II SA/Po 944/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 lutego 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Starosta [...] decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] znak: [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm., dalej: P.b.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej: K.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku A. sp. z o.o. z dnia 14 kwietnia 2014 r. , zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych [...], [...], [...] z infrastrukturą towarzyszącą elektroenergetyczną i drogową dla farmy wiatrowej "[...]", na działkach położonych w m. [...], nr ewid.[...] 239, 304, [...], [...], [...], [...], 221, 648, 229, [...], 513 i 526. Na skutek odwołań E. i S. S., S. T., S. S., M. K., W. i S. S., A. P. Wojewoda decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymał ww. decyzję w mocy. Pismem z dnia 24 marca 2016 r. inwestor A. sp. z o.o. zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o zmianę ww. ostatecznej decyzji tegoż organu z dnia [...] 2014 r. nr [...] znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu A. sp. z o.o. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych [...], [...], [...] z infrastrukturą towarzyszącą elektroenergetyczną i drogową dla farmy wiatrowej "[...]", z powodu wprowadzenia istotnych zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie określonym w dołączonym do niniejszego wniosku zamiennym projekcie budowlanym tj. w zakresie: 1) elektrowni wiatrowej [...] jej usytuowania, aktualizacji układu drogowego na działce nr [...] (poprzez dostosowanie do usytuowania elektrowni [...] i zaprojektowanie drogi dojazdowej na działce nr [...] (projektowana droga dojazdowa) – aktualizacja dojazdu do placu manewrowego, fundamentu pod wieżę turbiny wiatrowej, średnicy rotora i wysokości wieży; 2) elektrowni wiatrowej [...] jej usytuowania, aktualizacji układu drogowego na działce nr [...] (poprzez dostosowanie do usytuowania elektrowni [...] i zaprojektowanie drogi dojazdowej na działce nr [...] (tymczasowa droga dojazdowa) – aktualizacja dojazdu do placu manewrowego, fundamentu pod wieżę turbiny wiatrowej, średnicy rotora i wysokości wieży. W wyniku przeprowadzenia postępowania Starosta [...] decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] znak: [...], na podstawie art. 163 K.p.a. i art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm., dalej: P.b.), zmienił swą ostateczną decyzję z dnia [...] 2014 r. nr [...] znak: [...] w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę elektrowni wiatrowej [...], [...], [...] z infrastrukturą towarzyszącą elektroenergetyczną i drogową dla farmy wiatrowej "[...]", na działkach położonych w miejscowości [...], nr ewid. gruntów [...] - w zakresie objętym projektem budowlanym zamiennym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Starosta wyjaśnił, że Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych [...] Rejonowy Oddział w O. (dalej: WZMiUW) pismem ze znakiem [...] z dnia 11 kwietnia 2016r. pozytywnie zaopiniował przedłożony projekt zamienny, pod warunkiem umożliwienia dostępu do cieku graniczącego z działką nr [...] w razie prowadzenia koniecznej odbudowy lub bieżącej konserwacji oraz zostawienia pasa o szerokości 3,0 m od linii brzegu w celu umożliwienia konserwacji cieku sposobem mechanicznym. Organ wskazał, że pięciu właścicieli sąsiednich działek wyraziło swoje negatywne stanowisko w stosunku do planowanych zmian. Uwagi dotyczyły zmian lokalizacyjnych, parametrów wieży i śmigła oraz wpływ projektowanych zmian na środowisko. Do poszczególnych zastrzeżeń uczestników ustosunkował się inwestor. Starosta stwierdził, że wnoszone uwagi wynikają z błędnej interpretacji zapisów zawartych w decyzji środowiskowej z dnia [...] 2011r nr [...] w zakresie dopuszczalnego kierunku przesunięcia elektrowni wiatrowej oraz mocy poszczególnych elektrowni wiatrowych 2MW z maks. mocą akustyczną pojedynczej turbiny maks. 105 dB. Wyjaśnił, że moc elektryczna elektrowni wiatrowych [...] i [...] pozostaje ta sama, zmieniają się jedynie ich gabaryty. Ponadto podał, że lokalizacja elektrowni w stosunku do istniejącej zabudowy (bez rozgraniczenia na typ zabudowy) - stosownie do postanowień decyzji środowiskowej - powinna być w minimalnej odległości 400 m od linii zabudowy. Zastrzeżenia stron dotyczące lokalizacji kościoła w odległości 1,72 km w linii prostej od [...] i 1,84 km od [...], jak również przeprowadzanie analizy i zasięganie opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków jest aktualnie bezpodstawne i zbędne. Starosta zaznaczył, że wysokość wieży i dłuższych śmigieł nie przekraczają linii zabudowy na działkach nr [...], są zgodne z zapisami w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] 2012r. W odniesieniu do planowanych nasadzeń organ stwierdził, że analizę i projektowane nasadzenia zieleni izolacyjnej ujęto w pierwotnym projekcie budowlanym pozostają niezmienione. Wskazał również, że w projekcie budowlanym zamiennym nie wprowadzono zmian w zakresie infrastruktury kolidującej z urządzeniami wodnymi wskazanymi przez WZMiUW. Starosta stwierdził, że zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. decyzję wydał na podstawie przedłożonego projektu budowlanego, po jego sprawdzeniu w zakresie: zgodności projektu budowlanego z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy, zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i posiadanych wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Organ uznał też, iż inwestor spełnił wymagania art.32 ust. 4 i art. 35 ust.1 P.b. Następnie wyjaśniono, że planowane zmiany budowy elektrowni wiatrowej [...] i [...] z infrastrukturą towarzyszącą elektroenergetyczną i drogową dla farmy wiatrowej "[...]" nie pozostają w sprzeczności z ustaleniami zawartymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia z dnia [...] 2011r. znak: [...] wydaną przez Wójta Gminy [...] dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej o mocy nie przekraczającej 17,5 MW w rejonie wsi D. i J. oraz budowie stacji transformatorowej [...] w rejonie wsi D., przyłączającej farmę wiatrową do sieci dystrybucyjnej [...] Zdaniem organu planowane zmiany nie pozostają też w sprzeczności z ustaleniami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] 2012 r. nr [...] wydaną przez Wójta Gminy B. dla przedmiotowej inwestycji, w szczególności w zakresie lokalizacji. Dodano, że inwestor uzyskał niezbędne opinie i uzgodnienia. Odwołania od powyższej decyzji Starosty [...] wnieśli S. S., Z. K. i M. K.. M. K. i S. S. jednakowo zarzucili organowi I instancji, iż ten nie uwzględnił jego wniosków formułowanych w trakcie postępowania. Zdaniem odwołujących organ I instancji zlekceważył ich argumenty. Nadto zaskarżona decyzja jest niezgodna z decyzją Wójta Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowej elektrowni wiatrowej. Wskazali, iż elektrownię [...] przesunięto na działce nr [...] w kierunku zachodnim o 17,6 m pomimo, że decyzja środowiskowa dopuszcza kierunek przesunięcia na południe lub wschód. Ponadto pierwotne współrzędne elektrowni [...] i [...] podane w opracowaniu w zakresie w zmian nie zgadzają się z podanymi na mapie. Odwołujący podnieśli też, że teren inwestycji położony jest w strefie ochrony konserwatorskiej i obserwacji archeologicznej do [...], a odległość do zabytkowego kościoła w [...] wynosi ok. 1350 m. W związku z tym ich zdaniem należało uzyskać opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Zarzucili też organowi I instancji, że nie zostały przeprowadzone pomiary geodezyjne, które wyjaśniłyby, czy dłuższe śmigła elektrowni [...] i [...] nie przekroczą linii rozgraniczającej teren inwestycji przy obrocie na gondoli. Nie wprowadzono też zmian w planowanym nasadzeniu drzew osłonowych. Z. K. w odwołaniu podniosła, że