II SA/Po 943/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 maja 2010r. sprawy ze skargi L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; I. oddala skargę, II. przyznaje adw. M. Z. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, kwotę [...] zł ([...] złote [...]) w tym [...] zł ([...] złote [...]) tytułem podatku od towarów i usług oraz kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. /-/ E.Brychcy /-/ J.Szaniecka /-/ B.Drzazga Decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w sprawie określenia dla A Sp. z o.o. z siedzibą w P. środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia obejmującego budowę hali magazynowo-biurowej z częścią socjalną dla hurtowni artykułów spożywczych, w tym wyrobów cukierniczych, w B., Gmina S., na działkach nr ewid. [...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]i [...]- obręb [...]. Wnioskiem z dnia 7 kwietnia 2009 r. A Sp. z o.o. wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wyżej opisanego przedsięwzięcia (k. 30 i 31 akt adm.). Do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia (k. 23-26 akt adm.) sporządzoną w oparciu o art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 99, poz. 1227 ze zm., dalej: ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku), a także poświadczoną kopie mapy ewidencyjnej (k. 21 akt adm.) oraz projekt zagospodarowania działki na kopii mapy zasadniczej (k. 22 akt adm.) Postanowieniami z dnia [...] kwietnia 2009 r. (k. 61 akt adm.) i z dnia [...] kwietnia 2009 r. (k. 60 akt adm.) organy opiniujące wniosek: odpowiednio Starosta P. i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. opowiedziały się za potrzebą przeprowadzenia w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 64 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku) oraz określiły zakres raportu zgodnie z art. 66 ustawy. Mając na względzie powyższe Burmistrz Miasta i Gminy S. postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], w oparciu o art. 63 ust. 1 ustawy - nałożył na A Sp. z o.o. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (k. 63 akt adm.). Stosownie do stanowiska organów opiniujących Burmistrz podał, że raport powinien być sporządzony zgodnie z art. 66 ustawy. Raport przedłożono wraz z pismem z dnia 20 maja 2009 r. (k. 71 akt adm.). Przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uzyskała następnie pozytywną opinię Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w P., która wyrażona została w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...]wydanym na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 2, art. 78 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 173 ust. 1 i 2 ustawy (k. 88 akt adm.) Z kolei Starosta P. przed uzgodnieniem warunków realizacji przedsięwzięcia wezwał wnioskodawcę o uzupełnienie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (zob. pismo z dnia 24 czerwca 2009 r. nr [...]k. 90 akt adm.). Uzupełnienie to przedłożono wraz z pismem z dnia 13 lipca 2009 r. (k. 94 akt adm.), a postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] (k. 96 akt adm.) Starosta P. uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia, z zastrzeżeniem, iż prace budowlane powodujące emisję hałasu inwestor powinien prowadzić w porze dziennej, odpady powstające w trakcie prac budowlanych należy krótkotrwale magazynować w sposób zabezpieczający przez ich rozprzestrzenianiem, odpady należy przekazywać podmiotom posiadającym zezwolenie na ich zagospodarowanie, inwestor powinien uwzględnić w projekcie budowlanym miejsca magazynowania odpadów, a także realizację pasa zieleni izolacyjnej o szerokości 6 m (od strony zachodniej). Organ uzgadniający zastrzegł także, że działalność obiektu powinna być prowadzona wyłącznie w porze dziennej. Ponadto, sześć miesięcy po oddaniu inwestycji do użytkowania, inwestor powinien zostać zobowiązany do wykonania analizy porealizacyjnej w zakresie rzeczywistego oddziaływania akustycznego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...]sierpnia 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy S., opierając się na podstawie art. 71 ust 2 pkt 2, art. 75 ust 1 pkt 4 oraz art. 82 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), a także § 3 ust 1 pkt 52b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257 poz. 2573 ze zm.) ustalił środowiskowe uwarunkowania dla wnioskowanego przedsięwzięcia i jednocześnie określił, że powinno być ono realizowane i eksploatowane z uwzględnieniem warunków określonych w uzgodnieniu Starosty P. (szczegółowo wymieniono je w decyzji). W zakresie wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji pozwolenia na budowę, organ podał, że inwestor powinien uwzględnić w projekcie budowlanym miejsca magazynowania odpadów zapewniające: – zabezpieczenie przed wnikaniem zanieczyszczeń do gruntu (utwardzone, szczelne podłoże), – zabezpieczenie przed rozprzestrzenianiem się odpadów, – zadaszenie odpadów niebezpiecznych, – w projekcie budowlanym należy uwzględnić realizację, od strony zachodniej, pasa zieleni izolacyjnej o szerokości 6,0 m. Nie określono natomiast wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych oraz ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko, gdyż - jak zauważył organ - dla inwestycji nie przewiduje się takich awarii ani oddziaływania. Nie stwierdzono również konieczności wykonania kompensacji przyrodniczej, zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ani konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Burmistrz Miasta i Gminy S. nie nałożył na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jednakże nałożył obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie rzeczywistego oddziaływania akustycznego na tereny sąsiednie, przez sześć miesięcy po oddaniu inwestycji do użytkowania, zaznaczając, że pomiary mają być prowadzone szczególnie na obszarach zabudowy mieszkaniowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Burmistrz wyjaśnił, że stosownie do wniosku inwestora oraz raportu, planowana inwestycja polega na budowie hali magazynowo - biurowej, w której prowadzona będzie hurtownia artykułów spożywczych, w tym wyrobów cukierniczych. Na terenie obiektu nie będą prowadzone procesy produkcyjne. Towar dostarczony będzie przez ciągniki siodłowe oraz samochody ciężarowe. Kolejnymi etapami działalności będą: rozładunek za pomocą wózków widłowych, tymczasowe magazynowanie na regałach, przeładunek i dystrybucja do poszczególnych odbiorców. W hali magazynowej będą m. in. słodycze, kawy, herbaty, napoje, koncentraty spożywcze, przetwory owocowo - warzywne, dania gotowe, makarony, pokarmy dla zwierząt. Budynek zaopatrywany będzie w wodę z sieci wodociągowej. Woda wykorzystywana będzie tylko na cele socjalne, a działalność nie spowoduje powstawania ścieków technologicznych. Ścieki bytowe odprowadzane będą do dwóch zbiorników bezodpływowych, do czasu wykonania kanalizacji sanitarnej. Na podstawie raportu Burmistrz ustalił też, że wody opadowe i roztopowe z części dróg i placów odprowadzane zostaną do ziemi za pomocą zespołu skrzynek rozsączających, po podczyszczeniu w piaskowniku i separatorze. Inwestor uzyskał od Starosty P. pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie ścieków deszczowych do ziemi. Zdaniem organu przedstawiony w raporcie sposób prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej nie spowoduje zagrożenia dla środowiska. W raporcie oszacowano również wpływ inwestycji na powietrze atmosferyczne. Źródłami emisji zanieczyszczeń będzie wyłącznie instalacja grzewcza i ruch samochodowy (emisja niezorganizowana). Z przeprowadzonej analizy obliczeniowej (wykonanej z uwzględnieniem zabudowy mieszkaniowej) wynika, że realizacja i funkcjonowanie przedsięwzięcia nie wpłynie negatywnie na jakość powietrza atmosferycznego, gdyż stężenia substancji zanieczyszczających nie przekraczają ustalonych dla nich wartości dyspozycyjnych. Na etapie realizacji inwestycji powstaną głównie odpady w postaci opakowań, zmieszanych odpadów z betonu i gruzu ceglanego, żelazo i stal, gleba i ziemia, materiały izolacyjne. W czasie eksploatacji powstawać będą głównie odpady inne niż niebezpieczne, takie jak: opakowania, sorbenty, materiały filtracyjne, produkty spożywcze przeterminowane lub nieprzydatne do spożycia. Jedynym odpadem niebezpiecznym będą zużyte świetlówki, które gromadzone będą w opakowaniach handlowych, zabezpieczających przed stłuczeniem. Organ podkreślił, że wszystkie wytwarzane odpady będą magazynowane selektywnie w specjalnych pojemnikach i po uzyskaniu odpowiedniej partii przekazywane firmom posiadającym zezwolenia na gospodarowanie odpadami. Nadto zaznaczono, iż w raporcie przedstawiono obliczenia akustyczne w celu przeanalizowania emisji hałasu. Jej źródłami będą pojazdy poruszające się po terenie, wentylatory dachowe, czerpnia centrali nawiewno - wywiewnej oraz skraplacz. Głównym czynnikiem kształtującym oddziaływanie akustyczne będzie emisja hałasu związana z przejazdami i manewrowaniem pojazdów. W celu analizy oddziaływania wyznaczono cztery punkty kontrolne. Z przedstawionych obliczeń wynika, że obiekt nie spowoduje ponadnormatywnego oddziaływania akustycznego na działkę z zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Jednak ze względu, że izolinia hałasu 50 dB przebiega częściowo po granicy działek, inwestor został zobowiązany do wykonania analizy porealizacyjnej w zakresie oddziaływania akustycznego, w celu porównania ustaleń zawartych w raporcie z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia. Niezależnie od powyższego Burmistrz wskazał, że przed wydaniem decyzji zostało przeprowadzone postępowanie z udziałem społeczeństwa. Uwagi i wnioski zgłaszane w dniach od 3 do 25 czerwca 2009 r. wzięto pod uwagę przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i uwzględniono je w zakresie oddziaływania akustycznego, zobowiązując inwestora do wykonania analizy porealizacyjnej. Dodatkowo przy wydawaniu decyzji wykorzystano informacje zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a także treść uzgodnień Starosty Powiatowego w Poznaniu i opinii organu inspekcji sanitarnej. Z raportu wynika, że planowana inwestycja, przy zastosowaniu przedstawionych, odpowiednich rozwiązań technicznych, nie wpłynie w trakcie eksploatacji znacząco na środowisko. W decyzji nie ustalono wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, gdyż realizacja i eksploatacja przedsięwzięcia nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r., w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej; Dz. U. Nr 58, poz. 535). W toku oceny oddziaływania na środowisko nie stwierdzono też transgranicznego oddziaływania na środowisko oraz możliwości negatywnego oddziaływania na obszary Natura 2000 i kumulowania się oddziaływań. Zdaniem Burmistrza informacje dostępne w raporcie należało uznać za wystarczające, aby w pełni ocenić oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Mając na uwadze powyższe nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Odwołanie od decyzji złożyła L.J . Nie dała wiary stwierdzeniom, że wszystkie warunki dotyczące ochrony środowiska i zagrożenia dla jej posesji zostały zachowane. Podkreśliła, iż obawy może budzić wyrażone w decyzji stanowisko organu, że inwestycja "nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska". Jej zdaniem obawy te dodatkowo potęguje fakt, iż nałożono na inwestora obowiązek badania wpływu inwestycji na środowisko po jej realizacji. Oznacza to, że przyjęte za podstawę decyzji obliczenia przedstawione przez inwestora nie przedstawiają prawidłowych wartości, np. w zakresie dotyczącym ruchu samochodów. Inwestor sugeruje dzienny dojazd do hurtowni trzech tirów, a przy asortymencie towarów od 60 producentów i powierzchni hali 11000 m2 może dojeżdżać aż 30 tirów dziennie, co zwiększa również ruch samochodów dostawczych wywożących towar (oraz wózków widłowych), emisję hałasu i spalin. Zdaniem skarżącej nie do przyjęcia jest też stwierdzenie, że w trakcie ewentualnej realizacji inwestycji prace budowlane nie będą miały wpływu na jej posesję. Sprzęt taki jak koparki, ładowarki, wywrotki, spychacze, ubijaki będą pracowały 15 metrów od jej domu. Dodała, że w decyzji nie wspomina się o kurzu i piasku, który będą wznosiły maszyny budowlane i samochody. Utrzymując decyzję w mocy w oparciu o art. 71 ust. 2 pkt 2, 75 ust. 1 pkt 4, art. 82, art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze - powołując się na treść przepisów stanowiących podstawy prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - wskazało, iż zarzuty skarżącej nie odnoszą się do postępowania dotyczącego wydania środowiskowej zgody na realizację przedsięwzięcia, lecz do ewentualnego, późniejszego postępowania dotyczącego wydania decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę. Postępowanie w analizowanej sprawie ma natomiast na celu określenie wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Ewentualne ograniczenia dla inwestora związane z lokalizacją dróg dojazdowych, samych budynków, urządzeń generujących hałas znajdą odzwierciedlenie w decyzji o warunkach zabudowy lub w pozwoleniu na budowę. W każdym z tych postępowań skarżąca będzie stroną i będzie mogła składać wnioski oraz uwagi, a także ewentualnie zaskarżyć decyzje czy postanowienia. Kolegium podkreśliło, że zgoda na realizację inwestycji została oparta na wynikach postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a wiec zastosowanie znajdzie art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Swoje stanowisko w tej