II SA/Po 96/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Hrycaj Sędziowie Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędzia WSA Maciej Dybowski Protokolant : sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2005 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w Ż. z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] w przedmiocie dodatku do uposażenia postanawia: 1. odrzucić skargę w części dotyczącej ustawowych odsetek, 2 w pozostałym zakresie umorzyć postępowanie /-/M. Dybowski /-/M.Hrycaj /-/P.Miładowski MB 4/IISA/Po 96/03 Uzasadnienie Decyzją nr [...]dowódca jednostki wojskowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I-ej instancji - decyzję nr [...]z [...] października 2002 dowódcy jednostki wojskowej [...] obniżającej wypłatę dodatku specjalnego z wysokości 34% do 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego dla mjr R. M. Według ustaleń organu mjr M. zwolniony został z zajmowanego stanowiska i zgodnie z art.20 ust.2 Ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych z 30 czerwca 1970 r. przeniesiony został do rezerwy kadrowej. Zgodnie z postanowieniami przepisów wykonawczych do tej ustawy-§ 64 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych żołnierz zachowuje prawo do grupy uposażenia z ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego. Nie dotyczy to jednak oficera pełniącego zawodową służbę wojskową, który został przeniesiony do rezerwy kadrowej(par. 64 ust 2 wymienionego rozporządzenia z 19 grudnia 1996 r.- Dz. U. 1997 nr 7 poz 38). Nie stosuje się do takich przypadków zatem regulacji zawartej w rozporządzeniu MON z 10 października 2000r. w Sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy( Dz. U. nr 90 poz 1005 ze zm.). Powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. M. Skarżący nie zgadzał się z wywodem zawartym w kwestionowanej decyzji utrzymując, iż brak jest jakichkolwiek powodów by odmawiać stosowania w jego przypadku postanowień rozporządzenia MON z 10 października 2000 r., zgodnie z którym przedmiotowy dodatek mu przysługuje(§5pkt1 i §8pkt 5). W ocenie skarżącego bezprawnie obniżono mu wysokość przedmiotowego dodatku do 27%. Nadto skarżący wywodził, że w kwestionowanej decyzji winno znaleźć się rozstrzygnięcie co do ustawowych odsetek za okres od [...] lutego 2002-[...] lutego 2002. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W toku postępowania sądowo-administracyjnego skarżący w piśmie z dnia [...] czerwca 2005 r. wskazał, iż organy orzekające wznowiły postępowanie w tej sprawie i decyzją z dnia [...] września 2004 przyznano mu ponownie przedmiotowy dodatek w pierwotnej wysokości. Jakkolwiek i w tej decyzji organ administracji publicznej nie wypowiedział się co do ustawowych odsetek, a wniosek skarżącego o uzupełnienie decyzji nie został rozpoznany, to skarżący cofa swoją skargę podtrzymując swoje żądanie jedynie w kwestii należnych ustawowych odsetek. Organ orzekający nie sprzeciwiał się oświadczeniu o cofnięciu skargi, nie zajmując stanowiska w części dotyczącej ustawowych odsetek. Skargę wniesiono pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego i w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153 poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.)skarżący może cofnąć skargę. Generalnie takie cofnięcie wiąże Sąd. Wyjątkowo Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W okolicznościach tej sprawy ta wyjątkowa sytuacja, w której Sąd nie jest związany cofnięciem skargi nie zachodzi. W tych warunkach w zakresie w jakim skarżący skutecznie cofnął skargę, postępowanie w sprawie zgodnie z art.161 § 1 pkt 1 procedury sądowo-administracyjnej należało umorzyć. Co do zaś żądania ustawowych odsetek, które jak wynika z intencji skarżącego jest nadal objęte skargą, to co do tej części skarga ulega odrzuceniu z powodu braku tzw. substratu zaskarżenia. Kwestionowana decyzja nie zawiera bowiem rozstrzygnięcia co do ustawowych odsetek co do tego zakresu organ nie wypowiedział się. Kwestia ta nie może być zatem przedmiotem oceny Sądu, co do legalności nieistniejącego w tej sprawie orzeczenia organu, tym więcej, że skarga nie dotyczy bezczynności organu lecz kwestionuje poprawność merytoryczną podjętego aktu , a po wtóre jakkolwiek przepisy ustawy stanowią o ustawowych odsetkach, to orzekanie co do nich ma miejsce jedynie w razie zwłoki czyli kwalifikowanemu opóźnieniu w wypłacie uposażenia. Strona ma prawo żądać ustawowych odsetek ale co do należności wyłącznie bezspornych, a w tej kwestii postępowanie administracyjne nie zakończyło się . W tych okolicznościach skargę co do ustawowych odsetek jako niedopuszczalną z w/w przyczyn w oparciu o art. 58 §1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić. /-/M.Hrycaj /-/P.Miładowski /-/M.Dybowski MB