II SA/Po 963/13

Dnia 28 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2014 roku sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Decyzją z dnia (...) czerwca 2013 r., Nr (...), Burmistrz Miasta C., działając na podstawie art. 104, art. 108 i art. 162 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "K.p.a.", oraz art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 07 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2012 r., poz. 1548) orzekł o wygaśnięciu z dniem (...) lipca 2013 r. decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia (...) stycznia 2011 r. o przyznaniu K. D. świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad bratem od dnia (...) grudnia 2010 r. oraz nadał powyższej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podniesiono, że decyzją z dnia (...) stycznia 2011 r. przyznano K. D. świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad bratem od dnia (...) grudnia 2010 r. na czas nieoznaczony. Jednakże na mocy art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 07 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustawy świadczenie powyższe wygasa z mocy prawa z dniem 30 czerwca 2013 r. Stąd konieczne stało się wydanie przedmiotowej decyzji. Odwołanie od decyzji wniósł Burmistrza Miasta C. wniósł K. D. podnosząc, że rozstrzygnięcie powyższe jest dla niego krzywdząca i narusza nabyte przez niego prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) sierpnia 2013 r., nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie w pierwszej instancji. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy powtórzył dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wyjaśnił, że na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 07 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw świadczenie pielęgnacyjne przyznane skarżącemu wygasło z mocy prawa. Tym samym nie było podstawy prawnej do wydania przez Burmistrza Miasta C. decyzji o wygaśnięciu decyzji z dnia (...) stycznia 2011 r. W konsekwencji konieczne stało się uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania prowadzonego przed organem I instancji. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. D. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego mocą której uchylono decyzję Burmistrza Miasta C. o wygaśnięciu z dniem (...) lipca 2013 r. decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia (...) stycznia 2011 r. przyznającej skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad bratem oraz umorzono postępowanie organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych zachowały prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013 r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych. Z kolei ust. 2 art. 11 powołanej powyżej ustawy wskazuje, że w przypadku ustalania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. Według art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 07 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw wydane na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasały z mocy prawa po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, natomiast obowiązkiem organów było informowanie, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, osób otrzymujące świadczenie pielęgnacyjne na podstawie przepisów dotychczasowych o wygaśnięciu z mocy prawa decyzji o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i warunkach nabywania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego i świadczenia pielęgnacyjnego obowiązujących od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 11 ust. 4 powyższej ustawy). Jak zasadnie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji, przepis art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 07 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2013 r., przewidywał wygaszenie z mocy samego prawa wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych decyzji o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, po dniu 30 czerwca 2013 r. Wobec tego zgodzić należało się z organem odwoławczym, że w niniejszej sprawie brak było podstawy prawnej do wydawania przez Burmistrza Miasta C. decyzji administracyjnej, stwierdzającej wygaśnięcie z mocy prawa z dniem (...) lipca 2013 r. decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia (...) stycznia 2011 r., przyznającej skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad bratem. Przepis art. 11 ustawy z dnia 07 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, ani żaden inny przepis prawa, w szczególności przepis art. 162 § 1 pkt 2 K.p.a., nie dawał bowiem Burmistrzowi kompetencji do stwierdzania wygaśnięcia decyzji przyznającej skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne, skoro wycofanie z obrotu prawnego takiej decyzji nastąpiło z mocy samego prawa. W sytuacji braku postawy prawnej do prowadzenia postępowania administracyjnego i wydawania decyzji administracyjnej w przedmiocie wygaszania decyzji przyznających świadczenie pielęgnacyjne w sytuacjach opisanych w art. 11 ustawy obowiązkiem organu odwoławczego było uchylenie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji z dnia (...) stycznia 2011 r. i umorzenie wadliwie zainicjowanego postępowania administracyjnego. Równocześnie Sąd zwraca uwagę, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 05 grudnia 2013 r., sygn. akt K 27/13 (Dz. U. z 2013 r. poz. 1557) orzekł, że art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 07 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Podkreślić jednak należy, że skutki, jakie wywołuje powyższe orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie mają wpływu na sytuację prawną skarżącego w zakresie prowadzonego postępowania. Wyrok powyższy wykracza bowiem poza przedmiot niniejszej sprawy, która dotyczyła jedynie ustalenia, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo wyeliminowało z obrotu prawnego decyzję wygaszającą decyzję przyznającą skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne i zniosło wszczęte postępowanie administracyjne dotyczące wygaszenie decyzji z (...) stycznia 2011 r. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.