II SA/Po 930/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009r. sprawy ze skargi M. O., R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2008r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2008r. Nr [...], Znak [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej R. J. kwotę [...] zł (...) tytułem zwrotu kosztów wpisu, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ E. Brychcy /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Drzazga Pismem z dnia 30.07.2007 r. M. R. wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji przewidzianej do realizacji w K., przy ul. [...], na działce nr [...]. Wnioskodawca wskazał, że zamierza zrealizować budynek mieszkalny z zamiarem przeznaczenie go na kampus studencki (k. 136 akt adm.). Następnie pismem z 09.08.2007 r. inwestor dokonał zmiany wniosku wskazując, że planowana przez niego inwestycja ma dotyczyć nadbudowy i rozbudowy z przeznaczeniem na budynek mieszkalny wielorodzinny z garażami (k.135 akt adm.). W toku postępowania administracyjnego swój sprzeciw wobec realizacji planowanej inwestycji zgłosiła M. O. działająca w imieniu własnym i na rzecz sióstr K. Z. oraz R. J . Jak ustalono skarżąca oraz jej siostry są współwłaścicielkami nieruchomości położonej w K., przy ul. [...] graniczącej z działką na której planowana jest realizacja przedmiotowej inwestycji. Sprzeciwiając się planowanej rozbudowie skarżąca podniosła, że realizacja objętego wnioskiem zamierzenia wpłynie ujemnie na wartość jej działki i spowoduje zaciemnienie mieszkania. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia[...].01.2008 r. (k.66 akt adm.) ustalił warunki zabudowy dla spornej inwestycji. Jednak wskutek odwołania M. O. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...].02.2008 r. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji (k. 52 akt adm.) Pismem z 15.04.2008 r. inwestor wniósł o skorygowanie jego wniosku o ustalenie warunków zabudowy, w zakresie funkcji i parametrów zabudowy zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta K. z [...].01.2008 r.(k. 51 akt adm.). Decyzją z dnia [...].05.2008 r. nr [...] Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 54 w zw. z a art. 64 oraz na podstawie art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm. - dalej upzp) oraz art. 104 i 106 ustawy z dnia 14.06.1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie i rozbudowie budynku handlowego z przeznaczeniem na budynek mieszkalno-handlowy z garażami, przewidzianej do realizacji na nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] (k. 20 akt adm.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że objęty wnioskiem obszar nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dlatego zgodnie z obowiązującymi przepisami dokonano analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ I instancji opisał dotychczasowy bieg postępowania administracyjnego i wyjaśnił, że po ustaleniu zamiarów inwestycyjnych wnioskodawcy, przyjął w swojej decyzji wszystkie ustalenia określone we wniosku. W przewidzianym ustawą terminie odwołanie wniosła M. O. działająca w imieniu własnym oraz na rzecz sióstr (k.18 akt adm.). Skarżąca wniosła o powtórne rozpoznanie przedmiotowej sprawy podnosząc, że wybudowanie budynku o wysokości 14m i takiej też szerokości, na niewielkiej działce, spowoduje w bezpośrednim sąsiedztwie całkowite zaciemnienie. Również hałas i spaliny emitowane w związku z realizacją planowanego zmierzenia inwestycyjnego będą stanowić uciążliwość dla użytkowników działek sąsiednich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...].07.2008 r., nr [...]utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając decyzję Kolegium wyjaśniło, że inwestycja spełnia wymagania określone w przepisach art. 61 ust. 1 pkt 1-5 upzp, przy czym podkreślono, że decyzja o warunkach zabudowy wytycza jedynie podstawowe kierunki ukształtowania projektowanej inwestycji budowlanej. Natomiast szczegółowe kwestie w zakresie wpływu planowanej inwestycji na sposób korzystania z nieruchomości sąsiedniej oraz zgodność tej inwestycji z przepisami prawa budowlanego (w tym warunki nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych) będą przedmiotem badania na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Na powyższą decyzję skargę do sądu administracyjnego wniosły M. O., K. Z. i R. J., z tym, że postanowieniem z dnia [...].05.2009 r., sygn. II SA/Po 930/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (k.80) odrzucił skargę K. Z . Żądaniem skargi objęto uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium. Skarżące podniosły zarzut naruszenia art. 61 ust. 1 upzp poprzez błędne przyjęcie, iż planowana inwestycja spełnia wymagania określone w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 upzp. W skardze zauważono, że określone sporną decyzją warunki winny odpowiadać wytycznym wynikającym z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jaki powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690). W ocenie skarżących w niniejszej sprawie pominięto, iż planowana inwestycja ma obejmować budowę budynku mieszkalno-handlowego z garażami, a przyjęto iż projektowana rozbudowa dotyczy głównie funkcji mieszkalnej. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności mająca umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: ppsa). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz zawartą w niej argumentacją. Granice rozpoznania skargi są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Sąd administracyjny dokonuje kontroli według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydawania zaskarżonego aktu. Mając na względzie powyższe Sąd w pierwszej kolejności ocenił prawidłowość przeprowadzonego postępowania administracyjnego. Już na tym etapie dostrzegł uchybienia mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. c ppsa). W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że co do zasady o ładzie przestrzennym na danym obszarze decydować powinien miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przez radę gminy. Jedynie w razie braku planu właściwy organ (wójt, burmistrz, prezydent miasta) obowiązany jest na wniosek zainteresowanego podmiotu wydać decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, bądź lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przy czym celem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest ustanowienie lokalnego prawnego porządku planistycznego. W tym zakresie cel decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, gdy nie ma planu jest zgoła odmienny. Jej celem, jako aktu stosowania prawa, jest przesądzenie, na podstawie obowiązujących na danym terenie przepisów prawa planistycznego, o zgodności zamierzonej inwestycji z tymi przepisami, tj. w niniejszej sprawie, wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z przepisami ustaw szczególnych (por. postanowienie NSA z 18.07.2005 r., sygn. II OPS 3/05). W myśl art. 61 ust. 1 upzp wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w pkt 1-5 tego artykułu. Tryb ustalania warunków zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określony został, w wydanym na podstawie art. 61 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( Dz.U. z 2003 r. Nr 164 poz. 1588 - dalej rozporządzenie z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań). Ustalenie istnienia przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 upzp następuje poprzez przeprowadzenie Analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (dalej również - Analiza), zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowe sporządzenie analizy urbanistycznej jest, więc warunkiem wydania odpowiadającej wymogom prawa decyzji o warunkach zabudowy. Poprawnie przeprowadzona Analiza służy zapewnieniu zgodności powstającej w sąsiedztwie zabudowanych działek nowej zabudowy z charakterystyką urbanistyczną (kontynuacja funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, linii zabudowy i intensywności wykorzystania terenu) i architektoniczną (gabaryty i forma architektoniczna obiektów budowlanych) zabudowy już istniejącej. Prowadząc postępowanie organ musi najpierw dokonać szczegółowej analizy zabudowy znajdującej się na działkach sąsiednich, tak aby stwierdzić co na danym obszarze jest normą, a co odstępstwem od niej, a następnie w oparciu o tak przeprowadzoną analizę ustalić cechy nowej zabudowy w decyzji o warunkach zabudowy. Określenie tej charakterystyki jest obowiązkiem organu i winno zostać przeprowadzone w sposób odpowiadający wymogom rozporządzenia z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań. Tak, więc w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek obszar analizowany i na nim przeprowadza analizę funkcji oraz cech zabudowy (§ 3 ust. 1). W tym celu na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w skali 1:500 lub 1:1000, wyznacza się ów obszar, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów (§ 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań). Wyniki Analizy zawierające część graficzną i tekstową załącza się do decyzji, przy czym część graficzna decyzji oraz część graficzną Analizy sporządza się na kopiach mapy, odpowiadającej opisanym powyżej wymogom (§ 9 ust. 2 i 3 rozporządzenia z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań).Tymczasem, żaden z załączników graficznych do wydanej 19.05.2008 r. decyzji tym wymogom nie odpowiada. Zarówno do decyzji, jak i do wyników Analizy załączono mapy, nie wskazując jednocześnie, co to są za mapy i w jakiej skali je sporządzono. Na stanowiącej załącznik graficzny do wyników Analizy mapie przedstawiono wprawdzie obszar analizowany (k. 39 akt