kwestii organ pierwszej instancji wyraził w uzasadnieniu swojej decyzji, przy czym dokonał własnej analizy planowanego przedsięwzięcia. Kolegium wyjaśniło też, że wyrażenie zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego być szkodliwym zostało oparte na konstrukcji uznania administracyjnego, stąd zadaniem organu odwoławczego było także sprawdzenie, czy organ pierwszej instancji nie przekroczył granic tego uznania. W ocenie Kolegium rozstrzygnięcie okazało się prawidłowe pod tym względem, gdyż Burmistrz dokonał własnej analizy wpływu planowanej inwestycji na środowisko i obiektywnie ją ocenił. W zaskarżonej decyzji uwzględniono nadto zalecenia organów opiniujących. Zdaniem Kolegium jedynym uchybieniem procesowym, nie mającym jednak wpływu na wynik sprawy, jest brak potwierdzenia opublikowania postanowienia z dnia [...] maja 2009 r. i zaskarżonej decyzji w publicznie dostępnym wykazie prowadzonym w formie elektronicznej (art. 23 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 8 i 9 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). W skardze na decyzję L.J. podniosła, że nieobiektywnie i nierzetelnie rozpatrzono jej odwołanie. W jej uzasadnieniu wskazała na wątpliwości dotyczące akustycznego oddziaływania inwestycji. Pomimo to nie zalecono wykonania rzeczywistych pomiarów akustycznych, a rozstrzygnięcie ponownie oparto na teoretycznych obliczeniach, wskazanych w raporcie wykonanym przez inwestora. Skarżąca wyraziła też obawy w związku z faktem, że wykonanie ewentualnych pomiarów rzeczywistych zalecono dopiero po ukończeniu inwestycji. W jej ocenie, w ten sposób przyzwolono na realizację przedsięwzięcia naruszającego normy ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wskazując, że podniesione zarzuty są bezzasadne. Kolegium dodało, iż organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie, w wyniku którego zobowiązano inwestora do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzję wydano w oparciu o tę ocenę i o uzgodnienia organów opiniujących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie w tej sprawie prowadzone było w oparciu o ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Stwierdzenie to należy uzupełnić o pewną uwagę wstępną związaną z ustaleniem momentu wszczęcia postępowania. Ma ona istotne znaczenie z uwagi na fakt, że zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku do spraw wszczętych przed jej wejściem w życie (tj. 15 listopada 2008 r. - art. 174 ustawy) na podstawie przepisów Prawa ochrony środowiska, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe. W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że żądanie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (a więc na podstawie przepisów Prawa ochrony środowiska) spółka A skierowała do Burmistrza Miasta i Gminy S. jeszcze przez wejściem w życie powołanej wyżej ustawy z dnia 3 października 2008 r. Z treści znajdującego się w aktach administracyjnych postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] (k. 4 akt adm.) wynika, że wniosek A Sp. z o.o. w pierwszej kolejności skierowała do Burmistrza S . Organ ten przekazał go jednak Wojewodzie Wielkopolskiemu postanowieniem z dnia [...]września 2008 r. nr [...]z uwagi na fakt, iż działka inwestycyjna znajdowała się na terenach zamkniętych. Następnie, w związku z wejściem w życie nowej ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, kompetencje Wojewody Wielkopolskiego przejął Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. (art. 153 ust. 1 pkt 2 ustawy). Organ ten wstępnie podjął się prowadzenia postępowania, jednakże po dostarczeniu przez inwestora pisma Polskich Kolei Państwowych S.A. w sprawie wyłączenia terenów zamkniętych określonych w załączniku do decyzji Nr 62 Ministra Infrastruktury z dnia 26 września 2005 r. wraz z decyzją Nr 1 Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2009 r., na mocy której wyłączone zostały z ewidencji terenów zamkniętych działki, na których zlokalizowana jest projektowana inwestycja - postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. nr [...]- orzekł o przekazaniu sprawy według właściwości na powrót Burmistrzowi Miasta i Gminy S . Fakt, że część z wymienionych wyżej czynności, jakie zostały podjęte przez organy na skutek wniosku A Sp. z o.o. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, miało miejsce jeszcze przed wejściem w życie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, nie powoduje, że postępowanie powinno być prowadzone w oparciu o przepisy dotychczasowe (zgodnie z powołanym wyżej art. 153 ust. 1 ustawy). Należy bowiem zauważyć, że skuteczne wszczęcie postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed właściwym organem nastąpiło znacznie później, to jest dopiero z dniem [...] marca 2009 r. - z dniem doręczenia organowi właściwemu postanowienia o przekazaniu sprawy (Burmistrzowi Miasta i Gminy S., zob. k. 4 akt adm.). Wynika to z tego, że postępowanie administracyjne oparte jest na zasadzie dyskontynuacji. W przeciwieństwie do postępowania cywilnego (art. 200 § 3 K.p.c.) przekazanie sprawy do organu właściwego nie jest kontynuacją postępowania przed organem niewłaściwym. Jeżeli zatem w trakcie postępowania organ stwierdzi swoją niewłaściwość, obowiązany jest zakończyć postępowanie decyzją o umorzeniu postępowania. "Datą zatem wszczęcia postępowania w razie przekazania sprawy organowi właściwemu w sprawie jest dzień wpływu podania do organu właściwego" (B.Adamiak [w:] B.Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2008, s.. 378; tak też: E.Iserzon [w:] E.Iserzon, J.Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, teksty, wzory i formularze, Warszawa 1970 r., s. 142). W tej sprawie jest bezsporne, że postępowanie wszczęte pierwotnym wnioskiem A Sp. z o.o. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia było definitywnie kończone przez organy, które w toku postępowania uznawały się za niewłaściwe (pierwotnie Burmistrz Miasta i Gminy S., następnie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P.). Ostatecznie postępowanie zostało wszczęte przed organem właściwym dopiero we wspomnianej dacie [...] marca 2009 r., a więc już w czasie obowiązywania ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Mając to na względzie nie może ulegać wątpliwości, że to właśnie przepisy tej ustawy powinny mieć w sprawie zastosowanie. W ocenie Sądu zarzuty skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. Należy zauważyć, że na kwestie oddziaływania inwestycji na jej nieruchomość L.J. wskazała już w piśmie z dnia 16 czerwca 2009 r. (k. 89 akt adm.). Pismo to zostało złożone w otwartym terminie do składania uwag i wniosków (art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy). Organ podniesione w nim kwestie rozważył w uzasadnieniu decyzji pierwszej instancji (zgodnie z art. 85 ust. 2 lit. a ustawy). W szczególności wskazał, że według raportu projektowany obiekt nie spowoduje ponadnormatywnego oddziaływania akustycznego na działkę z zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Wychodząc naprzeciw obawom L. J. podniesionym w powołanym piśmie z dnia 16 czerwca 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy S. - uwzględniając zresztą treść uzgodnienia Starosty P. zawartego w postanowieniu z dnia[...]lipca 2009 r. nr [...] (k. 98 akt adm.) - nałożył ponadto na inwestora obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie rzeczywistego oddziaływania akustycznego inwestycji na tereny sąsiednie, przez sześć miesięcy po oddaniu inwestycji do użytkowania. W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącej, że powyższe wyczerpało jeden z dwóch przewidzianych w ustawie trybów "następczej" weryfikacji intensywności oddziaływania inwestycji. Pierwszy z nich, to ponowna ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14, a więc między innymi w ramach postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (zob. art. 77 ust. 5 ustawy); natomiast drugi tryb to analiza porealizacyjna (art. 82 ust. 1 pkt 5, art. 83 ustawy), w której dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia. Obawy skarżącej dotyczą niewątpliwe skali rzeczywistego oddziaływania akustycznego inwestycji na środowisko po jej zrealizowaniu, a więc mogą i powinny być zweryfikowane właśnie w analizie porealizacyjnej (przewidywane akustyczne oddziaływanie określone w raporcie jest bliskie dopuszczalnych norm wyznaczonych rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku ). Obowiązek sporządzenia tej analizy został na inwestora nałożony. Oznacza to, że wbrew zarzutom L. J., wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wcale nie jest równoznaczne z przyzwoleniem na powstanie inwestycji "nie do końca zgodnie z prawem". Wręcz przeciwnie, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydana w tej sprawie zawiera gwarancję, że przedsięwzięcie projektowane przez A Sp. z o.o. również po jego realizacji, będzie podlegać wnikliwej kontroli pod kątem emisji oddziaływania akustycznego. Odpowiadając na zarzuty skarżącej trzeba też wskazać, że obowiązek przedłożenia analizy realizacyjnej nie jest bez znaczenia z punktu widzenia oceny prawidłowej realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia przez inwestora. W szczególności wskazać należy, że w przypadku nie przedłożenia analizy porealizacyjnej bądź wykazania w niej przekroczenia dopuszczalnych norm, organ, który wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach może wystąpić do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o rozważenie wstrzymania oddania do użytkowania nowo zbudowanego lub przebudowanego obiektu, który może znacząco oddziaływać na środowisko (art. 365 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, Dz.U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, ze zm. w zw. z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku). Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje oddanie przedsięwzięcia do użytkowania w razie niespełnienia, między innymi, wymagań ochrony środowiska określonych w art. 76 ust. 2 pkt 4 Prawa ochrony środowiska, tj. przekroczenia standardów emisyjnych bądź określonych pozwoleniem warunków emisji (K.Gruszecki, Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku..., Komentarz, Wrocław 2009, s. 257). Sąd wskazuje też, że również inne kwestie podnoszone przez skarżącą na etapie postępowania administracyjnego (oddziaływanie związane z pracami budowlanymi, usuwaniem wód opadowych z obiektu) zostały przez organ rozpatrzone i przeanalizowane. Zważając na obawy dotyczące zagrożeń i uciążliwości związanych z realizacją inwestycji, nałożono na inwestora określone wymagania dotyczące wykorzystania terenu w fazie realizacji inwestycji (pkt 2 decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S.) oraz wymagania konieczne do uwzględnienia w dokumentacji będącej podstawą do wydania pozwolenia na budowę (pkt 3 decyzji). Odnosząc się do kwestii odprowadzania wody deszczowej - na co skarżąca zwróciła uwagę w piśmie z dnia 16 czerwca 2009 r. (k. 89 akt adm.) - organ wyjaśnił natomiast, że A Sp. z o.o. uzyskała od Starosty P. pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie ścieków deszczowych do ziemi. Sąd dokonał także kontroli prawidłowości postępowania, ze szczególnym uwzględnieniem wymaganych opinii i uzgodnień. Burmistrz Miasta i Gminy S., prowadzący postępowanie główne, uzyskał wszystkie wymagane prawem opinie i uzgodnienia oraz uwzględnił ich treść w swym rozstrzygnięciu. Wyraziło się to nie tylko we wskazaniach co do kształtu samej inwestycji (np. zieleń izolacyjna), ale także warunków realizacji (np. prace budowlane w porze dziennej) oraz następczej oceny (analiza porealizacyjna). Uznać należy, że postępowanie w analizowanej sprawie przeprowadzone było prawidłowo i nie było dotknięte wadami, które uzasadniałyby uchylenie decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), a więc wadami mogącymi mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jedynym najpoważniejszym dostrzeżonym uchybieniem było nie załączenie przez inwestora do wniosku (i pominięcie tego braku przez organ) poświadczonego wypisu z ewidencji gruntów (art. 74 ust. 1 pkt 6 ustawy) obejmującego przewidywany teren inwestycyjny oraz obszar, na który przedsięwzięcie będzie oddziaływać. Dokument ten złożono jednak do akt później (nie wiadomo czy uzyskany został z inicjatywy samego organu czy inwestora - k. 59 akt adm.), a dane dotyczące obszaru otaczającego działki inwestycyjne ustalono w oparciu o informacje uproszczone z rejestru gruntów (k. 38-43 akt adm.). Mając to na względzie Sąd stwierdził, że brak wymienionego załącznika do wniosku nie miał wpływu na wynik sprawy. Uzupełniając powyższy wywód należy też zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przed wydaniem decyzji organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przepis ten aktualizuje określone obowiązki wobec organu prowadzącego postępowanie, związane z udziałem społeczeństwa w postępowaniu. Zasadnicza regulacja w tej kwestii znajduje się Dziale III, Rozdziale 2 ustawy "Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji". W tej sprawie warunki związane z zapewnieniem udziału społeczeństwa zostały spełnione. Zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt 1-10 przed wydaniem decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ właściwy do wydania decyzji, bez zbędnej zwłoki podaje do publicznej wiadomości o: 1. przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 2. wszczęciu postępowania; 3. przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie; 4. organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień; 5. możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu; 6. możliwości składania uwag i wniosków; 7. sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania; 8. organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków; 9. terminie i miejscu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, o której mowa w art. 36, jeżeli ma być ona przeprowadzona; 10. postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli jest prowadzone, przy czym przez "podanie do publicznej wiadomości" należy rozumieć: a) udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej, organu właściwego w sprawie, b) ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie, c) ogłoszenie informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, a w przypadku projektu dokumentu wymagającego udziału społeczeństwa - w prasie o odpowiednim do rodzaju dokumentu zasięgu, d) w przypadku gdy siedziba organu właściwego w sprawie mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na przedmiot postępowania - także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot postępowania; W tej sprawie o wszystkich informacjach zawartych w art. 33 ust. 1 pkt 1-8 ustawy (nie przeprowadzano rozprawy administracyjnej ani podstępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko) Burmistrz Miasta i Gminy S. poinformował w piśmie z dnia 1 czerwca 2009 r., które zostało umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej dnia 3 czerwca 2009 r. (art. 3 pkt 11 lit. a ustawy, zob. adnotacja na piśmie - k. 21), umieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta i Gminy S. (art. 3 pkt 11 lit. b ustawy, zob. ww. adnotacja) oraz umieszczone na tablicy ogłoszeń sołectwa B. (art. 3 pkt 11 lit. c - wynika to z treści samego pisma). W piśmie z dnia 1 czerwca 2009 r. poinformowano również o istniejących stanowiskach innych organów - stosownie do art. 33 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy (tj. o postanowieniach z dnia 15 kwietnia 2009 r. oraz z dnia 18 maja 2009 r.). Zgodnie z art. 38 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku organ właściwy do wydania decyzji podaje do publicznej wiadomości informację o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią. Również ten warunek został w analizowanej sprawie spełniony. Jak wynika z wyjaśnienia przesłanego na wezwanie Sądu przez Burmistrza Miasta i Gminy S. informacja o decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach została zamieszczona na swarzędzkiej stronie internetowej w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu 24 sierpnia 2009 r. i wywieszona na tablicy ogłoszeń urzędu w dniu 21 sierpnia 2009 r. (zob. pismo z dnia 6 maja 2010 r., k. 71 akt sądowych). Powyższe oznacza, że spełniony został również warunek odpowiedniej publikacji decyzji określony w art. 38 w zw. z art. 3 pkt 11 lit. a i b ustawy. Organ odwoławczy trafnie zauważył natomiast, że nie miało wpływu na wynik sprawy pominięcie w aktach potwierdzenia opublikowania w wykazach, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy, postanowienia z dnia [...] maja 2009 r. oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie jest to bowiem forma podania dokumentu do publicznej wiadomości związana z zapewnieniem udziału społeczeństwa w postępowaniu w rozumieniu art. 33 ust. 1, art. 38 w zw. z art. 3 pkt 11 ustawy, a obowiązek organów związany z szeroko rozumianym upowszechnianiem informacji o środowisku. W celu pełnego wyjaśnienia sprawy Sąd zwraca na marginesie uwagę, że błędne jest zawarte w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyjaśnienie, że "ewentualne ograniczenia dla inwestora związane z lokalizacją dróg dojazdowych, samych budynków, urządzeń generujących hałas znajdą odzwierciedlenie w decyzji o warunkach zabudowy lub w pozwoleniu na budowę". Należy bowiem zauważyć, że w tej sprawie decyzję o warunkach zabudowy już wydano (decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], k. 36 akt adm.). Wyżej wskazane, prawdopodobnie omyłkowe, odniesienie się przez Kolegium do decyzji o warunkach zabudowy nie miało jednak wpływu na trafność wywodu organu odwoławczego ani na wynik sprawy. Uznając, że zaskarżona decyzja i utrzymana przez nią w mocy decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. są zgodne z prawem, Sąd - działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. - orzekł o oddaleniu skargi. /-/ E.Brychcy /-/ J.Szaniecka /-/ B.Drzazga MK