II SA/Po 942/18

WyrokWSA w Poznaniu2019-02-28

Skład orzekający: Edyta Podrazik, Danuta Rzyminiak – Owczarczak, Izabela Paluszyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien umorzyć postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę, jeśli roboty budowlane objęte wnioskiem o zmianę zostały już częściowo zrealizowane?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, w którym stwierdzono, że roboty budowlane objęte wnioskiem o zmianę zostały już częściowo zrealizowane, powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć jedynie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, a nie legalizacji już wykonanych robót.
Stan faktyczny
Spółka I. sp. z o.o. złożyła wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, obejmujący m.in. zwiększenie liczby mieszkań i miejsc parkingowych. Starosta umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na stwierdzenie przez PINB, że roboty budowlane (podział lokali na mniejsze) zostały już częściowo wykonane, co stanowi istotne odstępstwo od projektu. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie art. 36a Prawa budowlanego i art. 105 § 1 k.p.a. oraz brak doręczenia decyzji pełnomocnikowi.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2019 r. sprawy ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Starosta P. decyzją z [...] 2018 r., nr [...] (znak: [...]), wydaną po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez I. Sp. z o.o. z siedzibą w P. , w sprawie zmiany decyzji nr [...] z dnia [...] 2016r. nr rej. [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie nieruchomości położonej na osiedlu D. w S.; dz. [...], oraz na dz. [...],[...], [...] gmina S., umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na budowę ww. inwestycji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż po analizie przedłożonego zamiennego projektu budowlanego, wobec stwierdzonych nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, postanowieniem z dnia 04 maja 2018r. zobowiązano inwestora do ich usunięcia w terminie 10 dni od dnia otrzymania pisma. Następnie, w związku z wnioskiem pełnomocnika inwestora o zawieszenia postępowania, Starosta P. postanowieniem z dnia 18 maja 2018r. zawiesił postępowanie. W czasie zawieszenia postępowania Starosta uzyskał informację od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o kontroli przeprowadzonej na terenie trwającej budowy. Z otrzymanego protokołu kontroli z 23 maja 2018 r. wynika, iż dokonano podziału lokali na mniejsze niż projektowane. Zdaniem Starosty zmiana taka jest istotna, gdyż zgodnie z zapisami planu miejscowego większa ilość mieszkań oznacza większe zapotrzebowanie na stanowiska postojowe, a tego bez zmiany zagospodarowania terenu inwestor uzyskać nie jest w stanie. Ilość miejsc postojowych zatwierdzona w projekcie pierwotnym będzie niezgodna z zapisami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego tereny położone w S. w rejonie ulic: A. C., Z. G., Z. , Ś. oraz S. , w tym osiedli: K. , C. , D. i Z. (uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] 2009 r., opubl. w Dz.Urz. Woj. Wlkp. Nr [...] r.). Zdaniem Starosty prace wykonane na budowie (podział lokali) nie pozwalają na wydanie pozwolenia w trybie zmiany decyzji pozwolenia na budowę, gdyż zgodnie z art. 28 ustawy Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis art. 36a. 1 tej ustawy stanowi z kolei, iż istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Zdaniem Starosty powyższe oznacza, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł inwestor - Spółka I. . W uzasadnieniu podniesiono, iż inwestor złożył wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę - przez zmianę zakresu zagospodarowania działki i terenu oraz zmianę ilości lokali mieszkalnych. Zauważono, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: PINB) w piśmie z 7 czerwca 2018 r. poinformował Starostę P. , że na skutek przeprowadzonej w dniu 23 maja 2018 r. kontroli obiektu budowlanego, nie stwierdzono wystąpienia istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Strona podniosła, iż protokół PINB z dnia 23 maja 2018 r. stwierdza stan robót na budowie i potwierdza, że roboty budowlane są w toku. Z Protokołu wynika, że "Nie wykonano otworów drzwiowych między pokojami w mieszkaniach", co oznacza, że są to roboty jeszcze nie wykonane, które wykonać można, w przeciwnym razie uznanoby dopuszczenie się istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Podniesiono, że jest rzeczą inwestora, czy otwory w ścianach działowych, przewidziane w zatwierdzonym projektem budowlanym, wykona w toku budowy tej ściany, czy po jej wybudowaniu. Drzwi te mogą zostać, na życzenie klienta inwestora, wykonane w innym miejscu niż zakłada to projekt budowlany. Wykucie dodatkowych drzwi w ścianach działowych stanowiło oczywiście nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. W toku budowy usytuowanie otworów drzwiowych w obrębie lokali, w ścianach działowych, mogło być zmieniane wielokrotnie, co nie oznacza, że dopuszczano by się odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Stwierdzono, że dla wykonania robót budowlanych objętych wnioskiem o pozwolenie zamienne, prócz nie wykonania otworów drzwiowych, należy wykonać szereg innych robót instalacyjnych, mających być objętymi pozwoleniem zamiennym, takich aby mogły powstać inne lokale mieszkalne, niż wynikające z zatwierdzonego projektu budowlanego. Zdaniem strony większość robót budowlanych już wykonanych, pokrywa się z projektem budowlanym. Wojewoda decyzją z dnia [...] 2018 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Wprowadzona art. 36a Prawa budowlanego regulacja przewiduje możliwość dokonania przez inwestora korekty projektu budowlanego, która wynika z potrzeby zmiany rozwiązań projektowych przewidzianych w dotychczasowym projekcie zatwierdzonym wydaną już decyzją o pozwoleniu na budowę. Wystąpienie o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego nie może dotyczyć sytuacji, kiedy budowa obiektu została już zakończona, ani sytuacji, kiedy przedstawione odstępstwa od projektu budowlanego zostały już wykonane. Zakończenie procesu budowlanego czyni bezprzedmiotowym stosowanie tego przepisu, a ewentualne zmiana (rozbudowa, nadbudowa, przebudowa) wykonanego obiektu, może nastąpić po uzyskaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Budowa budynku z istotnymi odstępstwami bez uzyskania pozwolenia zamiennego posiada znamiona samowoli budowlanej w części dotyczącej tych odstępstw. Stąd w sytuacji, gdy prowadząc postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę, organ administracji architektoniczno-budowlanej poweźmie wiadomość, iż zmiana dotyczy zrealizowanych robót budowlanych, to powinien na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzyć postępowanie, ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe. Odnosząc powyższe uwagi do rozpatrywanej sprawy Wojewoda zauważył, iż inwestor wystąpił z wnioskiem o zmianę zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie zmiany zakresu inwestycji poprzez powiększenie jej obszaru o miejsca parkingowe zlokalizowane w pasie dróg i zmianę ilość miejsc parkingowych dla obsługi większej ilości mieszkań, a także w zakresie zmiany projektu architektonicznego poprzez zmianę ilości mieszkań i ich powierzchni użytkowej oraz zmianę powierzchni użytkowej budynku. W pierwotnym projekcie budowlanym przewidziano 40 mieszkań, 3 138,35 m2 powierzchni użytkowej mieszkań, 3 369,59 m2 powierzchni użytkowej budynku oraz 60 miejsc parkingowych. Z kolei w zamiennym projekcie budowlanym zaprojektowano 56 mieszkań, 3 163,05 m2 powierzchni użytkowej mieszkań, 3 664,28 m2 powierzchni użytkowej budynku oraz 86 miejsc parkingowych. Z powyższego wynika zatem, że wnioskowana przez inwestora zmiana zatwierdzonego pierwotnie projektu budowlanego polegała na zmianie zagospodarowania terenu oraz przebudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego ze względu na zwiększenie ilości mieszkań w budynku. Dalej zauważono, iż po przeprowadzeniu przez PINB w dniu 23 maja 2018 r. czynności kontrolnych na działce inwestora o nr ewid. [...], nie stwierdzono zmian w układzie ścian wewnątrz budynku, jednakże stwierdzono wprowadzenie dodatkowych otworów drzwiowych do mieszkań z klatki schodowej oraz nie wykonano otworów drzwiowych między pokojami w mieszkaniach, co w efekcie skutkuje podziałem jednego dużego lokalu mieszkalnego na dwa niniejsze. Dotyczy to klatek KS-01 i KS-02 we wszystkich kondygnacjach. Zdaniem Wojewody stopień zawansowania prac budowlanych