II SA/Po 957/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 marca 2010 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów przejazdu i zakwaterowania; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga W dniu 27 listopada 2009r. J. J. wniósł skargę na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2009r., którym to organ odmówił mu zwrotu kosztów przejazdu i zakwaterowania w związku z udziałem w naborze na stanowisko referenta w Referacie Egzekucji Urzędu Skarbowego w Ś . W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej oddalenie. Wskazał przy tym, iż przepis art. 9 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 415 ze zm.) znajduje odniesienie do kwestii udzielania przez starostę (prezydenta miasta) upoważnień do wydania decyzji w zakresie kwestii uregulowanych ww. ustawą, natomiast katalog decyzji, do których wydania zobligowany jest powiatowy urząd pracy został zawarty w art. 9 ust. 1 pkt 14 ustawy. Odmowa przyznania świadczenia może mieć formę decyzji administracyjnej, gdy wynika to z charakteru danego świadczenia (świadczenia tzw. obligatoryjne, do których ściśle w ustawie zapisano warunki ich przyznania). Po ich spełnieniu, świadczenie przyznawane jest w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast zwrot kosztów zakwaterowania i dojazdu jest świadczeniem fakultatywnym i odbywa się jako czynność materialno-techniczna, tj. po złożeniu przez bezrobotnego odpowiedniego wniosku, jego zaakceptowaniu przez Dyrektora Urzędu Pracy, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K., dokonywany jest zwrot. Zdaniem organu przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie przewidują w tym zakresie wydania decyzji administracyjnej. Na wezwanie Sądu skarżący wyjaśnił, że przedmiotem jego skargi jest akt Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2009r. o odmowie zwrotu kosztów przejazdu i zakwaterowania. Jednocześnie wskazał, że nie wnosił zażalenia do Wojewody Wielkopolskiego z powodu braku pouczenia w piśmie otrzymanym od Prezydenta Miasta K . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stwierdzić należy, iż aby móc ocenić dopuszczalność skargi J. J. konieczne jest zbadanie, jakiego charakteru akt jest jej przedmiotem. Zważyć należy, iż skarżący zaskarżył pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2009r., którym to Prezydent Miasta K. odmówił mu w oparciu o przepis art. 45 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zwrotu kosztów przejazdu i zakwaterowania w związku z udziałem w naborze na stanowisko referenta w Referacie Egzekucji Urzędu Skarbowego w Ś. z uwagi na fakt, iż Powiatowy Urząd Pracy w K. nie skierował skarżącego na rozmowę kwalifikacyjną przeprowadzoną w Urzędzie Skarbowym w Ś . Podstawą prawną powyższego rozstrzygnięcia był przepis art. 45, którego ust. 1. stanowi, iż starosta może dokonywać z Funduszu Pracy, przez okres do 12 miesięcy, zwrotu kosztów przejazdu z miejsca zamieszkania i powrotu do miejsca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, lub przez okres odbywania u pracodawcy stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub odbywania zajęć z zakresu poradnictwa zawodowego lub pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy osobie, która spełnia łącznie następujące warunki: 1) na podstawie skierowania powiatowego urzędu pracy podjęła zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, przygotowanie zawodowe dorosłych, staż lub została skierowana na zajęcia z zakresu poradnictwa zawodowego lub pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy i dojeżdża do tych miejsc; 2) uzyskuje wynagrodzenie lub inny przychód w wysokości nieprzekraczającej 200 % minimalnego wynagrodzenia za pracę. Z kolei zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy starosta może zwrócić bezrobotnemu koszt przejazdu do pracodawcy i powrotu do miejsca zamieszkania w przypadku skierowania go do pracodawcy, który zgłosił ofertę pracy, jeżeli siedziba tego pracodawcy znajduje się poza miejscem zamieszkania bezrobotnego. Z powołanych przepisów wynika, że pomocą finansową z Funduszy Pracy są objęci przez okres 12 miesięcy m.in. bezrobotni, którzy aktywnie poszukują pracy (przy spełnieniu określonych warunków) i pomoc ta polega na zwrocie kosztów przejazdów do pracodawcy i powrotu do miejsca zamieszkania, jeżeli siedziba tego pracodawcy znajduje się znajduje się poza miejsce zamieszkania bezrobotnego. Przepis te nie zawierają zaś regulacji mówiącej w jakiej formie o zwrocie kosztów przejazdów i powrotu do miejsca zamieszkania organ orzeka. W celu należy odwołać się do ogólnego przepisu art. 9 ust. 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym do zadań samorządu powiatu w zakresie polityki rynku pracy należy m.in. wydawanie decyzji o przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu lub wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku, stypendium i innych finansowanych z Funduszu Pracy świadczeń niewynikających z zawartych umów. Z powołanego przepisu wynika m.in., że w decyzję wydaje się również w przypadku innych niż zasiłek i stypendium świadczeń finansowanych z Funduszu Pracy, które nie wynikają z zawartych umów. Zważywszy, iż zwrot bezrobotnemu kosztu przejazdu do pracodawcy i powrotu do miejsca zamieszkania jest finansowany z Funduszu Pracy, uznać należy, że orzeka się w jego przedmiocie w formie decyzji administracyjnej (por wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2007r., IV SAB/Wr 4/07 oraz wyrok IV SA/Wr 7/08, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 lutego 2008r., IV SA/Po 557/07, publikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu uznać należy, że rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2009r. zawiera niezbędne składniki, które pozwalają uznać, że jest ono decyzja administracyjną. Zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, ze pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 kpa, jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji publicznej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kpa. Komentarz, Warszawa 2005, s. 643). Biorąc pod uwagę, że wiadomym jest, iż pismo pochodzi od Prezydenta Miasta K., odmawia się nim zwrotu skarżącemu kosztów przejazdu i zakwaterowania w związku z poszukiwaniem pracy poza miejscem jego zamieszkania, adresatem jest skarżący i widnieje pod nim podpis Prezydenta Miasta K. J. P. uznać należy, że wyczerpuje ono znamiona decyzji administracyjnej. Tym samym zbadania wymagało, czy skarżący przed wniesieniem skargi na powyższą decyzję z dnia [...] listopada 2009r. wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia, a więc czy wniósł odwołanie do Wojewody Wielkopolskiego. W myśl bowiem przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zarówno z akt sprawy, jak i z oświadczenia skarżącego złożonego Sądowi wynika, ze skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wniósł odwołania. W związku z powyższym jego skargę jako wniesioną na decyzje organu I instancji uznać należało za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Stąd orzeczono jak w sentencji. Mając na uwadze treść art. 6 p.p.s.a. zobowiązujący sąd administracyjny do udzielania stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych i pouczania ich o skutkach prawnych tych czynności i skautkach zaniedbań wyjaśnić należy, iż skarżący chcąc zaskarżyć decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2009r. winien w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu niniejszego postanowienia złożyć do Wojewody Wielkopolskiego, za pośrednictwem Prezydenta Miasta K., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, dołączając do niego odwołanie od powyższej decyzji. /-/ B. Drzazga