II SA/Po 956/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego; postanawia przywrócić R. G. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. /-/ E. Brychcy Wyrokiem z dnia 10 lutego 2010 r. tutejszy Sąd oddalił skargę R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2008r. w przedmiocie zajęcia pasa drogowego. Skarżący w dniu 15 lutego 2010 r. złożył wniosek o wydanie pisemnego uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie. Jako adres do korespondencji wskazał os. P., [...] P.. Sąd pismem z 16 lutego 2010 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania. Skarżący odebrał powyższe pismo pod wskazanym adresem (k. 128 akt sądowych) i uiścił żądaną opłatę. Sąd wraz z pismem z dnia 15 marca 2010 r. przesłał skarżącemu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem na adres wskazany we wniosku z 15 lutego 2010 r. Wskutek nieodebrania korespondencji, po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (k. 140 akt sądowych), Sąd postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. stwierdził, że wyrok wydany w niniejszej sprawie jest prawomocny od dnia 5 maja 2010 r. (k. 124 akt sądowych). W dniu 30 lipca 2010 r. skarżący reprezentowany przez adwokata P. T. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku dołączył skargę kasacyjną, dowód uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej na kwotę 670 zł, pełnomocnictwo oraz skargę do Centrum Poczty Polskiej S.A. z dnia 14 lipca 2010 r. na nieprawidłowe doręczanie przesyłek pocztowych. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że od czasu wszczęcia postępowania administracyjnego do 2008 r. zamieszkiwał i odbierał korespondencję pod adresem os. P. w P. Wskazał, że pod ten adres przesyłane były wszelkie przesyłki, w tym sądowe. W związku ze zmianą miejsca zameldowania skierował on do urzędu pocztowego prośbę o dosyłanie przesyłek na nowy adres – ul. P. w P. Wskutek tego przesyłki sądowe i urzędowe awizowane były pod nowym adresem, pomimo, że jako adres do odbioru wskazany był adres os. P. w P. W ten też sposób przesyłane były wszelkie przesyłki w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, tj. w szczególności wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2009 r. oraz wezwanie do uiszczenia opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku tutejszego Sądu z dnia 10 lutego 2010 r. Wnioskodawca podniósł, iż zaniepokojony nieotrzymaniem uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 10 lutego 2010 r. w dniu 13 lipca 2010 r. udał się do Sądu celem zapoznania się z aktami. Ustalił, że przesyłka zawierająca odpis wyroku z uzasadnieniem została podwójnie awizowana w dniu 18 i 26 marca 2010 r. na adres os. P. w P. W urzędzie pocztowym dowiedział się, że przesyłki sądowe zgodnie z przepisami prawa nie mogą być dosyłane na inny adres niż wskazany w polu adresata. Tymczasem wszelkie dotychczasowe przesyłki sądowe dosyłane były przez Pocztę nieprawidłowo na obecny adres zamieszkania przy ul. P. w P. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, odbierał on dosyłane na adres przy ul. P. w P. przesyłki sądowe i był przekonany zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, że także odpis wyroku tutejszego Sądu wraz z uzasadnieniem zostanie mu prze Pocztę dosłany na ten adres. W uzupełnieniu wniosku (pismo [...] 2010 r.) R. G. przedłożył pismo Poczty Polskiej S.A., w którym jednoznacznie stwierdzono, że zawiadomienia informujące o możliwości odbioru przesyłek specjalnych (sądowych) były wbrew przepisom "grzecznościowo" doręczane mu na adres ul. P. w P. Takiego "grzecznościowego" zawiadomienia nie dokonano w stosunku do korespondencji zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem podjętego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W ocenie Sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze należy stwierdzić, iż skarżący złożył przedmiotowy wniosek w zachowaniem ustawowego terminu. O okoliczności podjętego przez Sąd w niniejszej sprawie wyroku dowiedział się bowiem w dniu 13 lipca 2010 r. zapoznając się w Sądzie z aktami sprawy (k. 179-180 akt sądowych), a wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 20 lipca 2010 r. (k. 170 akt sądowych). Po wtóre w ocenie Sądu uznać trzeba, że przedstawione przez skarżącego okoliczności uprawdopodabniają, iż bez własnej winy uchybił on terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002r., V SA 793/02, publ. M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Oczywistym dla Sądu jest, że skarżący będąc wielokrotnie pouczany o obowiązku zawiadomienia Sądu o każdej zmianie swojego adresu (k. 13, 15, 40, 46, 74, 112 akt sądowych) winien był – w przy przypadku prawidłowego awizowania przesyłki - liczyć się ze negatywnymi skutkami niezapoznania się z korespondencją sądową, w tym z uchybieniem terminu do dokonania określonych czynności procesowych. Niemniej jednak zauważyć trzeba, że we wniosku o przywrócenie terminu skarżący wykazał, iż miał podstawy przyjąć, że skoro o kierowanej na wskazany przez niego adres os. P. w P. korespondencji sądowej był w niniejszym postępowaniu informowany przez Pocztę poprzez kierowanie do niego zawiadomień na adres ul. P. w P., to zostanie również na ten adres poinformowany przez Pocztę o przesyłce sądowej z dnia 15 marca 2010 r. zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Z pisma reklamacyjnego Poczty Polskiej S.A. z dnia 28 lipca 2010 r. wyraźnie wynika, że w urzędzie oddawczym istniała praktyka przekazywania "grzecznościowo" na nowy adres skarżącego - ul. P. w P. zawiadomień o możliwości odbioru listów poleconych nadanych na zasadach specjalnych (za zwrotnym potwierdzeniem odbioru). Tym samym skarżący mógł przypuszczać, że Poczta Polska przekaże mu zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki zawierającej odpis wyroku tutejszego sądu wydanego w niniejszej sprawie wraz uzasadnieniem. Skoro Poczta nie dokonała tych czynności skarżący mógł przypuszczać, że Sąd nie doręczył mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Tym samym należało uznać, iż uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie było zawinione i na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Brychcy