adm.), lecz sposób jego wytyczenia również nie odpowiada wymogom prawa. Obszar ten wyznaczono wprawdzie wokół działki inwestora, lecz zrobiono to sposób dowolny. Wyznaczony obszar obejmuje swoim zasięgiem tereny oddalone w różnym stopniu od granic działki inwestora, przy czym, odległość od granic tej działki w kierunku przeciwnym do ul. [...]nie odpowiada wymogom określonym w (§ 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań). O wadliwości przeprowadzonych ustaleń w zakresie funkcji i cech zabudowy znajdującej się na działkach sąsiednich świadczy nadto fakt, iż przedstawiony na załączniku graficznym do decyzji obszar analizowany, przedstawiony został inaczej niż w załączniku graficznym do znajdującej się w aktach Analizy (k.97 akt adm.). Przedłożona do akt sprawy część tekstowa Analizy również zawiera jedynie lakoniczne dane, a jej ustalenia nie znajdują uzasadnienia w załączonym do akt materiale (k. 94 akt adm.). Część tekstowa zawiera informacje, że dominującą funkcją w obszarze analizowanym jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna i usługowa (pkt I ppkt 1 lit. a), intensywność zabudowy określono na ok. 0,5 (pkt III ppkt 1 lit. c), udział powierzchni biologicznie czynnej na ok. 10% (pkt III ppkt 1 lit. d), szerokość elewacji frontowej oraz wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej projektowanego budynku określona została poprzez wskazanie wartości maksymalnych, tj. odpowiednio "do 14m" i "do 11m" (pkt III ppkt 1 lit. e i f). Z treści Analizy nie wynika jednak w oparciu o jakie ustalenia wywiedziono tak przedstawione wnioski, co w konsekwencji prowadzi do konkluzji, że ustalenia Analizy przyjęto w sposób dowolny. Aby, bowiem przyjęte parametry poddawały się kontroli, ze sporządzonej Analizy winno wynikać wprost, na czym organ oparł swoje wnioski. Skoro więc szerokość elewacji frontowej znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20% (§ 6 ust. 1), a wyznaczenie innej szerokości elewacji frontowej dopuszcza się jeżeli wynika to z analizy (§ 6 ust. 2) to należy przyjąć, że aby prawidłowo określić szerokość elewacji frontowej, trzeba ustalić szerokość elewacji frontowych na działkach położonych w prawidłowo wytyczonym obszarze analizowanym i dopiero na tej podstawie wyliczyć średnią. Tymczasem, z akt sprawy nie wynika ani jakie działki wziął organ pod uwagę dokonując ustaleń w wymaganym zakresie, ani też jaka jest średnia szerokość elewacji frontowych tej istniejącej zabudowy. W myśl wytycznych rozporządzenia z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań również wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego (§ 5 ust. 1). Dopuszcza się ewentualnie wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy (§ 2). Jak wynika więc z treści powołanego przepisu określenie tego wskaźnika wymaga, uprzedniego obliczenia średniego wskaźnika zabudowy dla otoczenia tego terenu, a obliczona w ten sposób wartość musi wyrażać się w konkretnie określonej liczbie procent albo w konkretnym ułamku dziesiętnym. Tymczasem w przedłożonej Analizie wielkość tę określono, jako "ok. 0,5", nie wyjaśniając co ona oznacza. Podobnie ustala się wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznaczając ją dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, a wówczas, gdy wysokość, na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na obszarze analizowanym (§ 7 ust. 1 i 3). Tymczasem, wskazana w Analizie, a później w decyzji wysokość została określona poprzez wskazanie "do 11 m". Określenie jej w ten sposób również należy uznać za dowolne, bowiem wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej powinna zostać ściśle określona i znajdować odniesienie w ustaleniach dokonanych w sposób opisany w rozporządzeniu z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań. Tymczasem organy w analizie podały wysokość tylko jednego budynku z obszaru analizowanego. Nie sposób więc skontrolować, czy przyjęta wysokość planowanej zabudowy pozostaje w zgodzie z zacytowanym § 7ust.1 i 3. Wprawdzie przepis § 7ust.4 dopuszcza wyznaczenie innej wysokości, ale musi to wyraźnie wynikać z analizy, która winna zawierać kompletne rozważania w zakresie tego parametru. Także geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym (§ 8). Tymczasem, w treści Analizy brak informacji na temat geometrii dachów w obszarze analizowanym, a jedyne w tej kwestii ustalenia dotyczą budynku mieszkalnego zlokalizowanego w pierzei przy ul. [...]. Reasumując, prowadząc postępowanie organ musi, najpierw dokonać szczegółowej analizy zabudowy znajdującej się na działkach sąsiednich, tak aby stwierdzić co na danym obszarze jest standardem, a co odstępstwem od niego, a następnie w oparciu o tak przeprowadzoną analizę ustalić cechy nowej zabudowy w decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu decyzji organ winien przy tym w sposób jasny i zrozumiały dla stron wyjaśnić, które działki sąsiednie - i dlaczego - wzięto pod uwagę przy sporządzaniu Analizy, jakie średnie wartości uzyskano dokonując obliczeń w sposób określony przepisami rozporządzenia z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań, i ewentualnie czym uzasadnione było odstąpienie od tych wartości. Tymczasem, przeprowadzona w niniejszej sprawie Analiza nie daje obrazu charakterystyki terenu sąsiadującego z działką inwestora. W szczególności brak dokładnych informacji i opisu zabudowy znajdującej się w obszarze analizowanym, nie określono szczegółowo gabarytów tej zabudowy co w konsekwencji powoduje, że ustalenia organów wymykają się spod merytorycznej kontroli Sądu. Określenie wymagań ma, bowiem służyć zapewnieniu ładu urbanistycznego, którego elementami są gabaryty sąsiadujących budynków zapewniających harmonijny krajobraz. Natomiast w załączonej do akt Analizie wymagania wskazano w przybliżeniu, a gabaryty budynków sąsiednich w ogóle nie są znane. W ocenie Sądu stwierdzone i opisane powyżej naruszenia przepisów prawa materialnego bez wątpienia stanowią rezultat uchybienia przepisom postępowania. Stosownie do treści art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14.06.1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) w toku postępowania organy administracji publicznej winny stać, bowiem na straży praworządności, podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, załatwienia sprawy, i zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jako dowolne, bowiem należy traktować ustalenia faktyczne nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa.), zgromadzonego, zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 kpa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 kpa). W niniejszej sprawie, wskutek powyżej opisanych zaniechań, nie sposób przyjąć, aby organy w sposób dokładny wyjaśniły stan faktyczny sprawy oraz by wyczerpująco zebrały materiał dowodowy. Zaniechanie ustaleń istotnych dla wyniku sprawy narusza wykazane wyżej normy procedury. Odnosząc się z kolei do zasadniczego zarzutu skargi, a wcześniej argumentu odwołania dotyczącego nadmiernego zacienienia nieruchomości stanowiącej współwłasność skarżących wyjaśnić należy, że jak słusznie skarżące podniosły realizacja każdej inwestycji musi być prowadzona w zgodzie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jaki powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie. Okoliczność ta stanie się przedmiotem badania organów administracji na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, natomiast organ orzekający w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie powinien wkraczać w kompetencje organu wydającego decyzje o pozwolenie na budowę. Reasumując zaskarżona decyzja Kolegium oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów § 3 ust.1 i 2 oraz § 5 - 8 rozporządzenia z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, art. 61 ust. 1 upzp oraz przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów koniecznym było uchylenie decyzji organów I i II instancji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ppsa i dlatego orzeczono jak w pkt. I wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę, organ będzie miał na względzie poczynione w uzasadnieniu rozważania, w szczególności zaś co do konieczności dochowania wymogom wynikającym z cytowanego wyżej rozporządzenia z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań... (Dz.U. 03.164.1588). Wyznaczy zgodnie z jego wymogami obszar analizowany, w ramach którego przeprowadzi analizę i ustali wymagania w zakresie: - linii zabudowy, - wielkości powierzchni zabudowy, - szerokości elewacji frontowej, - wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, - geometrii dachu planowanej zabudowy. W sporządzanej analizie należy zawrzeć zarówno parametry zabudowy istniejącej, jak i projektowanej. Przedmiotowa Analiza musi być przy tym możliwa do skontrolowania, co do zgodności z wymogami prawa przyjętych rozwiązań. Zamieszczenie w analizie jedynie wymagań, co do nowej zabudowy, z pominięciem dotychczasowej, która winna być podstawą ustaleń, narazi organ na zarzut nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Ponownie wydając decyzję o warunkach zabudowy winien mieć także na względzie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie oznaczeń i nazewnictwa (Dz.U. 03.164.1589) decyzja winna określać m.in. konieczne w świetle zawartych tam norm parametry i wskaźniki kształtowania nowej zabudowy. O zwrocie kosztów orzeczono w pkt. II wyroku na podstawie art. 200 ppsa. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono w pkt. III sentencji wyroku w oparciu o art. 152 ppsa. /-/ E.Brychcy /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Drzazga MK