i ich charakter (podział lokalu na dwa mniejsze), w kontekście złożonego przez inwestora wniosku o zmianę pierwotnie wydanego pozwolenia na budowę, świadczy o tym, iż roboty objęte tym wnioskiem zostały co najmniej rozpoczęte. W rozpatrywanym przypadku brak jest zatem przedmiotu postępowania, gdyż zmiana pozwolenia na budowę, o którą wystąpił inwestor, dotyczy robót budowlanych częściowo zrealizowanych (wykonanie dodatkowych otworów drzwiowych do mieszkań z klatki schodowej oraz niewykonanie otworów drzwiowych między pokojami w mieszkaniach, co w efekcie skutkuje podziałem jednego dużego lokalu mieszkalnego na dwa mniejsze), nie zaś przyszłych, zamierzonych. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję Wojewody pełnomocnik I. spółka z o.o. z siedzibą w P. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a w konsekwencji przepisów postępowania - art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej Spółki – adw. D. B. - podniosła, iż nie doręczono jej zaskarżonej decyzji, a o treści decyzji dowiedziała się przypadkiem od strony. W ocenie autora skargi zaskarżona decyzja oparta jest na błędnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego. Organy obu instancji przyjmują, że wykonano roboty budowlane objęte wnioskiem o zmianę pozwolenia na budowę. Tymczasem, wykonanie dodatkowych otworów drzwiowych do mieszkań nie wymaga zgód i pozwoleń budowlanych jako, że stanowi nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Ponadto zaniechanie wykucia otworu drzwiowego, przewidywanego w projekcie budowlanym, którego wykonanie jest nadal technologicznie możliwe, nie może stanowić wykonania określonych robót budowlanych bez wymaganego zezwolenia. Umiejscowienie otworu drzwiowego w danym pomieszczeniu może być zmienne i wynikać z woli nabywcy lokalu, a zatem wybudowanie otworu drzwiowego przed uzyskaniem wytycznych nabywcy pociągać może zbędne koszty. Technika murowania otworu drzwiowego leży po stronie wykonawcy i nie jest regulowana przepisami prawa. Stąd wniosek organów obu instancji, że wykonano już ilość lokali objętych wnioskiem zamiennym, jest oczywiście nieprawdziwa. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, iż zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki T. K., który dysponuje odpowiednim pełnomocnictwem. Zdaniem Wojewody doręczenie to było skuteczne w świetle art. 40 § 2 K.p.a. Ponadto organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje; Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kontrola legalności zaskarżonej decyzji Wojewody. W pierwszej kolejności wskazać należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Przechodząc do kontroli zaskarżonej decyzji należy wskazać, że jej podstawą prawną był art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257; dalej: k.p.a.), który stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2018 r., nr [...], Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2018 r., nr [...] (znak: [...]), umarzającą w całości postępowanie administracyjne w sprawie zmiany decyzji nr [...] z dnia [...] 2016r. nr rej. [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie nieruchomości położonej na osiedlu D. w S.; dz. [...], oraz na dz. [...],[...], [...]. Materialnoprawną podstawę postępowania administracyjnego w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzonego taką decyzją projektu budowlanego stanowi przepis art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202), który stanowi, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany (art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego). Natomiast z art. 36a ust. 5 tej ustawy wynika, że nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: 1) zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, (...) 3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 6) nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. Odpowiednie stosowanie przepisów art. 32-35 Prawa budowlanego w postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia na budowę oznacza, że zmiana taka następuje na wniosek inwestora (art. 33), a w postępowaniu bada się okoliczności wymienione w art. 35 ust. 1. Zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można bowiem rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Z przepisu tego wprost wynika, że realizacja inwestycji budowlanej poprzedzona być musi wydaniem decyzji określającej warunki budowy lub innych robót budowlanych, tj. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę i uzyskaniem przez tę decyzję przymiotu ostateczności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lutego 20123 r. sygn. akt II OSK 2243/10 (LEX nr 1138120, dostępne pod adresem internetowym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a który to pogląd sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, konieczność zachowania powyższej kolejności ustawodawca podkreślił poprzez użycie słowa "jedynie", a także wskazując enumeratywny katalog wyjątków do których ta zasad nie ma zastosowania (art. 29-31 ustawy Prawo budowlane). Jak stanowi natomiast art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego, nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 tej ustawy. Istotą sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę jest wyrażenie przez właściwy organ architektoniczno-budowlany zgody na rozpoczęcie planowanych przez inwestora robót budowlanych, a decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter decyzji przyznającej inwestorowi określone uprawnienie do rozpoczęcia robót budowlanych. Z uwagi na takie jednoznaczne brzmienie przywołanych przepisów po rozpoczęciu robót budowlanych brak jest podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż decyzja taka może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Bd 110/12 , LEX nr 1285038). W konsekwencji, skoro decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć jedynie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, to w przypadku przystąpienia do robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji udzielającej pozwolenia na budowę postępowanie prowadzone w sprawie uzyskania takiej decyzji staje się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania wywołanego wnioskiem o pozwolenie na budowę obliguje z kolei organ do umorzenia tego postępowania, stosownie do treści art. 105 § 1 k.p.a., a nie do udzielenia lub odmowy pozwolenia na budowę w trybie art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Nie jest bowiem – jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2243/10 (LEX nr 1138120, orzeczenie dostępne jw.) celem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę legalizowanie już zrealizowanej inwestycji, ani też dokonanie oceny wykonanych robót. W niniejszej sprawie inwestor po uzyskaniu 28 października 2016 r. decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego (40 lokali mieszkalnych) na osiedlu D. w S. nr ewid. gruntów S., obr. S. dz. [...] - część (pozwolenie na budowę nr [...] znak: [...]), realizował roboty budowlane objęte tym pozwoleniem. Wniosek o zmianę ww. pozwolenia na budowę i zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego obejmującego inwestycję na działce nr [...], złożony został przez inwestora w dniu 10 kwietnia 2018 r. Zakres tych zmian wymieniony został w Projekcie budowlanym zamiennym na str. 35 oraz w części graficznej – na rzutach poszczególnych kondygnacji oraz na str. 36 – mapa: Projekt zagospodarowania terenu. Autor projektu zamiennego podał, że w odniesieniu do projektu zatwierdzonego decyzją nr [...] z 28 października 2016 r. w projekcie budowlanym zamiennym zmianie ulegną następujące parametry: 1. W zakresie Projektu zagospodarowania terenu nastąpi zmiana zakresu inwestycji poprzez powiększenie obszaru o miejsca parkingowe zlokalizowane w pasie dróg, zmiana ilości miejsc parkingowych dla obsługi większej ilości mieszkań o 26 miejsc parkingowych), 2. W Projekcie architektonicznym dokonano zmiany ilości mieszkań i ich powierzchni użytkowej (odpowiednio: z 40 na 56 – zwiększenie o 16 mieszkań, z 3.168,35 m2 na 3.163,05 m2 – zmniejszenie o 5,30 m2), zmiany powierzchni użytkowej budynku (z 3.669,58 m2 na 3.664,28 m2). Z akt sprawy wynika ponadto, że w dniu 30 maja 2018 r. do Starosty Powiatowego wpłynął Protokół kontroli robot budowlanych przeprowadzonej w dniu 23 maja 2018 r. przez inspektorów PINB dla powiatu p., w którym odnotowano, że działka nr [...] została podzielona na działki nr [...] i [...] oraz, że na działce nr [...] na podstawie decyzji pozwolenia na budowę nr 5737/16realizowana jest budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego, czterokondygnacyjnego w kształcie litery "L". Trwają roboty wykończeniowe, posadzkarsko-malarskie wewnątrz oraz roboty tynkarskie zewnątrz budynku. Odnotowano, że teren wokół budynku jest niezagospodarowany, trwają roboty związane z kanalizacją deszczową, formowaniem fos i wyrównywaniem terenu. Nie stwierdzono zmian w układzie ścian wewnątrz budynku. Stwierdzono wprowadzenie dodatkowych otworów drzwiowych do mieszkań z klatki schodowej oraz nie wykonanie otworów między pokojami w mieszkaniach co zdaniem inspektorów w efekcie skutkuje podziałem jednego dużego lokalu mieszkalnego na dwa mniejsze. Stwierdzono że ustalenia te dotyczą klatki [...] i [...] na wszystkich kondygnacjach. Tożsamy stan stwierdzono w odniesieniu do inwestycji realizowanej na sąsiedniej działce nr [...], na której inwestorem jest Spółka T. . Z akt sprawy wynika również, że PINB dla powiatu p. decyzją z dnia 19 czerwca 2018 r. nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zgodności z przepisami prawa realizowanej zabudowy na działkach nr [...] i [...] położonych na Osiedlu D. w S. na jej obecnym etapie. Wprowadzone zmiany PINB uznał za nieistotne. Mając zatem na uwadze, że zgodnie ze stanowiskiem NSA wyrażonym w wyroku z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. II OSK 1520/11, decyzja o zmianie może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych i nie może być wydawana w odniesieniu do robót budowlanych już zrealizowanych, to w sytuacji, gdy realizowane zamierzenie w całości pokrywa się z wnioskiem o zmianę, organ winien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Nie można przy tym umorzyć postępowania z tej przyczyny, że zrealizowane roboty budowlane nie stanowią istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu na budowę. Wskazać w tym miejscu należy, że przepisy dopuszczają umorzenie postępowania, lecz w sytuacji, gdy projektowane, a więc nie zrealizowane w rzeczywistości roboty, nie są istotnym odstępstwem od wydanego pozwolenia. Nie budzi wątpliwości składu orzekającego w niniejszej sprawie, że w rozpatrywanym przypadku wprowadzane zmiany mają charakter zmian istotnych i tak też prawidłowo ocenił to architekt odpowiadający za przygotowanie Projektu budowlanego zamiennego. Zarazem zmiany te należy oceniać w ich całokształcie – zgodnie z wnioskiem inwestora i zgodnie z ich opisem w Projekcie budowlanym zamiennym, a nie w odniesieniu do robót, których wykonanie stwierdzono podczas kontroli przeprowadzonej przez PINB dniu 23 maja 2018 roku. Nie budzi wątpliwości Sądu, że inwestor poprzez wykucie dodatkowych otworów drzwiowych do lokali mieszkalnych z klatek schodowych – na wszystkich kondygnacjach w dwóch pionach oraz poprzez nie wykonanie otworów drzwiowych pomiędzy pokojami w każdym z tych lokali, przystąpił do realizacji inwestycji w kształcie, w jakim nie obejmowało jej pozwolenie na budowę udzielone decyzją z dnia 28 października 2016 r. Potwierdza to również odnotowany w Protokole kontroli stan zaawansowania budowy – na dzień 23 maja 2018 roku wykonywane były wykończeniowe prace posadzkarsko-malarskie. W tym miejscu odnosząc się do argumentacji przytroczonej przez stronę skarżącą w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazać należy, że z dokumentacji projektowej nie wynika, aby w związku z podziałem lokali mieszkalnych konieczne było wykonanie nowego projektu w zakresie instalacji wodno-kanalizacyjnych czy energetycznych. Z porównania obu projektów nie wynika, aby w tym zakresie miała nastąpić jakakolwiek zmiana. Zatem przytoczoną w tym zakresie argumentację uznać należy za chybioną. Sąd nie podzielił również zarzuconego w skardze naruszenia przepisów postępowania poprzez brak doręczenia decyzji pełnomocnikowi, który wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji. Zaskarżoną decyzję doręczono ustanowionemu pełnomocnikowi skarżącej Spółki T. K. i należy uznać, że było skuteczne w świetle art. 40 § 2 k.p.a., bowiem inwestor nie wskazał, któremu z pełnomocników korespondencja ma być doręczana. Ponadto skarga wniesiona została w terminie, tak więc nawet gdyby Sąd podzielił ten zarzut, to i tak nie można byłoby uznać, że wskazane naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło