II SA/Po 950/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-09-25

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że jej miesięczne dochody, po odliczeniu kosztów utrzymania mieszkania i podstawowych wydatków, nie pozwalają na pokrycie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 PPSA, należało zwolnić ją od kosztów sądowych w całości.
Stan faktyczny
Skarżąca U. T. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, wskazując na niskie dochody i wysokie koszty utrzymania. Przedstawiła szczegółowe dane dotyczące swoich dochodów, wydatków na mieszkanie i podstawowe potrzeby życiowe, a także brak oszczędności i wartościowych ruchomości. Wniosek dotyczył skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2014r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono U. T. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 września 2014r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi U. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2014r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia zwolnić U. T. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca U. T. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości (k. 26 akt sąd.). W uzasadnieniu wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca podała, że uzyskuje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie. Po uiszczeniu kosztów eksploatacyjnych mieszkania (około [...] zł) pozostaje jej kwota około [...] zł na wyżywienie, ubiór i drobne remonty, zatem skarżąca podała, że nie jest w stanie ponieść wpisu od skargi. Oświadczyła, że sama prowadzi swoje gospodarstwo domowe, posiada udziały we własności domu o powierzchni [...] m², nie posiada żadnych innych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Skarżąca wyszczególniła miesięczne wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego: energia elektryczna – [...] zł, gaz – [...] zł, woda i ścieki – [...] zł, wywóz śmieci – [...] zł, telefon – [...] zł, podatek od nieruchomości – [...] zł. Dołączyła kserokopie: potwierdzenie wypłaty świadczenia ZUS w kwocie [...] zł netto miesięcznie, decyzji o wysokości podatku od nieruchomości, rachunków za media. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a."). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania strony i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego, ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polegać, więc będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że wnioskodawczyni aktualnie nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie wpisu sądowego oraz dalszych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe skarżącej zawarte w formularzu o prawo pomocy oraz jego uzupełnieniu uzasadnia ocenę, że skarżąca nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe. Wnioskodawczyni utrzymuje się bowiem z dochodu wysokości około [...] zł miesięcznie. Sama ponosi koszty swojego utrzymania. Doświadczenie życiowe wskazuje, że uzyskiwane dochody nie wystarczają na pokrycie wszystkich kosztów koniecznego utrzymania skarżącej. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, czy innych wartościowych ruchomości, z których mogłaby uzyskać dodatkowe dochody. Należącą do niej nieruchomość przeznacza na zaspokojenie potrzeb bytowych. Należało zatem zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło