II SA/Po 954/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "P" Sp. z.o.o. z siedzibą w P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od skargi /-/ E. Podrazik Postanowieniem z dnia 02 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę na wyżej wymienioną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z uwagi na nie opłacenie przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego - radcę prawnego R. W. - całego, wymaganego przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221 poz. 2193 ze zm.) wpisu od skargi. Wnioskiem z dnia (...) 2008 r. pełnomocnik skarżących zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi. Uzasadniając swój wniosek pełnomocnik wskazał, iż w dniu złożenia skargi otrzymał telefon informujący o możliwym włamaniu na terenie jego nieruchomości w D. w gminie K. Będąc w stanie wzburzenia udał się do D. równocześnie pozostawiając pracownikowi kancelarii - G. J. - kwotę 600 zł i informując ją, że kwota 500 zł ma zostać przeznaczona na wpis od skargi, zaś pozostałe 100 zł ma zostać przeznaczone na bieżącą obsługę biura. Pracownik kancelarii błędnie wpłacił na konto Sądu jedynie kwotę 100 zł, co, zdaniem wnioskodawcy, mogło wynikać z nieprecyzyjnego przekazu polecenia lub też z przeinaczenia pozostawionej instrukcji przez pracownika. Ponadto pełnomocnik wskazał, iż w okresie od (...) do (...) 2008 r. przebywał poza P. w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych. Do wniosku załączono oświadczenie H. K., że w dniu (...) 2008 r., w godzinach popołudniowych R. W. przebywał B., oraz oświadczenia pracownika, G. J., wyjaśniające, że wbrew instrukcjom pracodawcy, opłaciła ona błędnie wnoszoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest możliwe, jeżeli strona uchybiła terminowi do dokonania czynności bez własnej winy. Brak winy w rozumieniu powyższego przepisu zachodzi, gdy strona dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swojej sprawy, a uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzenia niezależnego, któremu strona nie mogła przeciwdziałać. Strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności jak za własne. W takiej sytuacji przywrócenie terminu jest możliwe, jeżeli osobie działającej za stronę nie można przypisać winy w uchybieniu terminowi. Dodatkowo w stosunku do profesjonalnych zastępców procesowych standardy wymaganej od nich należytej staranności w prowadzeniu spraw są podwyższone. Natomiast w myśl art. 87 § 2 wymienionej ustawy strona domagająca się przywrócenia terminu powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Zauważyć należy, iż co do zasady powierzenie wysłania przesyłki, a w powyższym przypadku zobowiązanie do opłacenia skargi, konkretnemu pracownikowi powoduje, iż niewywiązanie się przez niego z obowiązków, bądź zaniedbania ze strony tego pracownika - bez wyraźnych przeszkód obiektywnych - obciążają osobę zatrudniającą tego pracownika (wyrok NSA z dn. 30 lipca 1999 r., sygn. III SA 7201/98, postanowienie NSA z dn. 26 stycznia 2000 r., sygn. III SA 8291/98, wyrok NSA z dn. 9 marca 2000 r., sygn. I SA/Gd 1288/99) i nie stanowią podstawy do przywrócenia terminu. Także samo przebywanie poza miejscem wykonywanej działalności, o ile nie byłaby ona podyktowana zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, nie może zostać uznana za obiektywną przesłankę uzasadniająca przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżących zdawał sobie sprawę z konieczności opłacenia skargi, pozostawiając wymaganą kwotę swojemu pracownikowi, który w skutek błędu nie wypełnił prawidłowo pozostawionego mu zadania. Zdaniem Sądu, ujemne konsekwencje błędnego wykonanie polecenia przez pracownika kancelarii, muszą obciążać wnioskodawcę. Podkreślić należy, że instytucja przywrócenia terminu jest instytucją wyjątkową. Mając na względzie podwyższone kryterium oceny staranności działań podejmowanych przez profesjonalnych pełnomocników, wskazać należy, że wnioskodawca nie wskazał żadnych okoliczności zwalniających go z winy błędnego opłacenia wniosku. Okolicznością powyższą nie może być zarówno błąd pracownika, jak i przebywanie poza miejscem prowadzenia działalności, w szczególności, gdy nieobecność powyższa podyktowana była działaniami związanymi z prowadzoną kancelarią. Jak wyżej wskazano, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych popełniane przez pracowników uchybienia, w sytuacji braku wyraźnych przeszkód obiektywnych je uzasadniających, nie mogą uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym za nieuprawdopodobnione należy uznać twierdzenie o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Podrazik BR