zgodnie z wydaną dla przedmiotowej inwestycji decyzją środowiskową przesunięcie elektrowni na działce może odbywać się w kierunku południowych lub wschodnim. Tymczasem inwestor zmienił lokalizację w kierunku zachodnim. Ustosunkowując się do odwołania Z. K. inwestor w piśmie z dnia 29 czerwca 2016 r. wyjaśnił, że planuje się przesunięcie elektrowni wiatrowej [...] usytuowanej na działce nr [...] o 8,30 m na południe i 5,90 m na zachód, zaś elektrowni wiatrowej [...] usytuowanej na działce nr [...] o 11,0 m na wschód, co wynika z projektu zagospodarowania terenu – projekt budowlany zamienny (s. 18). Oznacza to, że zmiana lokalizacja będzie zgodna z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, w myśl której dla elektrowni [...] dopuszczalny kierunek przesunięć to wschód, zachód, północ i południe, a maksymalna wielkość przesunięcia to 10 m, natomiast dla elektrowni [...] dopuszczalny kierunek przesunięcia to południe i wschód, a maksymalna wielkość przesunięcia to 10 m. Odnosząc się zaś w pismach z dnia 29 czerwca 2016 r. do odwołań S. S. i M. K. inwestor wyjaśnił, że z projektu budowlanego zamiennego wynika, że planuje się przesunięcie elektrowni wiatrowej [...] usytuowanej na działce nr [...] o 11,0 m na wschód względem współrzędnych określonych w decyzji środowiskowej z dnia [...] 2011 r., która zezwala na przesunięcie tej elektrowni w kierunku południowym i wschodnim, maksymalnie o 100 m. Podał jednocześnie, że przesunięcie o 17,6 m w kierunku zachodnim, na które powołują się odwołujący, następuje wyłącznie w odniesieniu do lokalizacji [...] w pierwotnym projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty [...] z dnia [...] 2014 r., nie zaś do lokalizacji (współrzędnych) wskazanej w decyzji środowiskowej. Nadto wyjaśniono, że nie jest zgodne z prawdą twierdzenie, że podawane w opracowaniu pierwotne współrzędne elektrowni [...] i [...] w zakresie zmian nie zgadzają się z tymi podanymi na mapie, albowiem informacje zaznaczone na mapie pokrywają się z informacjami zawartymi w opisie technicznym. Na mapie (projekcie zagospodarowania terenu) nie podano współrzędnych objętych dotychczasowym pozwoleniem na budowę z dnia [...] 2014 r. (pierwotna lokalizacja [...] i [...], a jedynie wskazano współrzędne z decyzji środowiskowej (kolorem różowym) i współrzędne nowej lokalizacji elektrowni wiatrowych [...] i [...] (kolorem czarnym). Inwestor podkreślił, że odręczne zapisy nieznanego autora na załącznikach nr 1a i 1b "pierwotny projekt budowy" jest błędny, albowiem są to współrzędne z decyzji środowiskowej, co jest na tych załącznikach również zaznaczone. Wskazano też, że w ramach postępowań o wydanie decyzji środowiskowej i decyzji o warunkach zabudowy, a także przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania terenu zostały wykonane wszelkie analizy wymagane tym procedurami i aktualnie brak jest podstaw do zasięgania opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Brak jest też podstaw do przeprowadzenia kolejnych pomiarów geodezyjnych. Z decyzji o warunkach zabudowy i jej załącznika graficznego wynika, że nieprzekraczalne linie zabudowy min. 5 i 6 m dotyczą wyłącznie fundamentów projektowanych elektrowni i transformatorowych stacji kontenerowych, a nie obszaru pracy rotora elektrowni wiatrowej [...] i [...] (pkt II ppkt 1 lit. a, s. 1 decyzji). Zdaniem inwestora zmiana lokalizacji elektrowni zgodna jest z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Wyjaśniono, że w odniesieniu do pracy rotora decyzja ta wskazuje, że obszar jego pracy ma mieścić się w granicach terenów inwestycji, czyli działki nr [...] ([...]) i nr [...] ([...]) [pkt II ppkt 1 lit. b, s. 1 decyzji) i tak też przyjęto w projekcie budowlanym zamiennym. Dodano, że projektowana zmiana polegająca na przesunięciu i powiększeniu śmigła do Ř 114 mieści się w całości w granicach terenu inwestycji wyznaczonego decyzją o warunkach zabudowy. Co do nasadzeń zieleni izolacyjnej inwestor wskazał, że wypełniając wymagania decyzji środowiskowej w rejonie posesji narażonych na efekt migającego cienia przeprowadzono analizę w pierwotnym projekcie budowlanym w oparciu o dokumenty źródłowe i wizję lokalną, z uwzględnieniem aktualnego ukształtowania zabudowy oraz istniejącego zadrzewienia, w wyniku czego określono możliwość wystąpienia efektu migającego cienia od farmy wiatrowej w okolicznych miejscowościach. Zaznaczono, że dokumenty źródłowe dotyczą oddziaływania elektrowni wiatrowych przy przyjęciu maksymalnych parametrów elektrowni, dopuszczalnych dla inwestycji, określonych decyzją środowiskową. Parametry przyjęte zaś w zamiennym projekcie budowlanym spełniają te wymagania. Analizy i projektowane nasadzenia zieleni izolacyjnej ujęte w projekcie budowlanym pierwotnym pozostają niezmienione i są aktualne na gruncie projektu zamiennego. Pismem z dnia 28 czerwca 2016 r. L. U. - Sołtys Wsi [...] oraz Stowarzyszenie [...] zwróciło się do Wojewody z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu wejścia w życie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] Wojewoda na podstawie art. 98 § 1, art. 101 § 3 oraz art. 123 K.p.a. odmówił zawieszenia niniejszego postępowania. Następnie Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy na wstępie wskazał, iż w świetle art. 35 P.b. właściwy w sprawie organ nie posiada prawnej możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu budowlanego. Może jedynie ocenić zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w ściśle określonym w ustawie zakresie. Następnie wyjaśnił, że na podstawie art. 36a ust. 1 P.b. prowadzenie postępowania w sprawie wydania decyzji o zmianie decyzji pozwolenia na budowę jest postępowaniem wnioskowym i ograniczone jest zakresem wniosku inwestora. W niniejszej sprawie zmiana dotyczy m. in. parametrów elektrowni wiatrowych [...] i [...] tj. przesunięcie lokalizacji elektrowni, aktualizacji układu drogowego, zmiany wielkości fundamentu, zmiany średnicy śmigła oraz zmiany wysokości wieży. Inwestor nie przewiduje zmiany nasadzeń zieleni izolacyjnej. Wojewoda stwierdził, że projekt budowlany jest nadal zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji z dnia [...] 2011 r. Wójta Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotowego przedsięwzięcia. Z decyzji tej wynika, że wysokość całkowita planowanej konstrukcji nie może przekroczyć wysokości w górnym położeniu śmigła 200 m, odległości pomiędzy poszczególnymi elektrowniami winny wynosić ok. 500 m, planowana wysokość wieży do osi turbiny-minimum 100 m, a długość śmigła ok. 50m. Zgodnie z pkt 1 decyzji środowiskowej lokalizacje turbin planuje się w odległości nie mniejszej niż 400 m, z założeniem nieprzekraczalnej strefy oddziaływania akustycznego na poziomie 45dB(A) dla lokalizacji zabudowy zagrodowej i mieszkaniowo-usługowej. Działki pod budowę elektrowni wiatrowych nr ewid.[...] obręb [...] objęte są zapisami decyzji Wójta Gminy [...] o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] 2012 r. Wojewoda ocenił, że lokalizacja projektowanych elektrowni wiatrowych spełnia warunek 11.1.a decyzji o warunkach zabudowy, tj. zachowane są nieprzekraczalne linie zabudowy. Projektowana powierzchnia fundamentu elektrowni wiatrowej oraz powierzchni placu montażowego mieści się w granicach wyznaczonych ww. decyzji w pkt II. 1 c) i d). Całkowita wysokość projektowanych elektrowni wiatrowych, liczona wraz ze śmigłem w najwyższym położeniu - pkt Il.l.f, wynosząca 182 m nie przekracza maksymalnej wartości 200m. Ponadto inwestor wykazał, iż nie zostaną przekroczone dopuszczalne normy hałasu zgodnie z rozporządzeniem, czym spełnił również warunek II.2.k decyzji o warunkach zabudowy. Analizując projekt budowlany Wojewoda stwierdził, iż podczas eksploatacji nie będą wytwarzane odpady, została zapewniona obsługa komunikacyjna z istniejących dróg gminnych, zaplanowano budowę zjazdów w uzgodnieniu i na warunkach określonych przez zarządcę drogi, czym spełniono warunki określone w pkt II.3 decyzji o warunkach zabudowy. Zostały też spełnione warunki określone w decyzji środowiskowej w zakresie całkowitej wysokości wieży elektrowni wiatrowej, odległości pomiędzy poszczególnymi elektrowniami. Zgodnie z projektem budowlanym powiększenie średnicy śmigła do 114m mieści się w całości w granicach terenu inwestycji wyznaczonego decyzją o warunkach zabudowy oraz nie przekracza wartości wyznaczonej przez decyzję środowiskową tj. do 150m. Organ II instancji dostrzegł, że zmianie uległa powierzchnia i układ dróg oraz placów montażowych przy elektrowniach wiatrowych na terenie działek nr [...] Zmiany te zamykają się jednak na działkach objętych przedmiotowym pozwoleniem na budowę i nie zmieniają oddziaływania inwestycji na tereny sąsiednie. Ponadto stwierdzono, że układ komunikacyjny nie narusza ustaleń zapisów Uchwały Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] 2012 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2012 r., poz. [...]), dalej: m.p.z.p. i leżą na terenach oznaczonym symbolem 1RL, 5RL - użytki rolne z przeznaczeniem do zalesienia. Wskazano, że na terenie tym dopuszcza się realizację placów montażowych i dróg dojazdowych. Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniach kwestii zmiany lokalizacji elektrowni wiatrowych, Wojewoda wskazał, że zgodnie z projektem budowlanym, zmianą lokalizacji nie podlega elektrownia [...]. Natomiast elektrownia [...] zostaje przesunięta względem współrzędnych określonych w decyzji środowiskowej na południe o 8,30m i na zachód o 5,90 m (zgodnie z decyzją środowiskową), a elektrownia [...] zostanie przesunięta o 11.00 m na wschód (zgodnie z decyzją środowiskową). Natomiast zmiana lokalizacji elektrowni względem ich pierwotnego położenia wynosi odpowiednio dla [...] 3,00 m na południe, a dla [...] 17,60 m na zachód. Następnie organ II instancji wyjaśnił, że inwestor wykonał nałożone Prawem budowlanym obowiązki, w tym określone m.in. w art. 33 ust. 2. Do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono: projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto zakres i treść projektu budowlanego została dostosowana do specyfiki i charakteru oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Wojewoda wyjaśnił, iż tak organ I, jak i II instancji zbadały projekt zagospodarowania terenu i potwierdziły jego zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień pozwoleń i sprawdzeń. Projekt budowlany wykonany został oraz sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym zaświadczeniem. Wojewoda uznał też, że Starosta [...] wykonał obowiązek sprawdzenia projektu budowlanego określony w art. 35 ust. 1 pkt 1-4 P.b. M. K. reprezentowany przez r. pr. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Wojewody, żądając jej uchylenia i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenia na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36a ust. 3 P.b. przez wadliwą ocenę zgodności projektu budowlanego z prawem oraz wydanymi wcześniej decyzjami administracyjnymi, tj. decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia oraz decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2012 r. ustalającą warunki zabudowy; - art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. art. 28 ust. 2 P.b. przez nieprawidłowe ustalenie przez organ kręgu stron postępowania administracyjnego. W motywach skargi podniesiono, że Wojewodą błędnie stwierdził na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36a ust. 3 P.b., że przedmiotowy projekt budowalny zamienny jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia oraz z ustaleniami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla tej inwestycji. Wskazano, że z treści decyzji organu I instancji z dnia [...] 2016 r. wynika, że złożony przez inwestora projekt zamienny dotyczy zmiany usytuowania elektrowni wiatrowych nr [...] i [...] oraz ich parametrów w zakresie: zmiany usytuowania obiektów budowlanych na działkach gruntu o nr [...]; aktualizacji układu drogowego na działkach nr [...] i [...]; zmiany wielkości fundamentu z 23 m na 27 m, zmiany średnicy śmigła z 97 m na 114 m oraz zmiany wysokości wieży ze 120 m na 125 m. Akta wskazują, że inwestor złożył wniosek o uzyskanie zamiennego pozwolenia na budowę dla inwestycji zlokalizowanej w G. B. w obrębie [...] zlokalizowanej na działkach nr: [...] i w takim zakresie pozwolenie na budowę uzyskał. Tymczasem z decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2012 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech elektrowni wiatrowych o mocy max. 3 MW każda wraz z budową dróg dojazdowych i placów montażowych wynika, że ma ona być zlokalizowana na nieruchomościach oznaczonych nr [...] (obręb [...]. Zdaniem skarżącego z treści tej decyzji nie wynika zatem, by swym zakresem obejmowała ona jakiekolwiek prace budowlane na działkach oznaczonych nr ewid.[...] (obręb [...]. W tym zakresie decyzja organu I instancji, a w ślad za nią zaskarżona decyzja Wojewody są wadliwe, gdyż inwestor otrzymał pozwolenie na budowę dla innego terenu niż zostało to oznaczone w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Skarżący wskazał, że wada ta dotyczy także decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] 2014 r., choć nie jest ona objęta kontrolą Sądu. Podkreślił, że wadliwe wskazanie numerów działek identyfikujących obszar inwestycji i wykroczenie w pozwoleniu na budowę poza obszar analizowany w decyzji poprzedzającej decyzję o pozwoleniu na budowę nie może zostać uznane za omyłkę i stanowi istotną wadę leżącą w treści samego aktu administracyjnego, mającą wpływ na wynik postępowania. Takiego rodzaju wada stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący podniósł też, że organ odwoławczy pominął w swoim rozstrzygnięciu kwestię braku zgodności wniosku inwestora o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla projektu zamiennego z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia w zakresie lokalizacji oraz mocy nominalnej elektrowni wiatrowych. Wyjaśnił, że decyzja środowiskowa została wydana na 8 elektrowni wiatrowych zlokalizowanych na działkach nr [...] (obręb [...] oraz nr [...] (obręb [...]) w gminie [...]. Tymczasem, jak wynika z decyzji Starosty [...] została ona wydana dla działek nr: [...] oznaczonych w treści decyzji jako "obszar oddziaływania obiektów". Zdaniem skarżącego w świetle przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. jest sprawą oczywistą, że zakres oddziaływania przedsięwzięcia przeanalizowany na etapie decyzji środowiskowej musi być tożsamy z obszarem oddziaływania obiektu budowlanego w rozumieniu art. 28 ust. 2 P. b. Obszar oddziaływania obiektu wyznacza również krąg stron postępowania i inwestor nie może w sposób dowolny zmieniać lokalizacji inwestycji, a tym bardziej dodawać na ostatnim etapie inwestycji nowych nieruchomości, na których będzie ją prowadził. Uchybienia w tym zakresie są istotnymi wadami decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2016 r. i w konsekwencji decyzji organu II instancji. Następnie skarżący wskazał, że decyzja środowiskowa obejmowała swoim zakresem 8 sztuk elektrowni wiatrowych o mocy nie przekraczającej 17,5 MW, a tym samym każda z turbin wiatrowych musiała mieć moc nominalną nie większą niż 2,18 MW. Tymczasem decyzja o warunkach zabudowy i w ślad za nią decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2014 r. dotyczyła już 3 sztuk turbin o max. mocy nominalnej 3 MW każda. Także wydana przez organ I instancji decyzja i zaskarżona decyzja powielają ten błąd. Zdaniem skarżącego uchybienie w tym zakresie jest o tyle istotne, że sankcjonuje wydanie pozwolenia na budowę dla obiektów budowlanych o innych parametrach niż przyjęte w decyzji środowiskowej. Z akt sprawy nie wynika zaś, by na wniosek inwestora została wydana decyzja zmieniająca decyzję środowiskową i zwiększająca moc nominalną elektrowni wiatrowych. Sprawa ta ma o tyle znaczenie, że wobec zmiany kluczowego parametru obiektu budowlanego, jakim jest moc nominalna elektrowni wiatrowej, nie przeprowadzono oceny oddziaływania na środowisko dla de facto nowego wariantu przedsięwzięcia. Skarżący podniósł też, że zmiana usytuowania przedsięwzięcia i zmiana parametrów technicznych dla planowanej inwestycji w zakresie, w jakim uczynił to inwestor, doprowadziła w istocie rzeczy do znaczącego przekształcenia planowanej inwestycji na etapie decyzji o pozwoleniu na budowę. Zmieniła się jego wielkość, usytuowanie i obszar oddziaływania, w sposób niezgodny z wcześniej uzyskanymi i ostatecznymi decyzjami administracyjnymi. Tym samym zostało wykazane, że organy orzekające dokonały wadliwej oceny zgodności projektu budowlanego z prawem oraz wydanymi wcześniej decyzjami, czym uchybiły art. 35 ust. I pkt 1 w zw. z art. 36a ust. 3 P.b. W ocenie skarżącego w niniejszym postępowaniu doszło też do wadliwego ustalenia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego. Inwestor nie przedstawił żadnego dowodu na to, że zmiana parametrów technicznych oraz lokalizacji dwóch elektrowni wiatrowych zapewniać będzie dotrzymanie standardów jakości środowiska i że nie wpłynie to strefę oddziaływania tych obiektów. Strefa oddziaływania w projekcie musi bowiem pokrywać się ze strefą oddziaływania obiektu ustaloną w decyzji środowiskowej. Okoliczność ta może powodować naruszenie przepisu art. 28 ust. 2 P.b. przez nieprawidłowe ustalenie przez organ kręgu stron postępowania administracyjnego. W odpowiedzi Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Sądem w dniu 9 lutego 2017 r. Przewodniczący składu orzekającego stwierdził, że P. M. zmarł [...] 2015 r., co wynika z odpisu skróconego aktu zgodu, w związku z czym jego zgon nastąpił przed wniesieniem skargi do Sądu i przed wszczęciem postępowania administracyjnego, w związku z czym nie ma on przymiotu strony. Pełnomocnik [...] sp. z o.o. przedłożył do akt pismo z dnia 8 lutego 2017 r., wnosząc o oddalenie skargi. W przedłożonym piśmie inwestor ustosunkowując się do zarzutów skargi inwestor wyjaśnił, że Starosta [...] wydając decyzję z dnia [...] 2016 r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...] 2014 r. opierał się na decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2012 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji, wydanej dla działek nr [...] oraz na zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] (uchwała Rady Gminy w B. z dnia [...]2012 nr [...]) w odniesieniu do działek nr [...]. Również w projekcie budowlanym zamiennym, w jego projekcie zagospodarowania terenu pkt 5.1 (s. 11) wyjaśniono tę kwestię. Dlatego zdaniem spółki powyższy zarzut należy uznać za nieuzasadniony. Ponadto wskazano, że Starosta wykonał obowiązek wynikający z art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. i zbadał zgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy oraz z ustaleniami planu miejscowego. Inwestor wskazał też, że nie ma racji skarżący twierdząc, że decyzja została wydana na 8 elektrowni wiatrowych, albowiem w treści decyzji środowiskowej na str. 1 pkt 1 wers 12 wskazane jest: "Na terenach wytypowanych pod farmę wiatrową w rejonie wsi [...], planowane jest posadowienie do 6 elektrowni wiatrowych w lokalizacjach jak na załączonej mapie sytuacyjno-wysokościowej. W rejonie wsi [...] planowane jest posadowienie 2 elektrowni wiatrowych...". Ponadto decyzja środowiskowa nie określa dokładnie działek, na których zrealizowane będzie przedsięwzięcie, a jedynie wskazuje współrzędne posadowienia siłowni (str. 2 pkt 2 wers 10). Decyzja ta obejmuje swoim zakresem dokładnie 8 sztuk elektrowni wiatrowych o mocy nieprzekraczającej 17,5 MW z czego mogłoby wynikać, iż moc pojedynczej turbiny może wynosić max. 2,18 MW. Bezzasadnie zatem skarżący twierdzi, że moc max. pojedynczej turbiny może wynosić 2,18 MW. Wyjaśniono, że pozwolenie na budowę precyzuje, że moc planowanej pojedynczej turbiny wynosić będzie 2 MW, co pozostaje w zgodzie z pozostałymi dokumentami uzyskanymi w toku postępowań poprzedzających wydanie pozwolenia na budowę. Inwestor wskazał też, że choć skarżący zarzucił organom orzekającym wadliwą ocenę projektu budowlanego, to nie wskazał na czym polega ta wadliwość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Należy na wstępie wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. W niniejszej sprawie skarga i wskazane w niej zarzuty okazały się nieuzasadnione. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie zainicjowanej skargą M. K. jest decyzja Wojewody z dnia [...] września 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2016 r. zmieniającą ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2014 r. nr [...] znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę elektrowni wiatrowej [...], [...], [...] z infrastrukturą towarzyszącą elektroenergetyczną i drogową dla farmy wiatrowej "[...]", na działkach położonych w miejscowości [...], nr ewid. gruntów [...] - w zakresie objętym projektem budowlanym zamiennym. Tym samym granice niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej ograniczają się do oceny postępowania o zmianę pozwolenia budowlanego w zakresie tych zmian tj.: 1) elektrowni wiatrowej [...] jej usytuowania, aktualizacji układu drogowego na działce nr [...] (poprzez dostosowanie do usytuowania elektrowni [...] i zaprojektowanie drogi dojazdowej na działce nr [...] (projektowana droga dojazdowa) – aktualizacja dojazdu do placu manewrowego, fundamentu pod wieżę turbiny wiatrowej, średnicy rotora i wysokości wieży; 2) elektrowni wiatrowej [...] jej usytuowania, aktualizacji układu drogowego na działce nr [...] (poprzez dostosowanie do usytuowania elektrowni [...] i zaprojektowanie drogi dojazdowej na działce nr [...] (tymczasowa droga dojazdowa) – aktualizacja dojazdu do placu manewrowego, fundamentu pod wieżę turbiny wiatrowej, średnicy rotora i wysokości wieży. Oznacza to równocześnie, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne nie obejmuje kontroli zgodności z prawem "pierwotnej" decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i o pozwoleniu na budowę przedmiotowej farmy wiatrowej, a w szczególności, czy przedstawiony przez inwestora – spółkę A. "pierwotny" projekt budowlany nie narusza ustaleń ani wymogów zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, decyzji o warunkach zabudowy dlań wydanej (części terenu nieobjętego mpzp), jak i ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla części terenu objętego inwestycją. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy przypisać należy regulacji zawartej w art. 36a P.b. Zgodnie art. 36a ust. 1 P.b. istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Ów przepis ma zastosowanie w sytuacjach, w których na skutek różnych czynników - niekiedy niezależnych od inwestora - zaistnieje potrzeba wprowadzenia zmian w zakresie inwestycji budowlanej dotyczących zatwierdzonego projektu budowlanego tej inwestycji lub innych warunków pozwolenia na budowę, która ujawnia się zazwyczaj już na etapie wykonywania robót budowlanych. Celem omawianej regulacji jest przede wszystkim skrócenie i uproszczenie administracyjnej strony procesu inwestycyjno-budowlanego przez zwolnienie organu administracji architektoniczno-budowlanej od obowiązku przeprowadzenia w całości postępowania w sprawie pozwolenia na budowę za każdym razem, gdy inwestor w sposób istotny zmodyfikuje zamierzenie inwestycyjne. Instytucja odstępstwa od udzielonego pozwolenia na budowę jest również korzystna dla inwestora, który ma możliwość dokonania istotnych zmian planowanej inwestycji budowlanej bez konieczności uruchamiania kolejnego, wieloetapowego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, obejmującego wszystkie elementy określone w art. 32-35 (A. Ostrowska [w:] Prawo budowlane. Komentarz pod red. A. Glinieckiego. Wyd. 1, Warszawa 2012, s. 358) Katalog istotnych odstępstw został zawarty w art. 36a ust. 5 P.b., przy czym zgodnie z art. 36a ust. 6 P.b. kwalifikacji zamierzonego odstąpienia dokonuje projektant. W niniejszej sprawie zmiany projektu budowlanego, w stosunku do pierwotnie zatwierdzonego obejmują m.in. zmiany parametrów elektrowni wiatrowych [...] i [...], tj. przesunięcia lokalizacji w/w elektrowni wiatrowej, aktualizacji układu drogowego, zmiany wielkości fundamentu, zmiany średnicy śmigła oraz zmiany wysokości wieży. Inwestor nie przewiduje zmiany nasadzeń zieleni izolacyjnej. W ocenie Sądu w świetle art. 36a ust. 5 pkt 1 P.b. wskazującego na "zakres objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu" oraz art. 36a ust. 5 pkt 2 P.b. wskazującego na "charakterystyczne parametry obiektu budowlanego: kubaturę, powierzchnię zabudowy, wysokość, długość, szerokość i liczbę kondygnacji" inwestor postąpił prawidłowo, występując o decyzję o zmianie pozwolenia na budowę. Wyjaśnić należy, iż postępowanie w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę jest nowym postępowaniem, odrębnym od postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Organ administracji architektoniczno-budowlanej na nowo ustala krąg stron, opierając się na zredefiniowanym obszarze oddziaływania przedmiotowych zmian (J. Dessoulavy-Śliwiński [w:] Prawo budowlane. Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, wyd. 5, Warszawa 2013, s. 468). W postępowaniu w sprawie zmiany pozwolenia na budowę przepisy art. 32-35 P.b. stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Oznacza to, iż czynności wskazane w tych przepisach są wykonywane w zakresie uzasadnionym wnioskowaną przez inwestora zmianą. Co do zasady inwestor dołącza do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę tylko te dokumenty, których dane uległy dezaktualizacji, na skutek proponowanego przez niego odstąpienia, a organ dokonuje ich oceny, nie badając tych elementów wydanego wcześniej pozwolenia na budowę, których to odstąpienie nie dotyczy. Ważne jest to, że organ administracji nie ma prawa dokonywać ponownej oceny całego zamierzenia inwestycyjnego. Związany jest ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, a nowe postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego dotyczyć może jedynie zmian wprowadzonych do tego projektu (por. A. Ostrowska [w:] Prawo budowlane. Komentarz pod red. A. Glinieckiego; wyd. 1, Warszawa 2012, s. 364 oraz wskazane tam orzecznictwo: wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2010 r., II OSK 674/09 oraz wyrok NSA z dnia 18 lutego 2010 r., II OSK 389/09). Organ architektoniczno – budowlany nie ma prawa we własnym zakresie uchylić się od respektowania ostatecznych decyzji o warunkach zabudowy dla tej inwestycji czy też ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Z treści art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. 2016.778) wynika, że decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, jak również z treści art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. 2016.252) wynika, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określa się środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Organ architektoniczno – budowlany nie może ich samodzielnie określić inaczej. Z przytoczonymi zapisami ustawy koresponduje nadto treść art. 86 w/w ustawy o udostępnianiu informacji, zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzję, o których mowa w art. 72 ust. 1 tej ustawy, czyli wiąże organ architektoniczno – budowlany przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1). W sytuacji gdy przedstawiony przez inwestora projekt budowlany zamienny nie zawiera naruszeń ustaleń oraz wymogów zawartych w tych decyzjach oraz nie zawiera naruszeń art. 32 – 35 p.b. organ jest zobowiązany na podstawie art. 35 ust. 4 p.b. do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo dokonał oceny zgodności przedłożonego projektu budowlanego zamiennego z wymogami wydanych dla przedmiotowej inwestycji ostatecznych decyzji Wójta Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach (z [...]2011r. znak: [...]) oraz o warunkach zabudowy (z [...]2012 r. nr [...]). Wyjaśnić trzeba, że w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany (art. 36a ust. 3 P.b.). Oznacza to, że czynności wskazane w tych przepisach są wykonywane w zakresie uzasadnionym wnioskowaną przez inwestora zmianą. Przyjmuje się, że odpowiednie stosowanie przepisu może oznaczać w danej sytuacji stosowanie przepisu wprost albo z modyfikacjami bądź też niestosowanie go w ogóle. Jeżeli zatem zmiany, które zawnioskował inwestor we wniosku o zmianę pozwolenia na budowę, są na tyle daleko idące, że prowadzą do powstania zupełnie innego obiektu, odpowiednie do zakresu wnioskowanej zmiany stosowanie przepisów art. 32–35, o którym mowa w art. 36a ust. 3 P.b., oznacza stosowanie ich wprost. W tym przypadku konieczne jest przeprowadzenie ponownej oceny dokumentacji, w tym projektu, całego zamierzenia inwestycyjnego (por. wyroki NSA z dnia 30 listopada 2010 r., II OSK 1841/10, Lex nr 746824, oraz z dnia 6 czerwca 2008 r., II OSK 461/07, LEX nr 486488). W sytuacji gdy wnioskowane przez inwestora zmiany dotyczą ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestor jest zobligowany dołączyć do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę nową decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, uwzględniającą te zmiany. To samo odnosi się do obowiązku dołączenia do wniosku opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów wymaganych przez przepisy szczególne. Jeżeli proponowane odstąpienie dotyczy zatwierdzonego projektu budowlanego, do wniosku należy dołączyć również zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualne na dzień wprowadzenia zmian do projektu (A. Ostrowska, Komentarz do art. 36a Prawa budowlanego, [w:] Prawo budowlane. Komentarz, pod red. A. Glinieckiego, źródło: Lex Omega, stan prawny: 16.07.2016). W okolicznościach niniejszej sprawy, z uwagi na relatywnie do rozmiarów inwestycji niewielki zakres zmian wnioskowanych przez inwestora, nie było konieczności uzyskania nowych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz decyzji o warunkach zabudowy, czy też zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednakże obowiązkiem organów administracji architektoniczno-budowlanej była na podstawie art. 36a ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. ocena zgodności proponowanych przez spółkę A. zmian z wydanymi decyzjami Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2011 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach (...) oraz z dnia [...] 2012 r. nr [...] o warunkach zabudowy (...), a także z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi D. (uchwała nr [...] Rady Gminy w B. z dnia [...] 2012 r.). Wyjaśnienia wymaga, że zmiany objęły działki nr [...] i [...], na których zaprojektowano usytuowanie elektrowni wiatrowych [...], [...] i [...] wraz z placami montażowymi i drogami dojazdowymi oraz działki nr [...], na których odpowiednio wprowadzono korektę przebiegu drogi w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego. Działki nr [...] i [...] objęte zostały ww. decyzją Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy dla budowy trzech elektrowni wiatrowych o mocy max. 3 każda wraz budową dróg dojazdowych i placów montażowych. Z kolei dla działek nr [...] obowiązuje ww. plan miejscowy dla wsi [...]