II SA/Po 961/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę C. C. (zwanej dalej "Skarżącą") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Dnia [...] maja 2019 r. Skarżąca odebrała odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r., sygn. akt II SPP/Po [...] Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wskazała r. pr. K. R. jako pełnomocnika Skarżącej. W związku z następnie dokonaną zmianą pełnomocnika, r. pr. R. R. sporządził w dniu [...] sierpnia 2019 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od kwestionowanego wyroku. Pismem z dnia [...] września 2019 r. sekretariat Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu powiadomił Skarżącą o fakcie wydania opinii oraz pouczył ją o treści art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."). W związku z liczną korespondencją nadsyłaną przez Skarżącą oraz dezaprobatą wyrażoną względem opinii jej pełnomocnika, pismem z dnia [...] października 2019 r. sekretariat Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu powiadomił Skarżącą, że istnieje możliwość skutecznego zaskarżenia wyroku poprzez wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika wyznaczonego przez nią wobec złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez jej pełnomocnika przyznanego z urzędu. Pismem z dnia [...] października 2020 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku została dołączona skarga kasacyjna. Zarówno wniosek jak i skarga kasacyjna zostały sporządzone samodzielnie przez Skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Ustawodawca umożliwia jednak przywrócenie terminu do dokonania czynności, której uchybiono pod warunkiem, że zostaną spełnione łącznie następujące warunki: 1) brak winy strony w niedokonaniu czynności (art. 86 § 1 p.p.s.a.); 2) zachowanie 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.); 3) uprawdopodobnienie okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.); 4) równoczesne dokonanie czynności, której nie strona dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek ze wskazanych wymogów jest jednoznaczne z odmową przywrócenia terminu. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że Skarżąca nie spełniła wskazanych warunków. W pierwszej kolejności nie można uznać, że Skarżąca nie ponosi winy w zakresie niewniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia [...] września 2019 r. (k. 108 akt sądowych) Skarżąca została poinformowana o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej w związku ze złożoną opinią prawną przez jej pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy. Ponownie powiadomiono ją o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej pismem z dnia [...] października 2019 r. (k. 126 akt sądowych). Informacja ta została przekazana podczas biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżąca powołuje się na okoliczność, że w okresach [...].2019-[...].2019 oraz [...].2020-[...].2020 przebywała w szpitalu w związku z wypadkiem, jakiemu uległa. Każdy z tych pobytów miał miejsce po tym, jak Skarżąca została zawiadomiona o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym nie można uznać, aby Skarżąca dochowała należytej staranności. Skarżąca wiedziała bowiem w jaki sposób wnieść skargę kasacyjną oraz w jakim terminie. Szczególnie zaznacza się fakt, że wniosek został złożony po upływie roku od dnia powiadomienia Skarżącej o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca powołuje się na rekonwalescencję w związku z wypadkiem. Żadna z tych okoliczności nie wskazuje, że Skarżąca nie mogła wyręczyć się inną osobą. To zaś prowadzi do wniosku, że nie dołożono należytej staranności (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 353/18, https://cbois.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA"). Wypadek, który miał miejsce w dniu [...] czerwca 2019 r. nie pozbawił Skarżącej jakiejkolwiek możliwości do uchronienia się przed uchybieniem terminu. Trudności jakie spowodował wypadek nie uzasadniają braku jej winy. We wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca nie wskazała, jakoby zachowała 7-dniowy termin do złożenia tego wniosku. W związku z tym, okoliczność ta jest nie do zweryfikowania przez Sąd. Ponadto, należy podkreślić, że dołączona do wniosku skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych dla tego pisma procesowego. Przede wszystkim należy wskazać naruszenie art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., który stanowi, że skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Dopuszcza się, aby skarga kasacyjna została sporządzona przez osoby wskazane w § 2 powołanego przepisu. Samodzielne sporządzenie skargi kasacyjnej czyni ją niedopuszczalną (wyrok NSA z dnia 3 listopada 2004 r., sygn. akt OSK 604/04, CBOSA). Podsumowując, Skarżąca nie spełniła żadnej przesłanki do skutecznego przywrócenia terminu. Nie wykazano braku winy, nie uprawdopodobniono powodu, dla którego uchybiono terminowi, nie dokonano skutecznie czynności, względem której przepisy prawa formułują wysokie wymagania formalne. Nie wskazano także domniemanego momentu, w którym miałoby nastąpić ustanie przyczyny uchybienia terminowi. Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie znajduje uzasadnionych podstaw do jego uwzględnienia. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.