II SA/Po 934/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] września 2019 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Starosty [...] postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] października 2019 r. J. M. wniósł do tutejszego Sądu skargę na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponownej skargi na działalność Starosty [...] zarzucając organowi, iż ten nie rozpoznał skargi zgodnie z art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.). Zarzucił zafałszowanie i utajnienie złożonych przez niego wyjaśnień. Wskazał na brak odpowiedzi [...] na wnioski w sprawie kontroli firmy "[...]". W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII k.p.a. nie stosuje się przepisów dotyczących sądowej kontroli administracji publicznej. Zdaniem organu skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 K.p.a., niezależnie od tego, jaka forma zostanie nadana temu zawiadomieniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Pismem z dnia [...] października 2019 r. skarżący złożył wniosek o zobowiązanie Rady Powiatu oraz Starosty [...] o dostarczenie sądowi całej korespondencji związanej z badaniami w firmie [...] od [...] grudnia 2018 r. do [...] października 2019 r. Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. skarżący złożył do akt sprawy plik dokumentów, które w jego ocenie wskazują na nieprawidłowe funkcjonowanie organów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), takich jak decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, akty prawa miejscowego i inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru. Sąd administracyjny jest również właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek wydać decyzję, postanowienie lub inny indywidualny akt, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 k.p.a., wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski" (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I OSK 395/06, postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt I OW 30/10, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z treści zaskarżonej przez J. M. w niniejszej sprawie uchwały Rady Powiatu z dnia [...] września 2019 r. jednoznacznie wynika, że uchwała ta stanowi informację o załatwieniu skargi J. M. na działalność Starosty [...]. W § 1 uchwały wskazano, że podtrzymuje się wcześniejsze rozstrzygnięcie wyrażone w uchwale z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Starosty [...]. W sentencji uchwały powołano przepisy art. 229 pkt 4 oraz art. 239 K.p.a., a więc przepisy, które odnoszą się do sposoby załatwienia skargi. Oznacza to, że zaskarżona uchwała została podjęta w trybie skargi powszechnej obywatela na działalność organu władzy publicznej, o której mowa w art. 227 K.p.a. Skarżący potwierdził to w skardze wskazując, że domaga się od Rady Powiatu rozpatrzenia jego skargi w zgodzie z regulacją art. 238 § 1 K.p.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi na podstawie art. 227 K.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII K.p.a., a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a. (por. postanowienia: WSA w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 30/10, WSA w Rzeszowie z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 599/11, dostępne j.w.). W związku z powyższym przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wobec treści podjętego rozstrzygnięcia niedopuszczalne było merytoryczne badanie zarzutów skargi, jak również uwzględnienie wniosku skarżącego o nadesłanie przez organ dodatkowej dokumentacji.