. Oznacza to, że obowiązkiem organów orzekających była ocena – odpowiednio zgodności planowanej przez inwestora zmiany pozwolenia na budowę w części z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy (w zakresie elektrowni wiatrowych [...], dz. nr [...] i [...]), a w części z planem miejscowym wsi [...] (w zakresie projektowanych dróg dojazdowych, dz. nr [...]). Równocześnie w całości projektowane zmiany powinny były zostać zbadane pod kątem ich zgodności z decyzją środowiskową wydaną dla całości inwestycji tj. przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej o mocy nieprzekraczającej 17,5 MW w rejonie wsi [...] i [...] oraz budowie stacji transformatorowej [...] w rejonie wsi [...], przyłączających farmę wiatrową do sieci dystrybucyjnej 110 kV. W ocenie Sądu organ odwoławczy dokonał prawidłowej i rzetelnej oceny w powyższym zakresie. Wojewoda stwierdził, że z decyzji środowiskowej wynika, iż wysokość całkowita planowanej konstrukcji nie może przekroczyć wysokości w górnym położeniu śmigła 200m, odległość pomiędzy poszczególnymi elektrowniami winny wynosić ok. 500m, planowana wysokość wieży do osi turbiny - minimum 100m, długość śmigła ok. 50m. Zgodnie z jej pkt 1 lokalizacje turbin planuje się w odległości nie mniejszej niż 400m, z założeniem nieprzekraczalnej strefy oddziaływania akustycznego na poziomie 45 dB (A) dla lokalizacji zabudowy zagrodowej i mieszkaniowo-usługowej. Powyższe wymogi zostały zachowane w zakresie całkowitej wysokości wieży elektrowni wiatrowej, odległości pomiędzy poszczególnymi elektrowniami. Wyjaśniono, że zgodnie z projektem budowlanym zamiennym powiększenie średnicy śmigła do 114m mieści się w całości w granicach terenu inwestycji wyznaczonego decyzją o warunkach zabudowy oraz nie przekracza wartości wyznaczonej przez decyzję środowiskową, tj. do 150 m. Następnie Wojewoda stwierdził, że zmiana lokalizacji elektrowni wiatrowych [...] i [...] spełnia warunek II.1.a decyzji o warunkach zabudowy dla działek nr [...] obręb [...] tj. zachowane są nieprzekraczalne linie zabudowy. Ponadto projektowana powierzchnia fundamentu elektrowni wiatrowej oraz powierzchni placu montażowego mieści się w granicach wyznaczonych w decyzji o warunkach zabudowy w punktach II.1.c) i d). Całkowita zaś wysokość projektowanych elektrowni wiatrowych, liczona wraz ze śmigłem w najwyższym położeniu wynosząca 182 m nie przekracza maksymalnej wartości 200m (punkt II.1.f decyzji o warunkach zabudowy). Ocenie organu II instancji poddana została również kwestia zmiany lokalizacji projektowanych elektrowni wiatrowych. Wyjaśniono, że zgodnie z projektem budowlanym zamiennym zmianie lokalizacji nie podlega elektrownia [...], natomiast elektrownia [...] zostaje przesunięta względem współrzędnych określonych w decyzji środowiskowej na południe o 8,30 m i na zachód o 5,90 m, czyli zgodnie z zapisami decyzji środowiskowej. Z kolei elektrownia [...] zostanie przesunięta o 11,00 na wschód, również zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Konstatując organ odwoławczy wskazał, że zmiana lokalizacji przedmiotowych elektrowni względem ich pierwotnego położenia wynosi odpowiednio – dla [...] – 3,0 m na południe, a dla [...] – 17,60 m na zachód. Sąd pragnie dodać, że wbrew twierdzeniem skarżącego w zatwierdzonym w ramach niniejszego postępowania projektu budowlanego zamiennego nie doszło do nieprawidłowego tj. niezgodnego z ostateczną decyzją środowiskową przesunięcia elektrowni, a tym samym nie doszło do naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36a ust. 3 P.b. Na stronach 17 i 18 projektu budowlanego zamiennego szczegółowo przedstawiono zmianę lokalizacji elektrowni [...] i [...], uwzględniwszy wymogi określone w decyzji środowiskowej i wykazując, dlaczego odległości i kierunki zmiany lokalizacji są z tą decyzją zgodne. Przesunięcie elektrowni [...] na działce nr [...] o 11,00 na wschód względem współrzędnych określonych w decyzji środowiskowej o tyle odpowiada zapisom decyzji środowiskowej, że w decyzji tej (pkt 2.) przyjęto dopuszczalny kierunek przesunięć – południe i wschód, o odległość maksymalną 100 m. Wbrew zatem twierdzeniom skarżącego i innych uczestników postępowania podnoszonym na etapie postępowania administracyjnego, zmiana lokalizacji o 17,6 m nie odbywa się w kierunku zachodnim względem współrzędnych (lokalizacji) określonej w decyzji o środowiskowej, lecz w odniesieniu do lokalizacji tej elektrowni określonej w pierwotnym projekcie budowlanym. Podobnie rzecz się ma ze zmianą lokalizacji elektrowni [...] zlokalizowanej na działce nr [...]. Zgodnie z decyzją środowiskową dopuszczalne jest jej przesunięcie w każdym kierunku (wschód, zachód, północ, południe) o maks. 100 m. Projekt budowlany zamienny, jak wyjaśnił to organ odwoławczy, zakłada tymczasem przesunięcie tej elektrowni o 8,30 m na południe i 5,90 m na zachód. Dokonując zaś oceny zgodności projektowanej zmiany dróg dojazdowych (dz. 304 i 513) z obowiązującym planem miejscowym wsi D. organ II instancji stwierdził, że zmiany te zamykają się na działkach objętych przedmiotowym pozwoleniem na budowę i nie zmieniają oddziaływania inwestycji na tereny sąsiednie. Wyjaśniono, że układ komunikacyjny nie narusza ustaleń planu miejscowego, albowiem projektowane drogi zaprojektowano na terenach oznaczonych w planie jako 1RL, 5RL tj. użytki rolne z przeznaczeniem do zalesienia, a na terenie tym dopuszcza się również realizację placów montażowych i dróg dojazdowych. Sąd pragnie dodać, że zgodnie z § 15 ust. 14 pkt 1 lit. a) i b) planu miejscowego wsi [...] tereny 1-8 RL stanowią użytki rolne z przeznaczenie do zalesienia, przy czym dopuszcza się na nich lokalizację infrastruktury technicznej. Zgodnie zaś z § 1 ust. 1 pkt 8 planu przez urządzenia infrastruktury technicznej należy rozumieć inwestycje określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami, w tym (...) dojścia, dojazdy, parkingi. Przepis art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi zaś, że przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi (...). W świetle powyższego prawidłowo organy I i II instancji stwierdziły, że zmieniony układ komunikacyjny jest zgodny z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut skarżącego naruszenia przez organy orzekające art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36a ust. 3 P.b. Wojewoda w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji konwalidując braki uzasadnienia decyzji organu I instancji w sposób wyczerpujący przedstawił bowiem przesłanki uznania zgodności projektu budowlanego zamiennego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, planu miejscowego oraz decyzji środowiskowej. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze niezgodności decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę z decyzją o warunkach zabudowy w kontekście lokalizacji inwestycji i jej rozmiarów konieczne jest w pierwszej kolejności przedstawienie stanowiska skarżącego. Otóż skarżący wskazał, że inwestor wystąpił o zmianę pozwolenia na budowę dla inwestycji zlokalizowanej w gm. [...] w obrębie [...] na działkach nr: [...] i w takim zakresie organy orzekające orzekły. Tymczasem zaś – jak wskazał skarżący – z decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2012 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wynika, że obejmuje ona budowę 3 elektrowni wiatrowych o mocy maks. 3 MW każda, na nieruchomościach nr [...] obręb [...]. Zdaniem skarżącego wydane w niniejszej sprawie decyzje są zatem niezgodne z decyzją o warunkach zabudowy, gdyż ta nie obejmuje swym rozstrzygnięciem działek nr [...]. Skarżący nie dostrzegł jednak, że przedmiotowa inwestycja – tak w zakresie pierwotnym ujętym w decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2014 r., jak i decyzji zmieniających organów obu instancji z dnia [...] 2016 r. i [...] września 2016 r. zostały wydane dla terenu, który w części dotyczącej właśnie działek nr [...] objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi [...], w pozostałej zaś decyzją o warunkach zabudowy Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2012 r. (działki nr : [...]). Zagadnienie to zostało wyczerpująco wyjaśnione w projekcie budowlanym zamiennym (pkt 5.1 "Odniesienie do ustaleń Decyzji o warunkach zabudowy oraz Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego", s. 11-12 projektu) i oczywiście zostało nie tylko znane organom orzekającym, lecz również przez nie ocenione, czemu dano wyraz stwierdzając zgodność projektowanych zmian zarówno z decyzją o warunkach zabudowy, jak i z planem miejscowym. W tym zatem kontekście ów zarzut należało uznać za chybiony. Analogicznie za błędny należało uznać zarzut skargi co do braku zgodności wydanych w niniejszej sprawie decyzji z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach (zarzut nr 10a skargi). W skardze wskazano, że decyzja środowiskowa została wydana dla 8 elektrowni wiatrowych zlokalizowanych na działkach nr [...] obręb [...] oraz nr [...] obręb [...], gdy tymczasem niniejszym postępowaniem objęto działki nr [...]. Zważyć należy, że w decyzji z dnia [...] 2011 r. Wójt Gminy [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania dla budowy farmy wiatrowej o mocy nie przekraczającej 17,5 MW w rejonie wsi [...] i [...] (...), uszczegóławiając w pkt 1., że "... w rejonie wsi [...] planowane jest posadowienie 6 elektrowni wiatrowych...", a "...w rejonie wsi [...] planowane jest posadowienie 2 elektrowni wiatrowych." Co istotne decyzja ta nie określa dokładnie numerów działek, na których zlokalizowane ma być całe zamierzone przedsięwzięcie, a jedynie precyzuje współrzędne posadowienia siłowni (jako elementów inwestycji), wskazując przy tym dopuszczalny kierunek i wielkość przesunięć. Bezsprzecznie zaś siłownie objęte zmienionym pozwoleniem na budowę zostały usytuowane zgodnie z ustaleniami decyzji środowiskowej na działkach nr [...] ([...]), [...] ([...]) i [...] ([...]). W ocenie Sądu nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut skargi co do niedopuszczalnej zmiany mocy nominalnej elektrowni wiatrowych ustalonej w decyzji środowiskowej. Skarżący podał, że decyzja środowiskowa ustaliła moc nieprzekraczalną 8 elektrowni wiatrowych na poziomie 17,5 MW. Z tego ustalenia skarżący wywiódł, że moc jednej elektrowni nie powinien przekraczać 2,18 MW. Tymczasem wydane następnie decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] 2012 r., decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2014 r., jak i następnie wydane w niniejszej sprawie decyzje zmieniające przyjmują moc każdej z trzech elektrowni wiatrowych na poziomie 3 MW. Po pierwsze stwierdzić należy, że orzekając w granicach niniejszej sprawy (art. 134 P.p.s.a.) Sąd nie jest uprawniony do oceny zgodności ustaleń decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o pozwoleniu na budowę z zapisami decyzji środowiskowej. Po wtóre zaś, dokonując oceny zgodności ustaleń decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę z zapisami decyzji środowiskowej należy wskazać, że decyzja środowiskowa wyznaczyła jedynie nieprzekraczalną moc dla całej farmy wiatrowej (17,5 MW), co nie oznacza, że wprowadziła ograniczenie, iż każda z elektrowni ma mieć nie większą niż 2,18 MW. Takie wnioski są nieuprawnione, albowiem nie wynikają z decyzji środowiskowej. Ponadto z zatwierdzonego "pierwotnego" projektu budowlanego wynika (s. 9 projektu zagospodarowania terenu) wynika, że moc znamionowa każdej z trzech elektrowni wiatrowych [...], [...] i [...] ma mieć wedle zamierzeń inwestora moc 2MW. Tę samą moc znamionową utrzymano zaś w projekcie budowlanym zamiennym (s. 10 i 17 projektu zagospodarowania terenu), który został zatwierdzony w ramach przez organy orzekające w niniejszej sprawie. Rację zatem miał inwestor wskazując, że w ramach projektowanej zmiany moc znamionowa przedmiotowych elektrowni wiatrowych została zachowana na tym samym poziomie. Nadto zważyć należy, że projektowany zakres zmian wobec zatwierdzonego "pierwotnego" projektu budowlanego, choć istotny z punktu widzenia regulacji art. 36a P.b., nie oznacza zmiany obszaru oddziaływania inwestycji wobec uczestników postępowania. Zmiany nie objęły elektrowni wiatrowej [...], a w zakresie elektrowni [...] i [...] wprowadzone zmiany nie wykraczają poza granice nieruchomości, na których pierwotnie zlokalizowano wymienione elektrownie i służący im układ komunikacyjny. Ponadto omawiany zmiany lokalizacji elektrowni wiatrowych ([...] i [...] oznaczają zmianę w granicach tych samych nieruchomości, na których je pierwotnie – zgodnie z decyzja Starosty [...] z dnia [...] 2014 r. - zlokalizowano (nr [...] i [...], 304 i 513), nie sposób uznać, wbrew twierdzeniom skarżącego, by zmianie uległ obszar oddziaływania tych obiektów. Zgodnie z art. 28 ust. 2 P.b. stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przepis art. 3 pkt 20 P.b. określa, że przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu. W judykaturze przyjmuje się, że pojęcie obszaru oddziaływania obiektu musi być doprecyzowane przy każdej inwestycji na podstawie cech indywidualnych obiektu oraz jego przeznaczenia w odniesieniu do przepisów odrębnych, na podstawie których można ustalić obszar wokół realizowanej inwestycji, który będzie wprowadzał związane z tym obiektem budowlanym ograniczenia zagospodarowania tego terenu (vide: wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2010 r., II OSK 1872/09, Lex nr 746836). Zadaniem organów w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest ustalenie, przy uwzględnieniu rodzaju i charakterystyki planowanego obiektu budowlanego, wszystkich przepisów odrębnych, które wprowadzają związane z tym obiektem ograniczenia zagospodarowania znajdującego się w jego otoczeniu terenu, oraz wyznaczenie na ich podstawie obszaru oddziaływania, którego granice powinny być wyraźnie zakreślone w uzasadnieniu podjętej przez organ decyzji. Wobec braku wyraźnego wskazania przez ustawodawcę przepisów, na podstawie których dochodzi do wyznaczenia terenu w otoczeniu obiektu budowlanego, przyjąć należy, że są to wszystkie powszechnie obowiązujące przepisy prawa wprowadzające określonego rodzaju ograniczenia czy też utrudnienia w zakresie zagospodarowania tego terenu, w tym w szczególności przepisy techniczno-budowlane, przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków czy też przepisy prawa miejscowego (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2011 r., II OSK 472/10, Lex nr 1080305). Organ prowadząc postępowanie w trybie art. 36 a P.b. samodzielnie ustala strony tego postępowania. Nie ulega wątpliwości, iż przymiot strony mają w nim wszystkie te podmioty, które były stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, jeżeli w dalszym ciągu znajdują się w kręgu podmiotów określonych w art. 28 ust. 2 P.b. (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 października 2015 r., II SA/Po 288/15, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zważywszy, że w okolicznościach niniejszej sprawy zmianie nie uległa lokalizacja inwestycji w tym znaczeniu, że elektrownie wiatrowe [...] i [...] oraz przynależny do nich układ komunikacyjny nadal projektowane są w obrębie nieruchomości objętych pozwoleniem na budowę z [...] 2014 r., trafnie organy orzekającej w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego przyjęły tożsamość stron niniejszego postępowania do postępowania pierwotnego o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Powyższemu Starosta [...] dał wyraz wprost w decyzji z dnia [...] 2016 r. określając na podstawie art. 28 ust. 2 P.b. obszar oddziaływania obiektów jednakowo do ustalonego w decyzji z dnia [...] 2014r. W tym stanie rzeczy za chybiony należy uznać zarzut skargi błędnego ustalenia kręgu stron postępowania (art. 28 ust. 2 P.b.). W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że inwestor wykazał też, że nie zostaną przekroczone dopuszczalne normy hałasu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j.Dz. U. z 2014 r. poz. 112 ze zm.), czym spełnił warunek pkt II.2.k decyzji o warunkach zabudowy. W decyzji środowiskowej badane były normy hałasu i tzw. efekt migającego cienia. W sporządzonym do tej decyzji raporcie wskazano, że kwestie te były badane dla określony działek a nie ograniczone do ściśle określonych współrzędnych. Z uwagi na wyniki tych badań wskazano jaki z wariantów jest z punktu widzenia nieprzekroczenia norm hałasu oraz efektu migającego cienia najbardziej korzystny dla ludzi mieszkających w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Z raportu wynika, że najkorzystniejszy jest wariant 2. Różnił się on od wariantu 1 położeniem turbiny nr 5 (str. 47 raportu). Dla tego wariantu określono współrzędne i wysokości danych elektrowni z dopuszczalnymi odstępstwami, które nie wpłyną negatywnie na ustalone parametry. Jak wynika z k 17 projektu wariant 2 został zrealizowany. W projekcie zamiennym nie zmieniła się moc znamionowa jednej turbiny, która wynosi 2 MW (k. 10 projektu zamiennego). Moc akustyczna pojedynczej turbiny nie przekracza 105 dB (k. 17 projektu), co jest zgodne z decyzją środowiskową. W raporcie przy wariancie 2 (str. 47 raportu) zapisano, że z akustycznego punktu widzenia dopuszczalne jest zastosowanie większej niż 100m wysokość wieży, co wpłynie korzystnie na klimat akustyczny. Podwyższenie wysokości wieży, nadto w granicach dopuszczonych w decyzji środowiskowej, nie pogorszyła norm hałasu. Zwiększenie wysokości wieży w granicach zakreślonych decyzją środowiskową nie wymaga więc ponownych ustaleń. Z decyzji środowiskowej wynikało, że narażone na efekt migającego cienia będą działki nr [...] ( należąca do M. i K. L.) i [...] (należąca do D. i A. W.). Osoby te były uczestnikami niniejszego postępowania. Z uwagi na to narażenie w decyzji środowiskowej wskazano, że w tym rejonie najbardziej narażonym na efekt migającego cienia mają być dokonane nasadzenia. W sprawie dotyczącej zatwierdzenia pierwszego projektu budowlanego był badany efekt migającego cienia (k. 19 i n, oraz fotografie 6 na k. 26 i 29 pierwszego projektu), gdzie ustalono narażenie działek jak w decyzji środowiskowej i zgodnie z ustaleniami zaplanowano nasadzenia. W projekcie zamiennym zmiany zaplanowano w granicach przyjętego wariantu nr 2, tym samym nie doszło do żadnej zmiany w zakresie kwestii hałasu i efektu migającego cienia. Nie było potrzeby dokonywania w tym zakresie nowych ustaleń, utrzymano nasadzenia dotychczasowe. Nadto wg zaleceń raportu a także zgodnie z przepisami ustawy o środowiskowych uwarunkowaniach po wykonaniu inwestycji inwestor ma obowiązek monitorowania poziomu hałasu i wibracji a także dokonywać obserwacji operowania cienia w ciągu roku celem określenia precyzyjnej lokalizacji ewentualnych dodatkowych nasadzeń na posesjach objętych działaniem czynnika czy podjęcia działań adaptacyjnych ograniczających emisję hałasu do otoczenia. Na inwestorze ciąży obowiązek wykonania i przedstawienia analizy porealizacyjnej (art. 83 ustawy o środowiskowych uwarunkowaniach) w zakresie ochrony terenów zabudowy mieszkaniowej przed hałasem, a także wykonywanie pomiarów emitowanego hałasu oraz infradźwięków na terenie zabudowy mieszkaniowej w określonych terminach. Na etapie realizacji inwestycji badanie rzeczywistego emitowania np. hałasu przez konkretną inwestycję, poza ustaleniami wynikającymi z ustaleń i prognoz w decyzji środowiskowej jest nierealne i niewykonalne. W przedmiotowej sprawie z uwagi na zmiany dokonane w granicach objętych decyzją środowiskową nie wymagały nowych ustaleń w tym zakresie. Zwiększenie fundamentu elektrowni z 23 do 27 m nie przekroczyło przewidzianego w pkt II.1 g decyzji o warunkach zabudowy powierzchni zabudowy każdego z fundamentów max 600m2 ani powierzchni każdego projektowanego placu montażowego max 2000m2. Podczas eksploatacji nie będą wytwarzane odpady, została zapewniona obsługa komunikacyjna z istniejących dróg gminnych, zaplanowano budowę zjazdów w uzgodnieniu i na warunkach określonych przez zarządcę drogi, czym zostały spełnione pkt II. 3 decyzji o warunkach zabudowy. W aktach administracyjnych załączonych do skargi znajduje się projekt budowlany zamienny, obejmujący projekt zamienny zagospodarowania terenu, budowę dróg i placów montażowych dla elektrowni wiatrowej [...], [...] i [...], projekt konstrukcji fundamentu elektrowni wiatrowej [...], [...] i [...]. W części opisowej zawartości projektu wskazano, że projekt budowlany - branża elektryczna elektrowni wiatrowej [...], [...] i [...] pozostaje bez zmian w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego, (tom I) oraz projekt architektoniczno-budowlany (tom II). W części opisowej tomu I (s. 95) oraz w opisie technicznym w tomie II (s. 4) zawarto informację, że projekt zamienny zastępuje w całości projekt budowlany zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę. Wojewoda prawidłowo ocenił kompletność złożonej przez inwestora dokumentacji projektowanej oraz trafnie stwierdził, że oba projekty zostały sporządzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia. Reasumując należy stwierdzić, że skoro zmiany proponowane przez inwestora we wniosku i dołączonym projekcie budowlanym zamiennym są zgodne z prawem, w tym z decyzją o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach oraz planem miejscowym, zamykają się na działkach objętych przedmiotowym pozwoleniem na budowę i nie zmieniają oddziaływania inwestycji na tereny sąsiednie, a inwestor dołączył wszystkie wymagane dokumenty (projektu zostały opracowane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia) to organy administracji nie mogły odmówić zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego zamiennego i zmiany pozwolenia na budowę. Na marginesie powyższych rozważań Sąd pragnie wyjaśnić, że w okolicznościach niniejszej sprawie nie mogły zastosowania znaleźć przepisy ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z po. 961, dalej: u.i.e.w), która weszła w życie dnia 16 lipca 2016 r. Jej przepis art. 13 ust. 2 stanowi, że pozwolenia na budowę dotyczące elektrowni wiatrowych, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy oraz wydane na podstawie postępowania, o którym mowa w ust. 3, zachowują moc, o ile w ciągu 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy wydana zostanie decyzja o pozwoleniu na użytkowanie. Nadto zgodnie z art. 13 ust. 3 u.i.e.w. postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. Z powołanych przepisów wynika, że decyzje o pozwoleniu na budowę wydane przed 16 lipca 2016 r. zachowują moc, a postępowania wszczęte przed tą datą a dotyczące pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. Skoro zaś w niniejszej sprawie pozwolenie na budowę zostało wydane [...] 2014 r., a postępowanie o zmianę tegoż pozwolenia wszczęto przed 16 lipca 2016 r., to pomimo ostatecznego zakończenia niniejszego postępowaniu decyzją Wojewody z dnia [...] września 2016 r., a więc po wejściu w życie niniejszej ustawy, nie znajduje ona zastosowania w niniejszej sprawie. Należy dodać, że również wydana dla przedmiotowej inwestycji decyzja Wójta Gminy [...] wydana w dniu [...] 2012 r. zachowuje moc, albowiem zgodnie z art. 14 ust. 6 u.i.e.w. decyzje o warunkach zabudowy dotyczące elektrowni wiatrowych wydane przed dniem wejścia w życie ustawy tracą moc, chyba że przed dniem wejścia w życie ustawy wobec inwestycji nimi objętych wszczęto postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę. Reasumując Sąd po stwierdzeniu, że decyzje organów obu instancji zostały wydane zgodnie z prawem na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę wniesioną przez M. K. oddalił, o czym orzeczono w sentencji wyroku.