poza terenem, do którego inwestor ma tytuł prawny, zobowiązano inwestora do przestrzegania w toku produkcji obowiązujących norm akustycznych, do opracowania i wdrożenia instrukcji czyszczenia filtrów, do urządzenia w granicy działki pasa zieleni nisko- i wysokopiennej, o szerokości nie mniejszej niż 5 metrów, do sporządzenia analizy porealizacyjnej w zakresie emisji zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza, jak również w zakresie emitowanego hałasu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w sprawie sporządzono raport oddziaływania inwestycji na środowisko, projekt decyzji został pozytywnie uzgodniony przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Starostę, przeprowadzono procedurę udziału społeczeństwa w postępowaniu. Po rozpatrzeniu złożonych uwag i wniosków oraz po przeprowadzeniu analizy i oceny bezpośredniego i pośredniego wpływu inwestycji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, możliwości i sposobów zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko nałożono na inwestora wymienione w decyzji obowiązki i ograniczenia. Realizacja przez inwestora wszystkich warunków zawartych w decyzji gwarantuje, iż budowa projektowanej inwestycji będzie zgodna z wymaganiami przepisów o ochronie środowiska. R. i K. F. wnieśli odwołanie od powyżej wskazanej decyzji. Skarżący domagali się uchylenia decyzji i nie zezwalania inwestorowi na realizację planowanej inwestycji. W uzasadnieniu wskazano, iż objęty wnioskiem budynek brykieciarni jest samowolą budowlaną, stanowi ponadto znaczące źródło emisji hałasu oraz odorów, a plan usytuowania wiaty magazynowej jest w kolizji ze wskazaniem decyzji dotyczącym urządzenia pasa zieleni nisko o wysokopiennej. Odwołanie od decyzji Burmistrza wnieśli także G. i R.O. Wnosząc dowołanie podkreślili uciążliwości związane z emisją odorów oraz hałasu z wytwórni parkietów przedsiębiorstwo "A", wskazali również na obawy co do wypełnienia przez inwestora wszystkich wymogów wskazanych decyzją, ze względu na dotychczasowe niewypełnienia obowiązków związanych negatywnym wpływem na klimat akustyczny nałożonych na inwestora. Podkreślono również, iż określenie terenu inwestycji, jako działki z wiodącą funkcją przemysłowo-gospodarczą jest nieadekwatne do jej rzeczywistego usytuowania pośród jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego postępowanie zmierzające do wydania zaskarżonej decyzji było prowadzone prawidłowo, a w postępowaniu został zapewniony udział społeczeństwa. Prawidłowo zostały określone środowiskowe uwarunkowania inwestycji, a decyzja opatrzona jest wyczerpującym uzasadnieniem. Zarzuty odwołań dotyczące lokalizacji są nieuzasadnione, bowiem teren inwestycji nie jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast we wcześniej obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego teren ten był przeznaczony na działalność przemysłową. Na ternie objętym wnioskiem zakład istnieje, a wniosek dotyczy rozbudowy zakładu, a nie jego nowej lokalizacji. Skarżący sprzeciwiają się istnieniu przedmiotowego zakładu, zaś toczące się postępowanie ma na celu ocenę, czy jego rozbudowa jest zgodna z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska, nie zaś możliwości jego przeniesienia w inne miejsce. Raport oceny oddziaływania na środowisko wskazuje, iż realizacja inwestycji przyczyni się do zmniejszenia uciążliwości dla środowiska powodowanych przez przedmiotowy zakład. R. i K. F. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu podkreślono, iż skarżący nie wnosili o zamknięcie zakładu przedsiębiorstwa "A", ale zakaz jego rozbudowy o wiatę i budynek brykieciarni, z tego względu, iż inwestycja ta spowoduje nasilenie emitowanego hałasu. Skarżący wskazują, iż w miejscu wskazanym przez inwestora na budowę wiaty została naruszona strefa ochronna wyznaczona decyzją Burmistrza o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia Nr [...] z dnia [...] r. (tj. decyzją organu I instancji, która została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją SKO). Skarżący nie widzą przeszkód co do rozbudowy zakładu na działce nr [...] od trony ulicy [...] i [...], ponieważ tak zaplanowana rozbudowa nie będzie sąsiadowała z zabudową mieszkaniową, co będzie miało miejsce w przypadku zlokalizowania jej na działce nr [...] od strony ulicy [...] i wnoszą o nowe wskazania lokalizacji planowanej inwestycji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wskazano, iż decyzja organu I instancji (decyzja Burmistrza Nr [...] z dnia [...] r.) nie wyznacza strefy ochronnej, a jedynie zobowiązuje inwestora do urządzenia pasa zieleni izolacyjnej o szerokości co najmniej 5 m. Zarzutu co do innego usytuowania planowanej inwestycji w ramach działki nr [...] nie mieszą się w przedmiocie objętym decyzją środowiskową, miałyby natomiast doniosłość w postępowaniu o wydanie decyzji określającej warunki zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazał się niezasadna. Wyjaśnić należy, iż postępowanie zmierzające do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie stanowi elementu postępowania zmierzającego do wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzji o pozwoleniu na budowę. Postępowanie to jest