II SA/Po 954/18

Dnia 12 grudnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. J. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia 1. zwolnić A.J. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A.J. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A.J. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie Sądu A.J. przedłożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że A. J. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczeń z MOPS, które wynosiły [...] zł w sierpniu 2018 roku, [...] zł w październiku 2018 roku oraz [...] zł w listopadzie 2018 roku. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² (wartość ok. [...] zł). Nie posiada natomiast żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Wnioskodawczyni zadeklarowała posiadanie kredytów, które zostały wypowiedziane i nią spłacane. Jednocześnie zobowiązania i stale wydatki oszacowała w następujący sposób: koszty mieszkania – [...] zł miesięcznie, energia – ok. [...] zł (raz na dwa miesiące), koszty leczenia, rehabilitacja – ok. [...] zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku A.J. oświadczyła, że z powodu przewlekłych problemów zdrowotnych była zmuszona do rozwiązania umowy o pracę i zlikwidowała w dniu 31 stycznia 2017 roku prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej. Natomiast od września 2017 roku wnioskodawczyni korzysta z pomocy społecznej. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że aktualna sytuacja A.J. nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Istotna w tym zakresie jest aktualna sytuacja majątkowa i finansowa oraz możliwości płatnicze wnioskodawczyni oceniane przez pryzmat jej dochodów. Biorąc pod uwagę wysokość dochodów A. J., doświadczenie życiowe wskazuje, że są one w całości przeznaczane na zaspokojenie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Wynika z tego, że wnioskodawczyni nie dysponuje wolnymi środkami, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych chociażby w części oraz na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. W takim przypadku należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga