II SA/Po 945/16

Dnia 13 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Natalia Sikorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2017 roku sprawy ze skargi A. B. i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2016 roku Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], Wójt Gminy P. na podstawie art. 71 ust. 1, art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1 pkt 1, 2 i 3, art. 85 ust. 1, art. 85 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.), § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a tiret 3, 4 i 5, § 3 ust. 1 pkt 40 lit. b rozporzadzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") odmówił D.-B. Sp. j. W. P., J. P., T. P. w K. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kopaliny – kruszywa naturalnego (piasku) ze złożona B. I. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] października 2015 r. złożony został wniosek o wydanie decyzji środowiskowej dla opisanego przedsięwzięcia. Inwestycja w świetle § 3 ust. 1 pkt 40 tiret 3, 4 i 5 powołanego rozporządzenia zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Dla terenu przedsięwzięcia nie obowiązuje przy tym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Nie została również wydana decyzja o warunkach zabudowy. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu dla przedmiotowej inwestycji. Wobec tego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wspomniany raport został przedłożony w dniu [...] lutego 2015 r. Pismem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. wezwał inwestora do uzupełnienia raportu, a następnie postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając zarazem warunki jego realizacji. Omawiana inwestycja spotkała się z negatywnym przyjęciem ze strony mieszkańców wsi B., którzy wskazywali m.in. na ryzyko (1) zaburzenia walorów krajobrazowych na terenie Parku Krajobrazowego "W. O. i K. O.", (2) obniżenia poziomu wody i wysuszenia gleby, użytkowanej dotychczas na cele produkcji rolnej, oraz (3) generowania nadmiernego hałasu związanego z ruchem pojazdów przewożących piasek. Mieszkańcy zwrócili również uwagę na fakt zlokalizowania w okolicy już dwóch kopalni piasku, które mogą zaspokoić zapotrzebowanie na ten surowiec, niezbędny przy budowie drogi S11 (taki cel wydobywania piasku określił inwestor). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. organ I instancji wyznaczył biegłego w zakresie przyrodniczym, a postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. – biegłego w zakresie ochrony gruntów, których zadaniem była ocena poprawności raportu. Ekspert przyrodniczy w opracowaniu z dnia [...] stycznia 2016 r. uznał, że wspomniany raport został sporządzony pobieżnie, z naruszeniem podstawowych metod badań przyrodniczych. Dokument ten nie zawiera żadnych danych o przyrodzie miejsca inwestycji, potencjalnych zagrożeniach związanych z omawianym przedsięwzięciem. Raport posługuje się ponadto nieprawdziwymi danymi dotyczącymi m.in. aktualnej podstawy prawnej, inwentaryzacji grzybów, roślin i zwierząt. W opracowaniu tym brakuje również oceny wpływu planowanej inwestycji na obszar chroniony Doliny B. i rezerwat przyrody "N.". Biegli z zakresu ochrony gruntów stwierdzili natomiast w swojej opinii stwierdzili, że wydobycie piasków nie spowoduje pogorszenia stosunków wodnych i nie będzie oddziaływać na stan uwilgotnienia pokrywy glebowej otaczającej teren przedsięwzięcia. W piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. inwestor wniósł zastrzeżenia do opinii biegłego w zakresie ochrony przyrody, podnosząc, że ekspert nie zapoznał się z całością materiału dowodowego, a nadto jego opracowanie cechuje brak obiektywizmu. Inwestor zapewnił również, że przedsięwzięcie nie wpłynie negatywnie na stan przyrody, lecz przeciwnie może sprzyjać powstawaniu nowych siedlisk roślin i zwierząt, w szczególności ptactwa wodnego. W odpowiedzi z dnia [...] marca 2016 r. biegły w zakresie ochrony przyrody oświadczył, że zarzuty inwestora są ogólnikowe i nie odnoszą się do większości nieprawidłowości wyartykułowanych w opinii z dnia [...] stycznia 2016 r. W tym świetle organ I instancji uznał, że odmowa wydania decyzji środowiskowej jest uzasadniona w świetle opinii z dnia [...] stycznia 2016 r. i jej uzupełnienia z dnia [...] marca 2016 r. Opracowanie to należy uznać za wiarygodne, sporządzone w sposób zgodny z zasadami logiki i zrozumiałe dla osób nieposiadających wiadomości specjalnych. Raport przedłożony przez inwestora okazał się zatem wadliwy, gdyż oparto go o jednorazową kontrolę z dnia [...] lutego 2015 r. Jak wskazał biegły w zakresie ochrony przyrody, w tym czasie nie było możliwe przeprowadzenie inwentaryzacji fauny i flory, wobec tego informacje zawarte w raporcie są nierzetelne. Brakuje również analizy wpływu przedsięwzięcia na obszar chroniony Doliny B.. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. D.-B. Sp.j. W. P., J. P., T. P. w K. odwołała się od powyższej decyzji z dnia [...] maja 2016 r. W uzasadnieniu odwołująca się wskazała, że w toku postępowania raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został uzupełniony o drugą inwentaryzacje przyrodniczą, przeprowadzoną w dniu [...] kwietnia 2015 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K na podstawie art. 1, art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1659 z późn. zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] maja 2016 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przychylił się do zarzutów inwestora. Z uzupełniającej opinii biegłego z zakresu ochrony przyrody z dnia [...] marca 2016 r. wynika bowiem, że w trakcie sporządzania opinii z dnia [...] stycznia 2016 r. nie dysponował on uzupełnieniem raportu przedłożonym Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P.. Uzupełnienie to zostało przekazane ekspertowi dopiero w dniu [...] marca 2016 r. Sporządzając odpowiedź z dnia [...] marca 2016 r. biegły dysponował już raportem poszerzonym o dodatkowe badania terenu, zawierającej (1) inwentaryzację przyrodniczą, (2) sprostowanie niektórych informacji znajdujących się z pierwotnym raporcie oraz (3) wskazanie, że przedsięwzięcie znajduje w graniach obszaru chronionego krajobrazu "W. O. i K. O.". Mimo powzięcia wiedzy o uzupełnieniu raportu, biegły podtrzymał swoje pierwotne stanowisko wyrażone w opinii z dnia [...] stycznia 2016 r., dodając zarazem, że żądanie uzupełnienia raportu potwierdza jedynie niekompletność tego opracowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K zauważyło jednak, że każde uzupełnienie raportu ma taką samą wagę prawną jak raport. Biegły z zakresu ochrony przyrody nie mógł zatem pominąć uzupełnienia raportu, a czyniąc to naraził wydane przez siebie opinie na zarzut dowolności. Podtrzymanie stanowiska co do niewiarygodności raportu ze względu na wadliwą inwentaryzację przyrodniczą z dnia [...] lutego 2015 r. należy więc uznać za niezasadne. W uzasadnieniu raportu wskazano bowiem, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. sporządzona została lista gatunków roślin, zwierząt i siedlisk występujących na terenie planowanej inwestycji i w jej najbliższym otoczeniu. Inwentaryzacja ta obejmowała chronione gatunki bezkręgowców, płazów, gadów, ptaków i ssaków. Organ odwoławczy wskazał, że wyjaśnienia wymaga też stwierdzenie eksperta przyrodniczego, że w raporcie pominięto fakt obniżenia poziomu wód powierzchniowych przez mający powstać w miejscu pól zbiornik powyrobiskowy o powierzchni ok. 5 ha i głębokości do 15 m. Ekspert przyrodniczy wyraził wątpliwość związaną ze źródłem zasilającym ten zbiornik i parowaniem wody. W tym kontekście organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z kolei biegli z zakresu ochrony gruntów stwierdzili, że eksploatacja piasków nie spowoduje pogorszenia stosunków wodnych na sąsiadujących glebach, gdyż jedynym źródłem wody znajdującej się tam w okresie wegetacji są wody opadowe. Organ odwoławczy przytoczył następnie rozważania ekspertów, uznając, że oparcie zaskarżonej decyzji na negatywnej ocenie raportu z dnia [...] stycznia 2016 r. nie było w pełni wiarygodne. Organ I instancji nie wykazał ponadto, by omawiane przedsięwzięcie oddziaływało negatywnie na obszary chronione "Dolina B." i "Ostoja nad B.", oddalone od terenu inwestycji o ok. 8 km bądź doprowadziło do nieosiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie zagospodarowania wodami. Tymczasem tylko takie ustalenie pozwalałoby zakwestionować uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P., zawarte w postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r. W tym ostatnim akcie stwierdzono bowiem brak negatywnego oddziaływania inwestycji na tereny chronione oraz na osiągnięcie celów środowiskowych określonych w planie gospodarowania wodami na obszarze Dorzecza O.. Z uwagi na opisane uchybienia w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego, decyzja z dnia [...] maja 2016 r. powinna być więc uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Pismem z dnia [...] października A. B. i J. B. zaskarżyli powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] sierpnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając organowi II instancji naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. przez uznanie, że inwentaryzacja z dnia [...] lutego 2015 r. i [...] kwietnia 2015 r. została przeprowadzona prawidłowo. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że inwentaryzacja z dnia [...] lutego 2015 r. został wykonana niepoprawnie metodologicznie, co nie pozwalało na zebranie wyczerpujących danych. Wnioski sporządzone w oparciu o to badanie nie mogą być uwzględnione. Inwentaryzacja z dnia [...] kwietnia 2015 r. nie obejmuje natomiast całego okresu wędrówki ptaków (3 miesiące), ograniczając się tylko do 1-dniowej obserwacji. Brakuje przy tym inwentaryzacji z okresu czerwca i lipca-sierpnia, co pozwoliłoby na kompletny opis botaniczny rozważanego terenu. Organ II instancji dostrzegł ponadto samodzielnie nieprawidłowości dotyczące obniżenia poziomu wód powierzchniowych w wyniku powstania zbiornika powyrobiskowego. Inwestor nie wskazał jednak źródła tej wody, a odpowiedzi na tak postawione pytanie nie daje również opinia biegłych z zakresu ochrony gruntów. W powyższym zakresie zaskarżona decyzja z dnia [...] sierpnia 2016 r. jest więc wewnętrznie sprzeczna i jako taka powinna być wyeliminowana z obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się niezasadna. Na wstępie należy zauważyć, że we wniosku z dnia [...] października 2014 r. Drog-Bud Sp.j. W. P., J. P. i T. P. w K. wystąpili do Wójt Gminy P. o wydanie decyzji środowiskowej dla inwestycji polegającej na wydobywaniu kopaliny – kruszywa naturalnego (piasku) ze złoża B. I, położonego w obrębie działek ewidencyjnych nr [...] w miejscowości B. (k. 1 akt adm. organu I instancji). Okoliczność tę należy uznać za bezsporną, gdyż nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353 z późn. zm., dalej: "u.u.i.ś."). Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.u.i.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja (1) przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz (2) przedsięwzięcia mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. Ustawodawca wskazuje przy tym w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowania, uwzględniając kryteria wskazane w tym przepisie. Mając na uwadze specyfikę rozważanego przedsięwzięcia, należy przyjąć, że wspomnianym organem właściwym w świetle art. 75 ust. 1 u.u.i.ś. jest Wójt Gminy P.. Postanowienie, o jakim mowa w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., wydaje się natomiast w myśl art. 64 ust. 1 u.u.i.ś. po zasięgnięciu opinii (1) regionalnego direktora ochrony środowiska i (2) organu wymienionego w art. 78 u.u.i.ś. w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, wyliczonych w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10, 11, 13, 15-17 i 22 u.u.i.ś. Z uwagi na charakter omawianej inwestycji art. 64 ust. 1 pkt 2 u.u.i.ś. nie znajdował zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji i określił zarazem zakres raportu oddziaływania na środowisko (k. 65-66 akt adm. organu I instancji). Wspomniany organ administracji publicznej uznał bowiem, że omawiane zamierzenie odpowiada opisowi § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a tiret 3, 4 i 5 rozporzadzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71). Jak wynika natomiast z powołanego przepisu, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m.in. wydobywanie kopalin ze złoża metodą odkrywkową, innych niż wymienione § 2 ust. 1 pkt 27 lit. a tego rozporządzenia, bez względu na powierzchnię obszaru górniczego (1) na terenach gruntów leśnych lub w odległości nie większej niż 100 m od nich, (2) na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o jakich mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 156 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r., poz. 1651 z późn. zm.), lub w otulinach form ochrony przyrody, o jakich mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tejże ustawy, oraz (3) w odległości nie większej niż 250 m od terenów, o jakich mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r., poz. 672 z późn. zm.). Wobec tego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], Wójt Gminy P. również stwierdził obowiązek przeprowadzenia wymienionej oceny i nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko (k. 71-75 akt adm. organu I instancji). Inwestor przedłożył w konsekwencji raport o oddziaływaniu na środowisko z lutego 2015 r. (teczka nr 2 akt adm. organu I instancji). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. pismem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], wezwał inwestora do uzupełnienia raportu, a następnie postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] uzgodnił wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, określając zarazem warunki jego wykonanie (127-131 akt adm. organu I instancji). To ostatnie orzeczenie zostało wydane po uzupełnieniu raportu, dokonanym w piśmie inwestora z dnia [...] kwietnia 2015 r. (k. 132-141 akt adm. organu I instancji). W celu weryfikacji ustaleń zawartych w raporcie z lutego 2015 r. Wójt Gminy P. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], powołał biegłego z zakresu ochrony przyrody (k. 256 akt adm. organu I instancji), a postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], biegłych z zakresu ochrony gruntów (k. 265 akt adm. organu I instancji). W opinii z dnia [...] stycznia 2016 r. biegły z zakresu ochrony przyrody krytycznie odniósł się do przedłożonego mu raportu o oddziaływaniu na środowisko, wskazując na liczne nieprawidłowości i braki tego opracowania (k. 272-281 akt adm. organu I instancji). Zastrzeżenia te zostały zakwestionowane przez inwestora w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. (k. 306-309 akt adm. organu I instancji), z którymi z kolei w piśmie z dnia [...] marca 2016 r. nie zgodził się ekspert z zakresu ochrony przyrody (k. 312-319 akt adm. organu I instancji). Biegli z zakresu ochrony gruntów w opinii z dnia [...] stycznia 2016 r. uznali natomiast, że realizacja omawianej inwestycji nie wpłynie negatywnie na stosunki wodne na rozważanym terenie (k. 282-283 akt adm. organu I instancji). Ekspertyza nie została zakwestionowana w toku kontrolowanego postępowania. Przedstawione okoliczności należy uznać za bezsporne, gdyż nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Kluczowe wątpliwości w niniejszej sprawie dotyczyły opinii sporządzonej przez biegłego z zakresu ochrony przyrody. Organ I instancji powołał się bowiem na stanowisko eksperta z zakresu ochrony przyrody wydając decyzję odmowną. Ze stanowiskiem Wójta Gminy P. zgadzają się również skarżący. Argumentacji organu I instancji nie podzielili natomiast inwestor i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Organ odwoławczy wskazywał w szczególności na nieuwzględnienie w opinii biegłego z zakresu ochrony przyrody całego materiału dowodowego, jaki został zgromadzony w aktach administracyjnych. Sąd przychylił się w tej mierze do stanowiska organu II instancji. Należy zauważyć, że zastrzeżenia podnoszone w opinii z dnia [...] stycznia 2016 r. dotyczą: (1) powołania nieprawidłowej podstawy prawnej w zakresie ochrony gatunkowej zwierząt, (2) podania nieprawidłowo, że inwestycja znajduje się poza obszarami podlegającymi ochronie na podstawie powołanej ustawy o ochronie przyrody oraz (3) oparcia inwentaryzacji przyrodniczej na jednorazowej kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2015 r. Ten ostatni zarzut został zarazem uznany przez biegłego za najistotniejszą wadę kontrolowanego opracowania. Podobne zastrzeżenia zgłosił wcześniej także Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. w powołanym piśmie z dnia [...] marca 2015 r. Wymieniony organ administracji publicznej wskazał w szczególności na położenie inwestycji w obszarze chronionego krajobrazu "W. O. i K. O.", a także zwrócił uwagę na potrzebę usunięcia wady raportu, polegającej na przeprowadzeniu inwentaryzacji przyrodniczej poza okresem lęgowym ptaków, okresem wegetacji roślin, w trakcie hibernacji nietoperzy. Sygnalizowane uchybienia zostały jednak wyeliminowane w piśmie inwestora z dnia [...] kwietnia 2015 r., czego potwierdzeniem jest uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań dla rozważanego przedsięwzięcia, dokonane we wspomnianym postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r. Uwagi te mają istotne znaczenie dla niniejszej sprawy. Trzeba bowiem zauważyć, że w piśmie z dnia [...] marca 2016 r. biegły wyraźnie wskazuje, że do oceny dostarczono mu raport w pierwotnym kształcie, bez uzupełnienia z dnia [...] kwietnia 2015 r. Tym samym opinia z dnia [...] stycznia 2016 r. została oparta na niepełnym materiale sprawy i w konsekwencji nie jest wystarczająca do skutecznego zakwestionowania prawidłowości raportu inwestora. Należy podkreślić, że powyższa wada nie została wyeliminowana w piśmie biegłego z dnia [...] marca 2016 r. Ekspert nie odniósł się bowiem w powyższym dokumencie w ogóle do wspomnianego uzupełnienia raportu, poprzestając jedynie na powtórzeniu swojej wcześniejszej oceny. Takie stanowisko jest natomiast trudne do zaakceptowania z perspektywy rzetelności i staranności opinii biegłego. Należy przy tym zgodzić się z poglądem organu odwoławczego, w świetle którego uzupełnienie raportu o oddziaływaniu na środowisko ma tę samą moc dowodową, co główny raport. Konsekwentnie zatem oparcie decyzji Wójt Gminy P. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], wyłącznie na opinii z dnia [...] stycznia 2016 r. i jej uzupełnieniu z dnia [...] marca 2016 r. nie mogło się ostać z uwagi na wadliwe ustalenia faktyczne. Organ odwoławczy trafnie zatem uchylił powyższe rozstrzygnięcie, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W tym miejscu należy zaznaczyć, że organ administracji publicznej nie może samodzielnie korygować ustaleń merytorycznych poczynionych przez biegłego. Nie oznacza to jednak braku jakiejkolwiek kontroli opinii wydanej przez osobę dysponującą wiedzą specjalną. Organ administracji publicznej powinien bowiem zbadać złożoną mu ekspertyzę pod względem formalnej poprawności, rzetelności i zrozumiałości zawartej tam argumentacji. Wymóg ten nie został zrealizowany przez organ I instancji, który bezkrytycznie zaaprobował pogląd wyrażony przez biegłego, nie dostrzegając, że w świetle treści uzupełnienia roportu z kwietnia 2015 r. zastzreżenia z opinii eksperta przyrodniczego stały się przynajmniej w istotnej części nieaktualne. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżących, Sąd uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], nie jest wewnętrznie sprzeczna. Wprawdzie uwaga dotycząca wyjaśnienia kwestii obniżenia wód powierzchniowych może budzić pewne wątpliwości językowe. Niemniej z toku argumentacji wynika, że organ II instancji podzielił stanowisko wyrażone przez biegłych z zakresu ochrony gruntów. Na marginesie należy wskazać, że skarżący mogą w toku ponownego postępowania przed organem I instancji podnosić zastrzeżenia co do wspomnianej ekspertyzy. Reasumując powyższe rozważania należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K odpowiada prawu, a Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Skarga jako niezasadna podlegała zatem oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.).