oddzielnym postępowaniem zmierzającym do oceny dopuszczalności planowanej inwestycji w danej lokalizacji, ze względu na jej potencjalny wpływ na poszczególne elementy środowiska oraz środowisko jako całość. Z tego też powodu kwestie związane z lokalizacją danej inwestycji nie stanowią przedmiotu postępowania w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, są one jedynie elementem ocenianym, jako wpływającym na zakres oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia przesądza więc, czy dana inwestycja jest w określonej lokalizacji dopuszczalna z punktu widzenia oddziaływania na środowisko i jego ochrony, a jeśli tak to przy spełnieniu jakich warunków, mających na celu minimalizację negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko. Z powyżej przedstawionych względów, w toku postępowania zmierzającego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie mają znaczenia podnoszone przez skarżących zarzuty dotyczące wybudowania przedmiotowej inwestycji lub jej części w warunkach samowoli budowlanej. Kwestie te nie mogą być brane pod uwagę w tego typu postępowaniu, bo nie tylko nie stanowią one przedmiotu postępowania, ale również wpływ inwestycji na środowisko nie jest uzależniony od wykonania danej inwestycji w sytuacji posiadania pozwolenia na budowę lub jego braku. Nie oznacza to jednak, iż wybudowanie budynku brykieciarni bez legitymowania się przez inwestora decyzją o pozwoleniu na budowę nie może stać się przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z 2003 r. ze zm.). Również zarzuty dotyczące konieczności innej lokalizacji planowanej inwestycji w ramach tej samej działki oznaczonej nr [...] nie może być istotnym dla sprawy, o ile spełnienie wymogów ograniczenia uciążliwości dla środowiska możliwe jest w lokalizacji zaproponowanej przez inwestora we wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Podniesiony przez skarżących zarzut, iż wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia narusza strefę ochronną ustanowioną tą decyzją jest niezasadny. Podkreślić należy, iż mocą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie może zostać ustanowiona żadna strefa ochronna, tym samym decyzja ta nie mogła naruszyć swoim rozstrzygnięciem strefy ochronnej przez siebie ustanowionej. Prawdą jest natomiast, iż decyzja nałożyła na inwestora obowiązek zagospodarowania granicy działki przed rozpoczęciem użytkowania obiektu poprzez urządzenie pasa zieleni nisko- i wysokopiennej, o szerokości nie mniejszej niż 5 metrów z każdej strony działki. Przyznać należy, iż powyższe rozstrzygniecie przedmiotowej decyzji jest o tyle mało precyzyjne, iż działka objęta wnioskiem posiada zabudowę w granicy, a także sam wniosek w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia przewiduje dalszą zabudowę w granicy działki. Takie sformułowanie obowiązku nałożonego decyzją należy rozumieć jako obowiązek urządzenia pasa zieleni w pozostałej części granicy nieruchomości. Podkreślić również należy, iż zgodnie z dokumentacją wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w tym raportu oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, planowana inwestycja przyczyni się do zmniejszenia uciążliwości dla środowiska, w tym uciążliwości związanych z emisją hałasu i odorów, powodowanych przez działalność przedsiębiorstwa "A". W decyzji organu I instancji zawarto szereg wymagań i obowiązków inwestora, które mają na celu ograniczenie negatywnego wpływu inwestycji na środowisko, tak aby wpływ ten mieścił się w dopuszczalnych przez obowiązujące prawo standardach i normach. Określono m.in. że dopuszczalny poziom hałasu emitowany do środowiska poza terenem, do którego inwestor ma tytuł prawny, nie może przekraczać dla pory dziennej 50 dB i dla pory nocnej 40 dB, co odpowiada normie przewidzianej dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Zobowiązano inwestora do przestrzegania w toku produkcji obowiązujących norm akustycznych, do wykonania w terminie dwóch tygodni od dnia deklarowanego zamknięcia starej suszarni, nie później niż do [...] r., pomiarów hałasu emitowanego do środowiska. Nałożono na inwestora obowiązek opracowania i wdrożenia instrukcji czyszczenia filtrów w celu minimalizacji emisji pyłów do środowiska, a także sporządzenia analizy porealizacyjnej w zakresie emisji zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza, jak również w zakresie emitowanego hałasu. Nadto nałożono na inwestora wspomniany już wyżej obowiązek zagospodarowania granicy działki przed rozpoczęciem użytkowania obiektu poprzez urządzenie pasa zieleni nisko- i wysokopiennej, o szerokości nie mniejszej niż 5 metrów z każdej strony działki. Stwierdzić należy, iż realizacja przez inwestora wszystkich warunków zawartych w decyzji organu I instancji gwarantuje, że budowa projektowanej inwestycji będzie zgodna z wymaganiami przepisów o ochronie środowiska. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji nie naruszają prawa, co skutkować musi oddaleniem skargi. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalono skargę. B. Kamieńska /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga brak podpisu Sędziego spowodowany jest jego nieobecnością /-/ B. Drzazga